Η Παναγία των Παρισίων φλέγεται

Η Παναγία των Παρισίων φλέγεται - κριτική ταινίας

Σύνοψη: Παρίσι 15 Απριλίου 2019: Ο σπουδαιότερος μητροπολιτικός χριστιανικός ναός του κόσμου, η δοξασμένη Παναγία των Παρισίων, καίγεται. Η στέγη της καταρρέει και οι προσπάθειες κατάσβεσης της πυρκαγιάς είναι κυριολεκτικά ηρωικές.

Άποψη: Τρία χρόνια πέρασαν από το γεγονός που συγκλόνισε τον κόσμο, τον Απρίλιο του 2019, όταν είδαμε όλοι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του κόσμου και ένα τεράστιο σύμβολο της χριστιανοσύνης παγκοσμίως να φλέγεται και να καταστρέφεται.

Ο σπουδαίος Γάλλος σκηνοθέτης Jean-Jacques Annaud (Το όνομα του ρόδου, Επτά χρόνια στο Θιβέτ) επιστρέφει επτά χρόνια μετά την τελευταία του ταινία, με ένα καθηλωτικό και συναρπαστικό docudrama για ό,τι συνέβη πριν, κατά την διάρκεια και μετά την πυρκαγιά στο εμβληματικό μνημείο του Παρισιού. Η ταινία του σε καμία περίπτωση δεν είναι μια τυπική ταινία καταστροφής, σαν εκείνες του Χόλιγουντ, χωρίς βέβαια να απουσιάζουν πλήρως και κάποια κλισέ του είδους.

Ο Annaud επιλέγει περισσότερο να δώσει μια ντοκιμαντερίστικη πτυχή στην ταινία του, σαν καταγραφή των όσων έγιναν, με μια αρκετά διακριτική παρουσία της δικής του προσέγγισης σε όλο αυτό. Γι΄αυτό και σε αρκετά σημεία ίσως κάποιος νομίζει ότι βλέπει πράγματι τους ανθρώπους που συνέβαλαν σε όλο αυτό, όπως είχε κάνει ο Clint Eastwood στο The 15:17 to Paris. Αλλά όχι, πρόκειται για πραγματικούς ηθοποιούς και για μια ταινία μυθοπλασίας που βέβαια πατά γερά σε όσα έγιναν χωρίς ιδιαίτερες αυθαιρεσίες, αν εξαιρέσουμε τις αχρείαστες μεταφυσικές, θεϊκές παρεμβολές.

Ο σκηνοθέτης συχνά στις ταινίες του εντάσσει τον παράγοντα θεό ή θρησκεία. Έτσι και εδώ, έμμεσα και όχι φανερά, μιλάει και για την δύναμη της πίστης, της προσευχής ή της βοήθειας του ίδιου του θεού, κάτι που δεν ενοχλεί και δεν αλλοιώνει τον ρου των εξελίξεων αλλά φορτώνει την ταινία με ένα αχρείαστο θρησκευτικό μελό.

Αν εξαιρέσουμε αυτή την παραφωνία, κατά τα άλλα πρόκειται για μια καθηλωτική ταινία, που σε κρατά καθ’όλη την διάρκειά της γεμάτο αγωνία παρά το ότι είναι ένα πρόσφατο γεγονός που αν όχι όλοι, οι περισσότεροι θυμόμαστε ακριβώς τι έγινε και πώς. Η αγωνία των επιχειρήσεων των πυροσβεστών να σβήσουν την φωτιά έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με τα αμέτρητα ανθρώπινα λάθη και τις αστοχίες που οδήγησαν σε αυτό το τραγικό συμβάν, το οποίο άνετα θα μπορούσε να αποφευχθεί αν δεν είχαν πάει όλα στραβά.

Από την μία οι εργάτες του ναού και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι του και από την άλλοι οι πυροσβέστες δίνουν δύο πλευρές του ανθρώπου που συνυπάρχουν όμως τόσο στην κοινωνία μας όσο και μέσα μας. Δεν προσπαθεί να ηρωοποιήσει κανέναν, σε όλους στέκεται κριτικά και πολλές φορές ακόμα και ειρωνικά, με το χιούμορ να μην δεσπόζει λόγω της τραγικότητας του συμβάντος, αλλά σαν γνήσιο γαλλικό σινεμά, να υπάρχει και αυτό συνοδευτικά δείχνοντας την αφέλεια της ύπαρξής μας.

Το γεγονός ότι δεν μιλάμε για μια τυπική ταινία καταστροφής που συνήθως περιλαμβάνουν γεγονότα που δεν έχουν συμβεί και ίσως να μην συμβούν και ποτέ, αλλά μιλάμε για κάτι που και έχει συμβεί και στο πρόσφατο παρελθόν, τονώνει την σύνδεσή μας με αυτό ως θεατές

Πρώτη δημοσίευση: 21 Απριλίου 2022, 11:16
Ενημέρωση: 28 Απριλίου 2022, 01:44
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
Η Παναγία των Παρισίων φλέγεται (Notre-Dame brûle)
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
110
Εταιρία διανομής: 
Release: 
21

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο