"Euphoria" season 3: Νιχιλιστική και ηδονοβλεπτική παπάτζα

Σύνοψη: Μερικά χρόνια μετά την αποφοίτησή τους από το λύκειο, η παρέα του “Euphoria” μαθαίνει απ’ την καλή και, κυρίως, απ’ την ανάποδη τι εστί ενήλικη ζωή. Κι αν υπάρχει ένα κύριο μάθημα της ενηλικίωσης είναι ότι οι επιλογές μας έχουν πάντα συνέπειες.

ΣΧΕΤΙΚΑΤο «Euphoria» σταματά στην 3η σεζόν: Το HBO ανακοίνωσε το τέλος

Γνώμη:  Σαμ Λέβινσον, we‘ve got a problem! Ο πολυσυζητημένος δημιουργός του “Euphoria”, της τηλεοπτικής σειράς του HBO που έσκασε στις οθόνες μας πίσω στο 2019 και επαναπροσδιόρισε το είδος του teen drama, γουστάρει την πρόκληση και όχι απλά δεν το κρύβει, το βροντοφωνάζει.

Κι αν στις δύο πρώτες σεζόν μπορούσε ενίοτε να κρατήσει μια πολύ λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην ουσία και την αισθητική, φαίνεται από τα τρία πρώτα επεισόδια του πολυαναμενόμενου τρίτου κύκλου ότι πλέον δεν τον ενδιαφέρει καθόλου (μα καθόλου!) οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί ρεαλιστικό και παραδίνεται σε μια neo-western φαντασίωση δημιουργώντας μια επίγεια κόλαση για τους χαρακτήρες του, τους οποίους φαίνεται πια να μισεί με όλο του το είναι.

Η Ρου (Ζεντάγια) έχει γίνει λειτουργικό και θρησκευόμενο junkie –ό,τι κι αν σημαίνει αυτό– και δουλεύει για ένα σκληροτράχηλο ιδιοκτήτη στριπτιζάδικων που είναι παράλληλα και έμπορος όπλων. Η Τζουλς (Χάντερ Σέιφερ) έχει παρατήσει τη σχολή καλών τεχνών για να γίνει sugar baby (μπράβο, Σαμ, προφανώς δεν μπορείς να οραματιστείς ένα μέλλον για μια τρανς γυναίκας που δεν περιλαμβάνει την σεξεργασία). Η Κάσι (Σίντνεϊ Σουίνι) γίνεται δημιουργός περιεχομένου στο OnlyFans για να μπορέσει να πραγματοποιήσει τον γάμο των ονείρων της στο πλευρό του Νέιτ (Τζέικομπ Ελόρντι), ο οποίος έχει αναλάβει την κατασκευαστική εταιρεία του πατέρα του και έχει μάλλον υποστεί λοβοτομή, αφού ο χαρακτήρας του δεν έχει πια καμία σχέση με τον uber τοξικό γόη του σχολείου που είχαμε γνωρίσει και αντιπαθήσει με πάθος. Όσο για τη Μάντι (Αλέξα Ντεμί), δουλεύει ως βοηθός μιας ατζέντισσας κι ενώ δείχνει να τα πηγαίνει περίφημα, αν κρίνει κανείς από τις αναρτήσεις της στα social media, στην πραγματικότητα δεν κολυμπάει στο χρήμα, την επιτυχία ή την ευτυχία.

Τώρα, βέβαια, εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς: δεν συμβαίνουν αυτά στην πραγματική ζωή; Φυσικά, αλλά όπως είπαμε και παραπάνω, ο Λέβινσον δεν δίνει δεκάρα τσακιστή για τη ρεαλιστική αναπαράστασή τους, αλλά φαίνεται να προσπαθεί εμμονικά να τα εκμεταλλευτεί μέσα από σκηνές που προκαλούν μια μίξη σοκ, cringe και αηδίας.

Κι αν όλη αυτή η πρόκληση εξυπηρετούσε τουλάχιστον την εξέλιξη των χαρακτήρων του, τότε ίσως και να λειτουργούσε. Όμως, τα τρία πρώτα επεισόδια είναι τόσο κακογραμμένα (σημ: ο Λέβινσον είναι ο μοναδικός σεναριογράφος της σειράς και αυτό κάνει μπαμ από χιλιόμετρα) και κατά συνέπεια κακοπαιγμένα από τους ηθοποιούς του, των οποίων η καριέρα απογειώθηκε μεν από το “Euphoria” αλλά πλέον περιφέρονται σαν άψυχα κελύφη που αναρωτιούνται “τι δουλειά έχω εγώ εδώ πέρα;”

Τι μένει, λοιπόν, αν βγάλεις την κούφια πρόκληση; Προφανώς, η αισθητική, με τη φωτογραφία να είναι για άλλη μια φορά σαγηνευτική, αλλά το να δείχνεις ένα εντυπωσιακό πλάνο της καλιφορνέζικης ερήμου ενώ ακούμε την αφήγηση της Ρου που περιγράφει το υπαρξιακό της τέλμα δεν είναι δα και η πιο πρωτότυπη ιδέα.

Ο Λέβινσον μπορεί να είχε κατά νου μια μίξη της ταραντινικής βίας με την κοενική ματιά στον εφιάλτη που είναι πλέον το αμερικανικό όνειρο, αφέθηκε όμως πλήρως στις νιχιλιστικές και ηδονοβλεπτικές του τάσεις και κάπου στην πορεία χάθηκε η όποια ευφορία υπήρχε στη θέαση του “Euphoria”.