Tα 100 κορυφαία κορεάτικα φιλμ όλων των εποχών

Το Κorean New Wave αναδεικνύεται ως ένα από τα κορυφαία κινηματογραφικά κινήματα του 21ου αιώνα, όχι απλώς λόγω της διεθνούς επιτυχίας του, αλλά κυρίως εξαιτίας της δομικής του ικανότητας να υπονομεύει και να επανεφευρίσκει τις δυτικές φόρμουλες. Η ιδιότητα των ταινιών του να μεταμορφώνονται σε υβρίδια ειδών –σάτιρα, θρίλερ, μελόδραμα και φάρσα– αποτελεί συναρπαστική κινηματογραφικη αισθητική αιχμή. 

ΣΧΕΤΙΚΑΑφιέρωμα: Το τουρκικό σινεμά του σήμερα

Σε μια εποχή που κάθε εβδομάδα γεννιέται μια «νέα τάση», μια λίστα 100 ταινιών έχει πάντα κάτι το θεαματικό: αναγκάζει όλους να πάρουν θέση. Αυτό ακριβώς συνέβη όταν ο Τρέβορ Τρεχάρν, αρχισυντάκτης του KoreanScreen.com, συγκέντρωσε 158 διεθνείς κριτικούς για να φτιάξει τη μεγαλύτερη, πιο φιλόδοξη λίστα «100 Καλύτερων Κορεατικών Ταινιών». Και η βασική ετυμηγορία: Το σύγχρονο κορεατικό σινεμά όχι απλώς παίζει μπάλα, αλλά κυριαρχεί στο παιχνίδι! Το 17 στα 20 κορυφαία έργα κυκλοφόρησαν μόλις τα τελευταία 25 χρόνια.

Σχεδόν όλο το παλιότερο κορεατικό σινεμά εξαφανίζεται από την κορυφή, με μόλις δύο εξαιρέσεις: το The Housemaid (1960) και το Aimless Bullet (1961). Το κείμενο του poll θέτει την ερώτηση μόνο του: «Είναι αυτό ένδειξη ότι οι συμμετέχοντες απλώς δεν γνωρίζουν το προ-Korean New Wave σινεμά; Πολύ πιθανόν». Αλλά η ίδια παράγραφος δίνει και το αντίστροφο επιχείρημα: «Υπήρξαν πολλοί Κορεάτες ψηφοφόροι, άρα ίσως υπάρχει κάτι να ειπωθεί για τη γιγαντιαία άνοδο στην ποιότητα και την επιρροή του σύγχρονου κορεατικού κινηματογράφου». 

Το λεγόμενο Hallyuwood («ροή από την Κορέα») ξεκίνησε δυναμικά στις αρχές των ’00s και εξακολουθεί να επεκτείνεται. Η κορυφή μέχρι στιγμής; Φυσικά το Parasite του Μπονγκ Τζουν-χο, το οποίο το 2019-2020 κατάφερε το αδιανόητο double kill: Χρυσός Φοίνικας ΚΑΙ Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Λίγες χώρες μπορούν να καυχηθούν για κάτι τέτοιο.Και ακριβώς όταν το κίνημα έμοιαζε να πιάνει ταβάνι, εμφανίζεται ο Παρκ Τσαν-γουκ με το No Other Choice, το οποίο φέτος έγινε το νέο φεστιβαλικό φετίχ και μην ξεχνάμε φυσικά το αριστούργημά του, Oldboy (2003) που όρισε  τη φόρμουλα» του κορεατικού genre ,

Το Korean New Wave έχει καταλάβει και το streaming, με πρώτο και καλύτερο το Netflix. Ο CEO Τεντ Σαράντος έχει δηλώσει πως επενδύει «βαριά» σε κορεατικό περιεχόμενο και, όπως εξήγησε, «το 60% των συνδρομητών έχει δει τουλάχιστον έναν κορεατικό τίτλο». Για μια πλατφόρμα που μετρά εκατοντάδες εκατομμύρια χρήστες, το νούμερο είναι σχεδόν τρομακτικό.

Δεν είναι μόνο το «Squid Game» που άλλαξε τις ισορροπίες. Οι συνδρομητές βλέπουν μαζικά κορεατικά θρίλερ, μελοδράματα, crime stories, ακόμα και ρομαντικές κομεντί. Η Κορέα έχει γίνει το νέο «brand» που δεν χρειάζεται καν προώθηση. Βάζεις “Korean” στο μπροστινό μέρος ενός τίτλου, και ήδη έχεις κοινό. 

Η πρώτη 20άδα

1) Burning (2018)
2) Parasite (2019)
3) Memories of Murder (2003)
4) Oldboy (2003)
5) The Handmaiden (2016)
6) Spring, Summer, Autumn, Winter and Spring (2003)
7) The Housemaid (1960)
8) Poetry (2010)
9) Peppermint Candy (1999)
10) Aimless Bullet (1961)
11) Mother (2009)
12) The Wailing (2016)
13) Train to Busan (2016)
14) Oasis (2002)
15) Right Now, Wrong Then (2015)
16) A Tale of Two Sisters (2003)
17) Joint Security Area (2000)
18) The Host (2006)
19) Snowpiercer (2013)
20) Seopyeonje (1993)

Οι υπόλοιπες μέχρι το Νο 100 εδώ.