The Queen of Spain

the queen of spain

Σύνοψη: Η Ισπανίδα ηθοποιός Μακαρένα Γρανάδα επιστρέφει σττην Ισπανία στα μέσα της δεκαετίας του 50, έχοντας απολαύσει μια επιτυχημένη καριέρα στο Χόλιγουντ. Θα υποδυθεί την Βασίλισσα Ισαβέλλα σε ένα δράμα εποχής. Στα γυρίσματα πρώην φίλους και τους συναδέλφους της, ερωτεύεται ένα μέλος του staff, ηγείται μιας παράτολμης αποστολής να απελευθερωθεί ένας μαχητής της αντίστασης, ενώ συναντά τον φασίστα Φράνκο, τον οποίο και απεχθάνεται.

 

Άποψη: Υπάρχουν λογής και λογής ταινίες, όπως και ποικίλοι λόγοι που ένας σκηνοθέτης αποφασίζει να γυρίσει μία ταινία. Κάποιες φιλοδοξούν να προβληματίσουν, άλλες να μοιράσουν απλόχερα γέλιο, άλλες απλώς να πουν μία ιστορία. Όσες ταινίες υπάρχουν, άλλοι τόσοι λόγοι δημιουργίας τους τις ακολουθούν.

Ακόμα όμως ψάχνουμε τον λόγο που γυρίστηκε το The Queen of Spain του Fernando Trueba, σίκουελ μάλιστα μετά το The Girl of Your Dreams. Ο σκηνοθέτης της μάλιστα δήλωσε πως «έπρεπε να περιμένω πολλά χρόνια για να κάνω αυτή την ταινία. Δεν σκεφτόμουν να κάνω σίκουελ όταν τελείωσα την πρώτη». Η ιστορία ακολουθεί την Πενέλοπε Κρουζ ως μία ταλαντούχα και πασίγνωστη ηθοποιό, η οποία καλείται να πρωταγωνιστήσει σε μία ταινία και ταυτόχρονα με τα γυρίσματα, αναπάντεχα γεγονότα προκύπτουν.

Επανερχόμαστε όμως στους λόγους. Ήθελε άραγε ο σκηνοθέτης να προβληματίσει; Τοποθετείται άλλωστε στην Ισπανία του Φράνκο. Τα λόγια του Τrueba όμως δίνουν την απάντηση: «Δεν είχα πολιτική πρόθεση για να κάνω αυτή την ταινία, όμως προφανώς δεν θα ήταν ολοκληρωμένη άμα δεν υπήρχε και η τότε πολιτική κατάσταση του ’50. Το ενδιαφέρον βέβαια με τις πολιτικές ταινίες είναι πως μιλούν και στο τώρα». Ο λόγος ήταν άραγε να δημιουργηθεί ένα αστείο αποτέλεσμα; Ο Ισπανός σκηνοθέτης αναφερόμενος κάποια στιγμή και στην επιλογή του να εμφανίσει τον Φράνκο δήλωσε πως «Όσον αφορά τον Φράνκο, δεν ήθελα να τον κάνω καρικατούρα». Κατά τα άλλα, η ίδια η ταινία είχε στο σύνολό της ελάχιστα σημεία αστείρευτου γέλιου, που θα έλεγε κανείς πως οι συγκεκριμένες ατάκες ούτε καλογραμμένες ήταν ούτε κάτι ιδιαιτέρως ευρηματικές.

Και καθώς ξεμένουμε από λόγους, έρχεται ο σκηνοθέτης και εκθειάζει τον ανεξάρτητο κινηματογράφο, λέγοντας πως συγκαταλέγει τον εαυτό του μεταξύ των ανεξάρτητων κινηματογραφιστών: «Σήμερα ο κινηματογράφος παράγεται από επιχειρήσεις. Ο ανεξάρτητος κινηματογράφος έχει ψυχή, όμως και είναι κατά τη γνώμη μου η μόνη τέχνη». Άρα να υποθέσουμε πως το εγχείρημά του ήταν να δημιουργήσει μία ανεξάρτητη ταινία; Ίσως κάπου στην διαδικασία αυτή, ο σκηνοθέτης να ξέχασε να οργανώσει τους ηθοποιούς του και το σενάριό του με έναν πολυπρισματικό τρόπο και να μην αφήνει τις ερμηνείες να παραπαίουν. Η Κρουζ παίρνει μεγάλο κομμάτι της ταινίας επάνω της και φτάνει την ιστορία ως το τέλος, χωρίς να αφήνει τους θεατές να κοιτάξουν πολλές φορές του ρολόι τους, με την κελαρυστή ερμηνεία και την τσαχπινιά της. Παρόλα αυτά, πάμπολλες σκηνές δεν έχουν καμία απολύτως έμπνευση και αδυνατίζουν τον ίδιο αδυνατισμένο κορμό της ιδέας της ιστορίας.

Και όσο συμπαθητικός και ανοιχτός κι αν ήταν ο Ισπανός σκηνοθέτης, δυστυχώς η ταινία που δημιούργησε είναι άλλη μία από αυτές που λέμε πως πέρασαν και δεν ακούμπησαν -ή μάλλον, σε ώθησαν απλώς να αλλάξεις πλευρό.

Δημοσίευση: 1 Ιουνίου 2017, 17:16
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
The Queen of Spain (Η Βασίλισσα της Ισπανίας)
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
128
Εταιρία διανομής: 
Release: 
1 Ιουνίου 2017
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Odeon
16044
Seven
11166
Feelgood
8894
Village
8085