66ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Midnight λιχουδιές
Το 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ξεκίνησε να προβάλει τις ταινίες του έως την Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2025 σε φυσικούς χώρους και online. Στο 66ο ΦΚΘ θα προβληθούν 278 μεγάλου και μικρού μήκους ταινίες στις αίθουσες Ολύμπιον και Παύλος Ζάννας, στις αίθουσες του Λιμανιού, Φρίντα Λιάππα, Τώνια Μαρκετάκη, Τζον Κασσαβέτης και Σταύρος Τορνές, καθώς και στον κινηματογράφο Μακεδονικόν. Παράλληλα, παρακολουθούμε 86 ταινίες και διαδικτυακά, μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας του Φεστιβάλ online.filmfestival.gr.
ΣΧΕΤΙΚΑTo Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τιμά εμβληματικούς ηθοποιούς του ελληνικού σινεμά
Στην πλατφόρμα όμως δεν θα έχετε την ευκαιρία να δείτε τα φιλμ από ένα από τα παραδοσιακά πολύ πιο ενδιαφέροντα τμήματά του, το Round Midnight, που πάντα ανακαλύπτουμε ορισμένα διαμαντάκια και που φέτος αναβαθμίζεται και αποκτά το «μόνιμο» στέκι του, στην αίθουσα Τώνια Μαρκετάκη, δίνοντας μεταμεσονύκτια ραντεβού με το κοινό. Σας παραθέτουμε αυτά που μας άρεσαν από το φετινό πρόγραμμα, αν δεν βρεθείτε Θεσσαλονίκη, κρατήστε σημειώσεις, δεν αποκλείεται κάπου να τα πετύχετε στο μέλλον.
Bulk - Μπεν Γουίτλι
Η νέα ταινία του Μπεν Γουίτλι είναι η επιτομή της μεταμεσονύχτιας ταινίας. Μια παραληρηματική σύζευξη ειδών και πραγματικοτήτων, μια κινηματογραφική εμπειρία που δεν συνοψίζεται εύκολα. Η ιστορία ξεκινά με ένα αποτυχημένο πείραμα της Θεωρίας των Χορδών, το οποίο οδηγεί σε χαοτικές καταστάσεις, με τον Κόρεϊ να βρίσκεται στα έγκατα ενός λαβυρινθώδους αρχοντικού που κυβερνάται από την αινιγματική, πολυδιάστατη Ακλίμα. Κάθε πόρτα ανοίγει σε ένα άλλο σύμπαν, με νουάρ συνωμοσίες, μετα-αποκαλυπτικές ερημικές τοποθεσίες και σουρεαλιστικούς έρωτες. Ο Γουίτλι αντλεί έμπνευση από ένα εκλεκτικό φάσμα επιρροών: τα χειροποίητα μοντέλα της Airfix, τη ρετρό σειρά επιστημονικής φαντασίας Thunderbirds, το sci-fi σύμπαν του συγγραφέα Φίλιπ Κ. Ντικ και τον φανταστικό κόσμο της Ζέλντα, συνυφαίνοντάς τα όλα σε μια παραισθησιογόνα ταινία, που είναι ταυτόχρονα σκοτεινή, αστεία και απρόβλεπτη. Παίζουν: Σαμ Ράιλι, Αλεξάνδρα Μαρία Λάρα, Νόα Τέιλορ, Μπιλ Νάι.
The exit 8 - Γκένκι Καουαμούρα
Ένας άνδρας βρίσκεται, δίχως να καταλάβει πώς, εγκλωβισμένος σε μια ατέρμονη λούπα στους έρημους διαδρόμους του μετρό. Αν θέλει να βρει την πολυπόθητη «Έξοδο 8» ωστόσο, θα πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικός και να ακολουθήσει ορισμένους κανόνες, που όσο κι αν φαίνονται απλοί, μόνο τέτοιοι δεν είναι: «Μην παραβλέψεις οτιδήποτε το ασυνήθιστο. Αν παρατηρήσεις κάτι τέτοιο, κάνε αμέσως μεταβολή και γύρνα πίσω. Αν όχι, συνέχισε». Γιατί η αναζήτηση της εξόδου δεν αποδεικνύεται μονάχα εξαντλητική, αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνη. Βασισμένο στο ομότιτλο επιτυχημένο video-game, το Exit 8 πάει την εμπειρία του παιχνιδιού πολλά βήματα παραπέρα, και γίνεται ένα ανατριχιαστικό θρίλερ από την Ιαπωνία που τιμά στο ακέραιο την παράδοση των πλέον αξιομνημόνευτων κινηματογραφικών γρίφων. Κλειστοφοβικό από τη φύση του και υποβλητικό από την πρώτη σκηνή, το αναπόδραστο παζλ του Γκένκι Καουαμούρα, που αιχμαλώτισε το κοινό για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Καννών, φροντίζει να στήνει διαρκώς παιχνίδια με το μυαλό και την αντίληψη του θεατή. Όπως ακριβώς κάνει και με τον ήρωά του.
The holy boy του Πάολο Στρίπολι
Ένας αναπληρωτής καθηγητής γυμναστικής διορίζεται σε κάποιο απομονωμένο χωριό της βόρειας Ιταλίας, το οποίο πριν από μερικά χρόνια είχε χτυπηθεί από μια ανείπωτη τραγωδία. Ο ίδιος κουβαλά τον προσωπικό του Γολγοθά από τον οποίο μοιάζει ανίκανος να ξεφύγει, όμως εκεί θα συναντήσει ένα απίστευτο φαινόμενο: έναν νεαρό μαθητή ο οποίος έχει την ικανότητα να διώχνει μακριά τη θλίψη και τον πόνο από τους συνανθρώπους του. Στο χωριό αντιμετωπίζεται ως ένας σύγχρονος άγιος, με τις πράξεις των κατοίκων να έχουν επιπτώσεις τόσο στο ίδιο το παιδί όσο και στην κοινωνία της οποίας είναι μέλος. Σαγηνευτική ταινία ψυχολογικού τρόμου η οποία υπηρετεί τους κανόνες και τις συμβάσεις του είδους με συνέπεια και σαφήνεια, ξεδιπλώνοντας σε πρώτο επίπεδο μια ιστορία φαντασμάτων αλλά αντανακλώντας παράλληλα και μια βαθιά αλληγορία γύρω από τη διαχείριση του θρήνου και του ψυχικού άχθους. Η στοιχειωμένη ατμόσφαιρα, αλλά και η αίσθηση του αναπόδραστου που αναδίδει, ριζώνουν βαθιά μέσα σου και σε ακολουθούν ακόμη και μετά την έξοδο από την αίθουσα. Στις ελληνικές αίθουσες προσεχώς από την Weird Wave
Fuck my son! του Τοντ Ρόχαλ
Δεν είναι παράκληση, είναι διαταγή! Και θα εφαρμοστεί πάση θυσία, στην ταινία που θα μας κάνει να μην ξαναφάμε ποτέ λουκάνικο – ενδεχομένως και τίποτε άλλο... Μια ταλαίπωρη ηλικιωμένη μάνα (την οποία υποδύεται μαστόρικα ο Ρόμπερτ Λόνγκστριτ), θέλει να βρει τη γυναίκα που θα προσφέρει στο γιο της, τον Φέιμπιαν, λίγη χαρά: θα κάνει πρώτη φορά μαζί του σεξ. Τι κι αν ο Φέιμπιαν είναι ένα μεταλλαγμένο πλάσμα, καλυμμένο από πυώδεις φουσκάλες κι υπερμεγέθεις κρεατοελιές (κάτι που δεν αποτελεί το μόνο υπερμέγεθες στοιχείο πάνω του!); Ψυχή έχει κι αυτό. Την επιθυμία της μάνας θα «εξυπηρετήσει» διά της βίας μια νεαρή μητέρα, για να γλιτώσει τη ζωή της δικής της κόρης. Αισθητική σκαμπρόζικου 70s πορνό, σωματικά υγρά και αηδία που θα ζήλευε ο Τζον Γουότερς, οδηγίες θέασης πιο αστείες κι από την ίδια την ταινία, ένα αχαλίνωτο ανοσιούργημα που προκαλεί ταυτόχρονα υστερικό γέλιο, τρόμο και τάση για έμετο. Μια υπερβατική διασκευή του ομότιτλου underground κόμικ του Τζόνι Ράιαν, που βλέπεται με κλειστά μάτια.
It ends του Αλεξάντερ Ούλομ
Μια παρέα φίλων που μόλις τελείωσαν το Λύκειο, βγαίνουν για φαγητό με την προοπτική να περάσουν ένα τελευταίο χαλαρό βράδυ παρέα, προτού οι δρόμοι τους χωρίσουν για να ακολουθήσει ο καθένας τη δική του πορεία στην ενήλικη ζωή. Καθώς επιστρέφουν στα σπίτια τους, όμως, κάτι πηγαίνει στραβά: παραβλέπουν μια στροφή και αδυνατούν να βγουν από έναν δρόμο ο οποίος μοιάζει να συνεχίζεται ατελείωτα. Κάπου ανάμεσα στη μεταφυσική αλληγορία, στο νεανικό road movie και στο φιλμ ψυχολογικού τρόμου, το καταπληκτικό Τελειώνει καταφέρνει να είναι ατμοσφαιρικό, κλειστοφοβικό, αγωνιώδες και διανοητικά ερεθιστικό, δείχνοντάς μας τι συμβαίνει όταν το elevated horror εμπνέεται απ’ τον υπαρξισμό, τον Ζαν-Πολ Σαρτρ, τον Αλμπέρ Καμύ και τον Σάμιουελ Μπέκετ. Θα μπορούσε η ενήλικη ζωή να είναι ο εφιάλτης ενός νέου ανθρώπου για το πώς θα μοιάζει πλέον ο κόσμος στον οποίο εισέρχεται, χωρίς την ανεμελιά, τους φίλους, τη χαρά και την ελευθερία; Μπορεί ο εαυτός να είναι εν τέλει απλώς ο τρόπος που διαλέγει ο καθένας μας για να εκλογικεύσει (ή να αποδεχτεί) το υπαρξιακό Παράλογο;
Queens of the dead της Τίνα Ρομέρο
Η νύχτα έχει πέσει στο Μπρούκλιν και οι πυρετώδεις προετοιμασίες για ένα επικό drag show πάρτι σε αποθήκη καλά κρατούν, κι ας κρέμονται από μία κλωστή. Κανέν@ όμως από τ@ παρευρισκόμεν@ δε θα μπορούσε να φανταστεί ότι εκεί έξω έχει στο μεταξύ ξεσπάσει πανδημία ζόμπι. Κάτι που σημαίνει πως drag queens, queer και non-binary άτομα, άσπονδες φιλίες και μεγάλα «εγώ» θα συνωστιστούν στην αποθήκη, όχι πια για να παρτάρουν, αλλά για να γλιτώσουν από ορδές απέθαντων που λαχταρούν να γευτούν τη σάρκα τους. Η πρωτοεμφανιζόμενη Τίνα Ρομέρο, κόρη του πατριάρχη της μυθολογίας των ζόμπι Τζορτζ Ρομέρο, τιμά και παρωδεί ταυτόχρονα την παρακαταθήκη του πατέρα της μέσα από έναν αστραφτερό, queer φακό. Ανεξάντλητο σε ιδέες, ανυποχώρητα πολύχρωμο, συμπεριληπτικό και camp, με ζόμπι Gen Z που κινούνται υπνωτισμένα με το δάχτυλο κολλημένο στα social και με την επιβλητική Κέιτι Ο'Μπράιαν (Love Lies Bleeding) να ξεχωρίζει στο καστ, το Βασίλισσες των νεκρών γίνεται η αναπάντεχη απάντηση που το κλασικό Shaun of the Dead δεν μπορούσε ποτέ να προβλέψει. Γεγονός που πιστοποιεί και το Βραβείο Κοινού που απέσπασε στο Φεστιβάλ της Τραϊμπέκα.
Τις ημέρες προβολών θα τις βρείτε εδώ.
To 66o Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης διεξάγεται 30 Οκτωβρίου με 9 Νοεμβρίου 2025
ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων