Ο Κάμερον Κρόου και η "προσωπική" ταινία για την Τζόνι Μίτσελ

Έχουν περάσει σχεδόν δέκα χρόνια από την τελευταία φορά που ο Kάμερον Κρόου σκηνοθέτησε ταινία (Aloha), αλλά, όπως όλα δείχνουν, αυτό θα αλλάξει σύντομα και θα βγει από το κλαμπ των δημιουργών που έχουν να γυρίσουν ταινία από μία δεκαετία και πάνω. 

ΣΧΕΤΙΚΑΗ Mέριλ Στριπ δικάζει την μαρβελοποίηση του σινεμά: "Είναι τόσο βαρετό..."

Ο 68χρονος δημιουργός θα αναλάβει τη σκηνοθεσία ενός biopic για τη θρυλική τραγουδοποιό Τζόνι Μίτσελ, με γυρίσματα που προγραμματίζονται για τα τέλη φθινοπώρου. Και το μεγάλο νέο: τον ρόλο της Μίτσελ στα μεταγενέστερα χρόνια της καριέρας της θα ενσαρκώσει η Μέριλ Στριπ, ενώ την ίδια στιγμή φαβορί για να μεταφέρει στην οθόνη τα νεανικά της χρόνια είναι η Άνια Τέιλορ Τζόι. 

Η Στριπ είχε να εμφανιστεί στον κινηματογράφο από το 2021 και το Don’t Look Up, όπου είχε έναν καθαρά δευτερεύοντα ρόλο. Μετά το τηλεοπτικό Only Murders in the Building, επιστρέφει με δύο φιλμ, καθώς θα προηγηθεί το sequel του "The devil wears Prada". 

Mουσικός δημοσιογράφος και κριτικός στα 70s και τα 80s, ο Κρόου πέρασε μια δημιουργική, γουστόζικη κινηματογραφική 12ετία (1989-2001),  σκηνοθετώντας (και με ανάμειξη στο σενάριο) τα Say Anything, Singles, Jerry Maguire, Almost Famous και Vanilla Sky. Κάπου εκεί η έμπνευση έδειξε να στερεύει, η φάση να αλλάζει και ο ίδιος να προσαρμόζεται κάπως βαριεστημένα και ανιαρά (Elizabethtown, We Bought a Zoo, Aloha), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι επρόκειτο για κακές ταινίες, αλλά κάπου έδειχνε να είχε χάσει την φρεσκάδα του. 

Για χρόνια προσπαθούσε να φτιάξει ένα biopic για τον Marvin Gaye, αλλά το σχέδιο τελικά κατέρρευσε λόγω θεμάτων κάστινγκ και κόστους.

Η ταινία για την Μίτσελ όμως, είναι κάτι πολύ πιο προσωπικό. Ο Κρόου, που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’70 ως δημοσιογράφος του Rolling Stone, είχε πάρει μια συνέντευξη-σταθμό από την Μίτσελ το 1979, και από τότε έχουν διατηρήσει στενή φιλία. Το σενάριο της ταινίας το δουλεύουν μαζί εδώ και τρία χρόνια, και λέγεται ότι δεν θα είναι το τυπικό biopic που έχουμε συνηθίσει.

Περισσότερο θα μοιάζει με αυτοβιογραφία, αφού η ίδια η Μίτσελ είχε λόγο στη διαμόρφωση της ιστορίας και βοήθησε ενεργά τον Κρόου να αφηγηθεί τη ζωή της με τον δικό της τρόπο.