"Ηalloween" είδαμε όλα τα φιλμ του θρυλικού κινηματογραφικού franchise

Δημοσίευση: 14 Οκτ. 2022, 16:21
Συντάκτης:

Toν ορισμό του slasher δημιούργησε η Αγία Τριάδα των μανιακών, o Michael Myers η αλλιώς 'Τhe shape', o Jason Voorhees που πιάνει δουλειά μόνο τις Παρασκευές 13 του μηνός και ο εφιάλτης που έρχεται να στοιχειώσει τα όνειρα όλων Freddy Krueger. Η συνταγή ήταν πολύ απλή, όπου στο κατσαρόλι μπαίναν αυτοί οι διάσημοι και απέθαντοι χαρακτήρες, έφηβοι που σε διαγωνισμό μαθηματικών θα κοβόταν απο τα αποδυτήρια, φρέσκες παρουσίες που θα γινόντουσαν βορά σε κάθε είδος αιχμηρού αντικειμένου αλλά και σκηνοθετάρες που ζωγράφισαν πάνω στο είδος τρόμου όπως ο John Carpenter και ο Wes Craven. Τόνοι άιματος χύθηκαν για όλες αυτές τις ταινίες, γεγονός που δυσκόλεψε όλους εμάς τους φανατικούς να πείσουμε τον απλό κοσμάκη οτι πρόκειται για άκρως διασκεδαστικές δημιουργίες (αλίμονο, σε τόσες σερί συνέχειες υπάρχουν πράγματα που ΔΕΝ βλέπονται), απο εκεί και έπειτα κοινή συνισταμένη είναι η ατμόσφαιρα και το ξεπάστρεμα του cast.

<a href="/multimedia-trailer/halloween-kills-o-maikl-magiers-epistrefei/64716">&quot;Halloween kills&quot;: Ο Μάικλ Μάγιερς επιστρέφει</a>ΣΧΕΤΙΚΑ"Halloween kills": Ο Μάικλ Μάγιερς επιστρέφει

Με αφορμή την τελευταία (;) ταινία του Halloween και τον ερχομό του Οκτώβρη που στο Αμέρικα το γλεντάνε με αφιερώματα στο τρόμο, μεταμφιέσεις και εκατοντάδες γλυκά, ετοιμάσαμε ένα μίνι αφιέρωμα στην κινημαρτογραφική σειρά και να ξεχάσουμε τον τρόμο που θα νιώσουμε μόλις σκάσουν οι πρώτοι λογαριασμοί ρεύματος και αερίου. Προφανώς στην εξίσωση μπαίνει το προσωπικό γούστο του γράφοντσ, οπότε άνετα μπορεί να κριθεί οτι δεν έχει γούστο. Αλλά μιλάμε για κινηματογράφο (γενικώς) και φίλμ που εξίσου εύκολα μπορεί κάποιος να μισήσει ή να αγαπήσει γεγονός, άρα και απόλυτα θεμιτό. Πάμε!

Halloween (1978)

Η αρχή των πάντων και μάλλον η καλύτερη ταινία της σειράς, ένα φίλμ σταθμός στο είδος αυτό.Ο John Carpenter πήρε την ιδέα μιάς και όταν ήταν στο κολλέγιο ένα παιδάκι σε μια ψυχιατρική κλινική τον κοιτούσε επίμονα με βλέμμα που 'σκοτώνει'. Το πως βρέθηκε εκεί και γιατί, μάλλον το μάθαμε σε ένα άλλο έργο.

Το φίλμ φτιάχτηκε κυριολεκτικά με κέρματα και διέλυσε το box office, η Jamie Lee Curtis έπιασε την ευκαρία απο τα μαλλιά να γίνει πρώτο όνομα στη πιάτσα, ενώ ο πολύπειρος Donald Pleasence τη μυρίστηκε τη δουλειά και συμφώνησε στο ρόλο του Loomis ψυχιάτρου του Michael. Νωρίτερα ο πολύς Christopher Lee είχε αρνηθεί το ρόλο αλλά προς τιμήν του παραδέχτηκε μετά οτι ήταν ένα απο τα μεγαλύτερα λάθη της καριέρας του. Ο Carpenter σε ρόλο one man show, είναι παραγωγός, γράφει, σκηνοθετεί και στήνει μια αργή ταινία με κολοσσιαία ατμόσφαιρα γύρω απο την ψύχωση της 'Μάσκας΄ να προκαλεί πανικό στη πόλη Haddonfield. Ειδικά η Laurie του γίνεται εμμονή την οποία παρακολουθεί σε κάθε της βήμα μέχρι να ενορχηστώσει την επίθεση του προς όλους. Το μουσικό theme της ταινίας έμεινε στην κινηματογραφική ιστορία σαν αυτό του Jaws, των Star wars και του Superman. Η εισαγωγή και το φινάλε είναι σοκαριστικά, προφανώς δε μιλάμε για μια οσκαρική δημιουργία, αλλα για ένα Cult φαινόμενο και ένα φονιά που δημούργησε σχολή στο είδος και ένα brand παγκοσμίου επιπέδου.

 

Halloween II (1981)

Ίσως το μοναδικό σχεδόν ισάξιο sequel, όπου κάποιος Rick Rosenthal ανέλαβε τη σκηνοθεσία μιας και ο Carpenter δεν είχε όρεξη να ασχοληθεί με το project (άγνωστο γιατί).Πολύ γρήγορα όμως -αφού ήταν ήδη παραγωγός- ανέλαβε τα ηνία καθώς έβλεπε το 'παιδί' του έτοιμο να εκτροχιαστεί. Έστειλε για τσάι τον Rick και δημιούργησε μια πιο επιθετική version του πρώτου μέρους, με έμφαση στο gore και λιγότερο στην αγωνία του πράγματος. Η Jamie Lee Curtis δεν κάνει και πολλά εδώ, αφου βρίσκεται μονίμως ξαπλωμένη σε δωμάτιο νοσοκομείου τσεπώνοντας εύκολο μεροκάματο ενώ ο ψυχίατρος Loomis αποκτά πιο ενεργό ρόλο. Όλη η ιστορία διαδραματίζεται αμέσως μετά τα σκηνικά του πρώτου, πράγμα που σε βάζει στα γεγονότα αμέσως, όμως το ολο έργο μοιάζει να σκηνοθετείται απο ένα άσχημο ερασιτεχνισμό ίσως και απο τα μπάχαλα μεταξυ του πρώην και νυν σκηνοθέτη. Όπως και να χει φοβερή αρχή με ακόμα καλύτερο φινάλε, ε, στη μέση κάνεις λίγη υπομονή τι να κάνουμε τωρα;

 

Halloween III:Season of the Witch (1982)

Δεν έχουμε και πολλά να πούμε εδώ: το συγκεκριμένο εργάκι δεν έχει καμία σχέση με το η 'Νύχτα με τις μάσκες'.  Δανείστηκε το βασικό τίτλο για να φτιάξει μια ιστορία βγαλμένη απο τη Zώνη του Λυκόφωτος με αρκετά στοιχεία sci fi, Michael Myers δεν υπάρχει στον ορίζοντα, το παράδοξο προκύπτει οτι δεν είναι τόσο σκουπίδι όσο πολλοί νομίζουν με κάποιες αξιοπρεπείς τρομάρες, αλλά μέχρι εκεί.

 

Ηalloween 4: The return of Michael Myers (1988)

Η Laurie δεν επιστρέφει, σε αντίθεση με τη κόρη της που αναλαμβάνει το ρολο του θηράματος, ενω ο Μyers ολίγον ψημένος μετά τα τελευταία γεγονότα συνεχίζει το θεάρεστο έργο του. Δέκα χρόνια μετα το franchise δε μπορεί να πάει παρακάτω (ίσως δεν ήταν φτιαγμένο γι αυτό), οπότε όλα τα λέφτά ειναι οι φόνοι που υπάρχουν σε αρκετή ποσότητα, ενώ ίσως είναι η πρώτη φορά που οι κάτοικοι δε μοιάζουν με άβουλα οντα. Παίρνουν κάποια όπλα -όπου να μή πω που καταλήγουν-η ταινία βάζει και τη περιπέτεια στο concept όμως ο Carpenter ήδη έχει εγκαταλείψει παρέα με φανατικούς θεατές, ενώ το ξεχείλωμα διαφαίνεται στον ορίζοντα.

 

Ηalloween 5: The revenge of Michael Myers (1989)

Tα slasher εκείνη την εποχή έβγαιναν σαν ζεστά κουλούρια και πολλοί σκηνοθέτες αγνώστου ταυτότητος κάναν τη πρακτική τους πάνω σε αυτά.Τ ο θέμα είναι οτι και άλλοι δεν είχαν budget αλλα γυρίζαν κάτι. Εδώ το γέλιο έχει μπεί στη ζωή μας, τα πάντα είναι πιο ευχάριστα και κάκιστοι ηθοποιοί μπαίνουν στα παπούτσια σημαντικών ρόλων. Κάποιοι ντύνονται Michael Μyers για να σπάσουν πλάκα και αυτό απο μόνο του αποτελεί προσβολή για το μύθο γεγονός που θα μας έκανε να υποστηρίζουμε τον ίδιο το Μichael αν δε φάνταζε αστείος σε όλη τη διάρκεια της ταινίας με μάσκα βγαλμένη απο αποτυχημένη παρτίδα καρναβαλιού πεταμένη σε ράφι γνωστής αλυσίδας.

 

Ηalloween: The curse of Michael Myers (1995)

Δεκτό και σεβαστό. Ο Donald Pleasence βγάζει εξτραδάκια μιας και η σύνταξη του δεν του φτάνει. Οι υπόλοιποι τι δουλειά έχουν και φτιάχνουν τέτοια φίλμ; Kυκλοφορούν δύο εκδοχές απ αυτό το "αριστούργημα" με κοινη συνισταμένη οτι δεν ΒΛΕΠΕΤΑΙ κανένα.O Paul Rudd (Αnt-man) σε μια απο τις πρώτες του εμφανίσεις, τσακώνεται με το υπόλοιπο cast για το ποιος θα παραλάβει το χρυσό βατόμουρο. Πετάξαν και μια αίρεση μέσα και το μόνο που απομένει είναι να εμφανιστει ο Jackie Chan για να τον πλακώσουν στο ξύλο κάτι κοπέλες ντούκια απο το Armour of God. Eκεί βέβαια ήταν διασκεδαστικό, εδώ είναι αποκρουστικό.Το 1995 βγήκε μια μικρή ταινιούλα το 'Seven'  και βγήκε και το The curse. Προχωράμε;

 

Ηalloween H20 (1998)

Το καλύτερο νέο ήταν η επιστροφή της Jamie Lee Curtis 20 χρόνια μετά ενώ στους ηθοποιούς συναντάμε πολλά οικεία πρόσωπα που έκαναν καριέρα στη συνέχεια. Το είδος αγκομαχάει εκείνη την εποχή, όλες οι προσπάθειες καταλήγουν στα τελευταία ράφια των videoclub, η παραγωγός εταιρεία Dimension κάνει ότι μπορεί τονώνοντας το έργο με στοιχεία Scream που έκανε απρόσμενη επιτυχία. Αυτό βέβαια προσπάθησε να το κάνει με όλα τα έργα της με αποτέλεσμα να μοιάζουν copy paste .Ένα ακόμα θετικο ήταν οτι πετάχτηκαν τα γύρω γύρω που κάναν κακό στο franchise και κρατήθηκε η βασική δομή του πράγματος, ακολουθώ-κυνηγώ-σφάζω. Όχι κάτι το αξιομνημόνευτο αλλα μοιάζει με το 'Νονό' μπροστά στα προηγούμενα sequel και στο επόμενο που ακολουθεί.

 

Ηaloween Resurrection (2002)

O Rick Rosenthal μετά την αποπομπη απο το Νο2 μιας και τα χε κάνει σαλάτα, κρατάει μανιάτικο με σκοπό να εκδικηθεί όλους τους fans και τον Carpenter μαζί. Η ανασταση που υπόσχεται ο τίτλος αφορά μόνο το cringe του πράγματος, ενώ σίγουρα η Curtis έχασε κάποιο στοίχημα για να δώσει το ok να παίξει έστω στην εισαγωγική σκηνή της ταινίας. Πατάτα επικών διαστάσεων που δεν παρακολουθείται ούτε αν είσαι καμμένος απο τις υποχρεώσεις της ημέρας μιας και το εργάκι μουδιάζει τις αισθήσεις και δε σε αφήνει να το κλείσεις. Ο ράπερ Busta Rhymes ξυλοφορτώνει με Kung Fu τον Myers στη τελική αναμέτρηση. Donnie Yen γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα...

 

Halloween (2007)

Επιτέλους μετά απο πολύ καιρό και τιτάνιες προσπάθειες ποιο sequel θα κερδισει τη χρυσή Άρκτο του Βερολίνου, ο ασθενής Myers έδειξε σημάδια ζωής με μια σοβαρή μάσκα επιτέλους μακρυά απο τα προηγούμενα καρναβάλια.

Ήρθε ο εξίσου ημίτρελος Rob Zombie και έδωσε πνοή με τη δικιά του οπτική σε ένα franchise που δεν έλεγε να σηκώσει κεφάλι. Δεν τα πήγε άσχημα σε εισητήρια,αλλά θάφτηκε απο κοινό και κριτικούς για 2 (κατα τη γνώμη μας) αναίτιους λόγους.Πρώτον θεωρήθηκε σκοτεινό και μισανθρωπίστικο φιλμ, λογικά θα μπερδεύτηκε κόσμος μιας και η επικεφαλίδα ΔΕΝ έγραφε 'Το μικρό σπίτι στο λιβάδι'. Συμφωνώ όλοι οι χαρακτήρες του έργου είναι να μασάς και να φτύνεις, χωρίς ίχνος καλοσύνης,τρόπων και αισθητικής γενικότερα όπως όμως ακριβώς ήταν οι προηγούμενες ταινίες του  σκηνοθέτη το 'Σπιτι με τα 1000 πτώματα' και το 'Devil rejects'. Δεύτερον, πείραξε το μύθο μιας και θέλησε να δώσει κάποιες αιτίες για τη μανία που έχει πιάσει το πρωταγωνιστή να συνθλίβει ανθρώπους, ενώ ο καλούλης Loomis των προηγούμενων ετών έδωσε τη θέση του σ'ένα κυνικό και παρτάκια με τον Malcolm McDowell να φαίνεται να περνάει πολύ καλά στα γυρίσματα. Μα αυτό είναι το ζητούμενο σε remake: να βάζεις τη δικιά σου πινελιά σαν σκηνοθέτης όχι απλώς να παρουσιάζεις μια κόπια με πιο εξελιγμένα μέσα. Αποτέλεσμα; ένα επιθετικό εργάκι, κακό σαν τους ήρωες του με μια τραχύτητα τόσο στη κινηματογράφηση όσο και στη διήγηση του. Μια χαρά δηλαδή!

 

Ηalloween II (2009)

Σε αντίστοιχα μοτίβα κινηθήκαμε και με τη συνέχεια του πάλι με τον Rob Zombie στο τιμόνι. Ο ηθοποιός Τyler Mane που ενσαρκώνει το δολοφόνο είναι πραγματικα μια 'ντουλάπα', καμιά σχέση με τους μπυροκοιλιάδες προκάτοχους του και αυτό απο μόνο του προκαλεί ένα δέος ενώ το σενάριο συνεχίζει σε ρυθμούς εξολόθρευσης των πάντων με προτεραιότητα τη βία αφήνοντας στην άκρη το οποιοδήποτε σασπένς. Όλοι οι χαρακτήρες είναι τέρμα αντιπαθητικοί και ο Rob δεν είχε καμιά πρεμούρα να βελτιώσει οτιδήποτε ξένισε στο προηγούμενο του πόνημα.Τα πράγματα κυλάνε ικανοποιητικώς σφαγιαστικά μέχρι που σε μια στιγμή κακού φεγγαριού ή κάποιας μίξης παραισθησιογόνων ουσιών ο σκηνοθέτης πέταει κάτι οράματα με λευκά άλογα και νεράιδες στη προσπάθεια να ψυχαναλήσει κάτι που κανείς δε έχει πάρει χαμπάρι τί είναι και δε νομίζω οτι χρειάζεται.

 

Ηalloween (2018)

Αφού οι παραγωγοί τραβούσαν τα μαλλιά τους με το στυγνό αιματοκύλισμα που παραδόθηκε άφησαν τον Rob Zombie να συνεχίσει με άλλες ψυχωτικές προσπάθειες και πονταραν σε σίγουρα χαρτιά.Με την υπόσχεση του David Gordon Green να περιθάλψει το φίλμ με στοργή και αγάπη όπως του αξίζει, επανέρχεται ο πολύς Carpenter μαζί με τη Jamie Lee Curtis σε ρόλο Σάρα Κόνορ να αντιμετωπίσει τον δικό της Τerminator. Πράγματι, η ταινία είναι αρκετά προσγειωμένη στα χνάρια του πρωταρχικού φίλμ, χωρίς πολλούς φόνους, με περίσσια αγωνία και μάλλον με το καλύτερο theme-soundtrack όλων. Ως συνήθως δε λείπουν κάποιες κακές ερμηνείες ασορτί με κομπάρσους βγαλμένους απο το Love Island. Για τους νοσταλγούς όμως είναι ένα ερωτικό γράμμα, μια ταινία που αξίζει επιτέλους να δείς στο κινηματογράφο και να περάσεις καλά με ένα φινάλε δυναμίτη. Ο σκηνοθέτης είχε υποσχεθεί τριλογία εξ αρχής αλλά αν το έκλεινε με τη τελική σκηνή πάλι όλοι ικανοποιημένοι θα ήταν.

 

Ηalloween Kills (2021)

Οπότε ως συνήθως το 'μεσαίο ΄ κομμάτι πάσχει απο αρκετά προβλήματα γιατί δεν είναι κάθε μέρα του Lord of the Rings, ούτε του Άλιεν. Ναι μέν συνεχίζουμε απο εκεί που το αφήσαμε, τι να το κάνεις όμως όταν το σενάριο δίνει τη μπαγκέτα σε ένα τσούρμο θυμωμένους-cringe χαρακτήρες που θέλουν να πλακώσουν στο ξύλο τον Myers. Η Laurie στη μεγαλύτερη διάρκεια του έργου τη περνάει σε ένα νοσοκομείο μπαταρισμένη χωρίς να κάνει το οτιδήποτε, ενώ η σκηνή με τον όχλο που περιφέρεται στους διαδρόμους σαν ζόμπι είναι τραγική. Δε λέμε, γίνεται δουλίτσα και εδώ, όμως το φίλμ είναι σε αρκετά σημεία βαρετό και το χειρότερο όλων είναι να πιάνεις τον ευατό σου να υποστηρίζει τη Μάσκα για να απονείμει αιματηρή δικαιοσύνη σε ηθοποιούς μήπώς και τους ατζέντηδες τους.

 

Ως που φτάνουμε στο τέλους το δρόμου(;) γιατί κάτι πήρε το αυτί μας οτι αν τσουλήσει καλά στα ταμεία, προχωράμε δυναμικά. Φτάνει όμως,το ξεζούμισμα έχει τα όρια του: στο τέλος θα καταλήξει το franchise να μην αφόρά κανέναν παρα μόνο σε λίγους φανατικούς και νοσταλγούς. Το trailer του Halloween Ends φαίνεται γαμάτο,πάμε ολοταχώς για τη τελική αναμέτρηση,περιμένω άπειρα θανατικά, θυμό και τον δολοφόνο της καρδιάς μας να παθαίνει κάτι επιτέλους....

Την άποψη του MOVE IT για το Halloween Ends μπορείτε να την διαβάσετε εδώ.

Ακολουθήστε το Move It στο Google News και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα του σινεμά!
tags: 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ