10 σπουδαία φιλμ από σκηνοθέτες με μία και μοναδική ταινία

Δημοσίευση: 27 Μαρτίου 2023, 19:27
Συντάκτης:

Η σκηνοθεσία είναι μια σκληρή δουλειά. Αν η πρώτη ταινία ενός σκηνοθέτη αποτύχει, είναι συχνά πολύ δύσκολο για εκείνον να κάνει κάποιο άλλο μεγάλο έργο. Η καριέρα πολλών ανερχόμενων σκηνοθετών διακόπηκε επειδή το ντεμπούτο τους απέτυχε στο box office. Ωστόσο, αν και δεν εκτιμήθηκαν στην εποχή τους, μερικές από αυτές τις ταινίες έγιναν αργότερα κλασικές ή αγαπημένες των κριτικών.

<a href="/afieromata/afieroma-kai-aspromayro-kai-eghromo/69921">Aφιέρωμα: Και ασπρόμαυρο και έγχρωμο</a>ΣΧΕΤΙΚΑAφιέρωμα: Και ασπρόμαυρο και έγχρωμο

Μέσα στα χρόνια, υπήρξαν αρκετοί σκηνοθέτες που έκαναν μια μοναδική καταπληκτική ταινία και στη συνέχεια δεν σκηνοθέτησαν ποτέ ξανά. Οι σκηνοθέτες αυτοί κυμαίνονται από ηθοποιούς και γραφίστες μέχρι συνθέτες και θεατρικούς συγγραφείς. Ορισμένες από αυτές τις ταινίες είναι πραγματικά εντυπωσιακές, δεδομένου ότι έγιναν από νεοφώτιστους δημιουργούς. Και θα ήταν ωραίο αυτοί να είχαν την ευκαιρία να πουν περισσότερες ιστορίες...

1. The Honeymoon Killers (1970) - Leonard Kastle

Εμπνευσμένη από αληθινή ιστορία, αυτή η αστυνομική ταινία επικεντρώνεται στη νοσοκόμα Martha (Shirley Stoler) που γνωρίζει τον απατεώνα Raymond (Tony Lo Bianco)και ξεκινάει μαζί του ένα όργιο δολοφονιών με στόχο ανύπαντρες γυναίκες. Η ταινία ήταν η μοναδική σκηνοθετική προσπάθεια του συνθέτη Leonard Kastle.

Το “The Honeymoon Killers” διαθέτει εντυπωσιακή, σχεδόν εξπρεσιονιστική, ασπρόμαυρη κινηματογράφηση και είναι γυρισμένο σαν ντοκιμαντέρ, γεγονός που του προσδίδει μια αίσθηση ρεαλισμού. Αποτελεί μια μακάβρια αλλά αξιομνημόνευτη ιστορία μιας διεστραμμένης ερωτικής σχέσης.

 

2. Wanda (1970) - Barbara Loden

Στο Wanda πρωταγωνιστεί η Barbara Loden (η οποία επίσης σκηνοθέτησε την ταινία) ως μια δυστυχισμένη νοικοκυρά στην αγροτική Πενσυλβάνια που νιώθει να παρασύρεται από τη ζωή της. Παίρνει διαζύγιο από τον σύζυγό της και μπλέκει με τον εγκληματία Norman (Michael Higgins). Τελικά, ο Norman ζητά από τη Loden να κρατάει τσίλιες ενώ διαπράττει μια ληστεία και απαγωγή.

Η Loden είχε μια επιτυχημένη καριέρα στο θέατρο αλλά και μπροστά από την κάμερα, εμφανιζόμενη σε κλασικές ταινίες όπως το “Splendor in the Grass” του Elia Kazan. Εμπνεύστηκε να γράψει τη “Wanda” όταν διάβασε μια είδηση για μια γυναίκα που είχε φάει 20 χρόνια φυλακή επειδή συμμετείχε σε ληστεία τράπεζας. Συνδύασε αυτή την ιδέα με στοιχεία από τη δική της ζωή. "Ήταν κατά κάποιον τρόπο βασισμένη στη δική μου προσωπικότητα", έχει πει η Loden για τη Wanda. "Ένα είδος παθητικής, περιπλανώμενης, που περνάει από το ένα άτομο στο άλλο, χωρίς κατεύθυνση". Το “Wanda” έχει έκτοτε αναγνωριστεί ως μια σημαντική ταινία για την ανάπτυξη του ανεξάρτητου κινηματογράφου.

 

3. Phase IV (1974) - Saul Bass

Το “Phase IV” είναι μια ταινία τρόμου επιστημονικής φαντασίας που σκηνοθέτησε ο γραφίστας Saul Bass, ο οποίος είναι ίσως πιο γνωστός για τη δημιουργία των τίτλων σε αρκετές ταινίες του Alfred Hitchcock. Το μοναδικό του έργο ως σκηνοθέτης είναι μια παράξενη ιστορία για μια λεγεώνα μυρμηγκιών που αναπτύσσουν συλλογική συνείδηση και σπέρνουν τον όλεθρο στην έρημο της Αριζόνα.

Ήταν μια εισπρακτική αποτυχία (γι' αυτό και ο Bass δεν σκηνοθέτησε ξανά), αλλά έκτοτε έχει αποκτήσει τους δικούς της fans. Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι η ταινία περιέχει την πρώτη γνωστή αναφορά σε κύκλους μέσα σε χωράφια με καλλιέργειες, γεγονός που ωθεί ορισμένους να υποθέσουν ότι οι πραγματικές εμφανίσεις αντίστοιχων κύκλων σε χωράφια οφείλουν την προέλευσή τους στo “Phase IV”.

 

4. Rosencrantz and Guildenstern are Dead (1990) - Tom Stoppard

Το “Rosencrantz and Guildenstern are Dead” είναι μια μαύρη κωμωδία που σκηνοθέτησε ο Βρετανός θεατρικός συγγραφέας Tom Stoppard και βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό του έργο. Ο Gary Oldman και ο Tim Roth πρωταγωνιστούν στους ομώνυμους χαρακτήρες, δύο δευτερεύουσες φιγούρες από τον Άμλετ του Σαίξπηρ. Η ταινία τους ακολουθεί κατά τη διάρκεια των γεγονότων του Άμλετ, καθώς παραπαίουν από τη μια σκηνή στην άλλη, συνήθως χωρίς να έχουν ιδέα για το τι συμβαίνει γύρω τους.

Η ταινία (και το θεατρικό έργο) έχουν συγκριθεί με το έργο του Samuel Beckett "Περιμένοντας τον Γκοντό", το οποίο επίσης επικεντρώνεται σε δύο χαρακτήρες που εμπλέκονται σε παράλογες συζητήσεις, οι οποίες συχνά περιλαμβάνουν μεγάλα διαστήματα σιωπής, και όπου τελικά οι ήρωες δεν καταφέρνουν τίποτα. Ευτυχώς, ο Roth και ο Oldman έχουν τα υποκριτικά προσόντα για να φέρουν εις πέρας αυτή την παράξενη υπόθεση.

 

5. Quick Change (1990) - Bill Murray

Η ταινία “Quick Change” είναι μια αστυνομική κωμωδία σε σκηνοθεσία Howard Franklin και Bill Murray. Ακολουθεί τρεις κλέφτες που ληστεύουν με επιτυχία μια τράπεζα, αλλά αντιμετωπίζουν προβλήματα καθώς προσπαθούν να διαφύγουν από τη Νέα Υόρκη με τα παράνομα κέρδη τους.

Η ταινία μπορεί να μην πήγε καλά στο box office, αλλά έλαβε θετικές κριτικές, ειδικά για την αλλόκοτη ερμηνεία του Murray. Ας ελπίσουμε ότι θα ξανακαθίσει στην καρέκλα του σκηνοθέτη, γιατί το “Quick Change” αποδεικνύει ότι έχει δυνατότητες.

 

6. Jack Goes Boating (2010) - Philip Seymour Hoffman

Το “Jack Goes Boating” είναι ένα ρομαντικό δράμα που σκηνοθέτησε ο αείμνηστος Philip Seymour Hoffman. Ο Hoffman πρωταγωνιστεί, επίσης, στην ταινία ως ένας εσωστρεφής οδηγός λιμουζίνας, ο οποίος κλείνει ραντεβού με την Connie (Amy Adams), μια γυναίκα που αντιμετωπίζει το δικό της τραύμα. Ο Jack αποφασίζει να μάθει κολύμπι, ώστε να μπορέσει να πάει βόλτα την Connie με μια βάρκα όταν έρθει το καλοκαίρι.

Αν και δεν είναι ιδιαίτερα πρωτοποριακό, το “Jack Goes Boating” αποτελεί μια συγκινητική μελέτη χαρακτήρα χάρη στο σταθερό σενάριο και τις καταπληκτικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Οι θαυμαστές του Hoffman δεν θα απογοητευτούν.

 

7. Nil by Mouth (1997) - Gary Oldman

Το "Nil by Mouth" είναι ένα οικογενειακό δράμα σε σενάριο και σκηνοθεσία του βετεράνου ηθοποιού Gary Oldman. Επικεντρώνεται σε μια δυσλειτουργική οικογένεια της εργατικής τάξης στο Νότιο Λονδίνο. Ο πατριάρχης Ray (Ray Winstone) έχει φλογερό χαρακτήρα και τσακώνεται με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, ειδικά με τον ναρκομανή γιο του Billy (Charlie Creed-Miles). Η ταινία διερευνά την τεταμένη σχέση του με την έγκυο σύζυγό του Val (Kathy Burke) και το τραυματικό παρελθόν του ίδιου του Ray.

Η ταινία αντλεί από τις εμπειρίες του Oldman που μεγάλωσε σε δημόσιες κατοικίες στο Νότιο Λονδίνο και μοιάζει αυθεντική. Το καστ είναι επίσης εκπληκτικό, ειδικά η Burke, η οποία κέρδισε το βραβείο καλύτερης ηθοποιού στις Κάννες για την ερμηνεία της. Είναι, επίσης, υπέροχα αθυρόστομο, σε σημείο που περιέχει πάνω από 500 βρισιές - δηλαδή σχεδόν τέσσερις ανά λεπτό.

 

8. One-Eyed Jacks (1961) - Marlon Brando

Ο Marlon Brando πρωταγωνίστησε σε μερικές από τις καλύτερες ταινίες του 20ού αιώνα, όπως το "Λεωφορείον ο Πόθος", ο "Νονός" και το "Αποκάλυψη τώρα". Αλλά αξίζει, επίσης, αναγνώριση για τη δουλειά του πίσω από την κάμερα σε αυτό το γουέστερν για τρεις άνδρες που ληστεύουν μια τράπεζα.

Μετά τη ληστεία, οι αστυνομικοί σκοτώνουν έναν από τους ληστές, τον Doc (Hank Worden). Ένας άλλος ληστής, o Μπαμπάς (Karl Malden) καταφέρνει να ξεφύγει αφήνοντας πίσω τον Rio (Brando) για να συλληφθεί. Ωστόσο, ο Rio δραπετεύει από τη φυλακή και ξεκινά να κυνηγάει τον Μπαμπά και τον κλεμμένο χρυσό. Πρόκειται για ένα σκληρό, έντονο γουέστερν που θυμίζει τον “The Treasure of the Sierra Madre”.

 

9. Carnival of Souls (1962) - Herk Harvey

Το “Carnival of Souls” είναι ένα εμβληματικό θρίλερ της δεκαετίας του 1960 με πρωταγωνίστρια την Candace Hilligoss στο ρόλο της Mary, μιας γυναίκας που επιβιώνει από ένα τραγικό αυτοκινητιστικό ατύχημα και αρχίζει να βλέπει οράματα μιας φασματικής φιγούρας που αναφέρεται μόνο ως "Ο Άνθρωπος". Η ταινία γυρίστηκε με μικρό προϋπολογισμό από τον σκηνοθέτη Herk Harvey, ο οποίος στο παρελθόν είχε εργαστεί ως ηθοποιός.

Η ταινία δεν σημείωσε επιτυχία κατά την κυκλοφορία της, γεγονός που αποθάρρυνε πολύ τον Harvey. Προσπάθησε να σκηνοθετήσει κι άλλες ταινίες, αλλά κανένα τα σχέδιά του δεν εξελίχθηκαν καλά. Ωστόσο, η φήμη του “Carnival of Souls” βελτιώθηκε με την πάροδο των χρόνων και τελικά έγινε μια cult classic ταινία. Οι κριτικοί έκτοτε την έχουν επαινέσει για την κινηματογράφηση, τον ηχητικό σχεδιασμό και τον ζοφερό τόνο της.

 

10. The Night of the Hunter (1955) - Charles Laughton

Το “The Night of the Hunter” είναι ένα θρίλερ νουάρ σε σκηνοθεσία του Βρετανοαμερικανού ηθοποιού Charles Laughton, γνωστού για τους ρόλους του σε ταινίες όπως το “Mutiny on the Bounty” και το “The Hunchback of Notre Dame”. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από τον κατά συρροή δολοφόνο Powell (Robert Mitchum), ο οποίος παντρεύεται μια χήρα (Shelley Winters) με σκοπό να βρει μια κρυμμένη από τον πρώην σύζυγό της αποθήκη με κλεμμένα χρήματα. Ωστόσο, τα παιδιά αρνούνται να αποκαλύψουν τη θέση των χρημάτων και η ένταση στο σπίτι ανεβαίνει γρήγορα.

Η ταινία είναι γυρισμένη σε ασπρόμαυρο και χρησιμοποιεί τεχνικές του βωβού κινηματογράφου, οι οποίες την διαφοροποιούν από πολλές άλλες ταινίες της εποχής της. Το κοινό της εποχής δεν το εκτίμησε αυτό, και η ταινία είχε κακή απόδοση στα ταμεία. Έκτοτε, ωστόσο, έχει επαινεθεί τόσο από τους κριτικούς όσο και από τους κινηματογραφιστές. Ο Roger Ebert την αποκάλεσε "μια από τις πιο τρομακτικές ταινίες, με έναν από τους πιο αξέχαστους κακούς". Οι σκηνοθέτες Robert Altman, Martin Scorsese και οι αδελφοί Coen την έχουν αναφέρει ως μια ταινία με ιδιαίτερη επιρροή. Στην πραγματικότητα, η ατάκα "ο Μάγκας μένει" από το “The Big Lebowski” είναι μια αναφορά σε μια κομβική σκηνή του “The Night of the Hunter”, όπου ένας από τους ήρωες λέει χαρακτηριστικά: "Μένουν και αντέχουν".

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Feelgood
6338
Spentzos
5678
Feelgood
4647
Tanweer
2881
Animal Kingdom, από την Spentzos Animal Kingdom, από την Spentzos