Password-Gate: Το Netflix κάνει «Πίσω Ολοταχώς»?

Φαίνεται πως το Netflix συνειδητοποίησε —με τον δύσκολο τρόπο— ότι το να κυνηγάς τους κωδικούς των χρηστών είναι σαν να κυνηγάς ανεμόμυλους, αλλά με μεγαλύτερη χασούρα. Μετά την «ιερή εξέταση» κατά του password sharing, οι συνδρομητές άρχισαν να εγκαταλείπουν το πλοίο ταχύτερα από κομπάρσο σε ταινία καταστροφής, αναγκάζοντας τον streaming γίγαντα να ξανασκέφτεται αν τελικά το «Love is sharing a password» ήταν όντως μια καλή στρατηγική ή απλώς ένα ευχολόγιο που κόστισε εκατομμύρια.

ΣΧΕΤΙΚΑ"Big mistakes": Πυροτέχνημα εντυπωσιασμού

Το Netflix ενδέχεται να επανεξετάζει την καταστολή της κοινής χρήσης κωδικών πρόσβασης. Αναφορές υποδηλώνουν ότι η εταιρεία θα μπορούσε να αναιρέσει μέρη της πολιτικής μετά από μια αξιοσημείωτη πτώση των συνδρομητών που ακολούθησε την πλήρη επιβολή της. Ενώ η καταστολή προοριζόταν να ενισχύσει τα έσοδα, μπορεί τελικά να απομάκρυνε ορισμένους χρήστες αντί γι' αυτό, συγκεκριμένα το 15%. Τίποτα δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμη, αλλά αυτό δείχνει πόσο ευαίσθητες είναι οι πλατφόρμες συνδρομών στις αλλαγές τιμολόγησης και πρόσβασης.

Η εταιρεία πίστεψε ότι θα ανάγκαζε κάθε ξάδερφο και πρώην σύντροφο να ανοίξει δικό του λογαριασμό, αλλά υπολόγισε χωρίς τον ξενοδόχο (ή μάλλον, χωρίς το κουμπί του «Cancel Subscription»). Η «πλήρης επιβολή» της πολιτικής λειτούργησε περισσότερο ως πρόσκληση για έξοδο, αποδεικνύοντας ότι το κοινό έχει πολύ χαμηλότερη ανοχή στις αυξήσεις και τους περιορισμούς από όσο ήλπιζαν τα στελέχη στο Λος Γκάτος.

Αν και τίποτα δεν είναι επίσημο, η φημολογούμενη αναδίπλωση είναι μια σπάνια στιγμή ταπεινότητας για μια πλατφόρμα που συνήθως επιβάλλει τους κανόνες της με το ζόρι. Η ευαισθησία των πλατφορμών στις αλλαγές πρόσβασης υπογραμμίζει ότι η κινηματογραφική τέχνη —ακόμη και στην οικιακή της εκδοχή— απαιτεί μια ελευθερία κίνησης που η λογιστική των στούντιο δυσκολεύεται να κατανοήσει. Δείχνει ότι στην άγρια αγορά του streaming, ο καταναλωτής έχει ακόμα τη δύναμη να κάνει το Netflix να ιδρώσει.