"Heated rivalry"; Καλό το σεξ, καλύτερο το συναίσθημα

Σύνοψη: Δύο πρωταθλητές του χόκεϊ που παίζουν σε αντίπαλες ομάδες ζουν έναν παράνομο δεσμό που κρατάει χρόνια, αντιμέτωποι με την ομοφοβία που χαρακτηρίζει τον κόσμο των οργανωμένων αθλημάτων αλλά και τους προσωπικούς τους φόβους και ενδοιασμούς.

ΣΧΕΤΙΚΑ"Big mistakes": Πυροτέχνημα εντυπωσιασμού

Γνώμη: “Δες Heated Rivalry. I am obsessed”, έγραφε το μήνυμα που έλαβα αρχές της χρονιάς από φίλη της οποίας το γούστο σε σειρές και ταινίες πάντα εμπιστεύομαι. Στο μεταξύ, κάπου είχε πάρει το μάτι μου ήδη να μιλάνε για τη σειρά, αλλά αυτό που έγινε μετά δεν θα μπορούσα να το προβλέψω.

Γιατί από την ώρα που έλαβα το μήνυμα μέχρι την ημέρα που την bingαρα, περίπου δύο εβδομάδες μετά, η καναδική σειρά 6 επεισοδίων είχε μετατραπεί σε παγκόσμιο φαινόμενο κι έκτοτε ο πλανήτης κινείται σε ελαφρώς πιο heated ρυθμούς με καύσιμο το παράνομο love story του Σέιν Χόλαντερ (Χάντσον Γουίλιαμς) και Ίλια Ρόζανοφ (Κόνορ Στόρι).

Αν λοιπόν για κάποιο λόγο δεν έχει τύχει να το δείτε ακόμη, είτε γιατί δεν έχετε πιστέψει το hype είτε γιατί μπορεί να μην το γνωρίζατε καν (πράγμα μάλλον απίθανο σε αυτό το σημείο), τότε είμαι εδώ για να δηλώσω κι εγώ με τη σειρά μου ότι το “Heated Rivalry” μπορεί να μην αποτελεί groundbreaking τηλεόραση, τουλάχιστον σε όρους καινοτομίας σε θέματα κατασκευής ή σύλληψης, αλλά αξίζει όλο τον ντόρο που έχει δημιουργήσει, και μάλιστα για λόγους που ξεφεύγουν από τον κόσμο του θεάματος και περνάνε στη σφαίρα της αποδοχής της σεξουαλικότητας σε έναν χώρο ανδροκρατούμενο και παραδοσιακά macho όπως το χόκεϊ, αλλά και ο πρωταθλητισμός εν γένει

Eνώ ήδη έχουν γραφτεί και αναλύσεις επί αναλύσεων που προσπαθούν να καθορίσουν γιατί η σειρά έχει τρελάνει το κοινό των straight γυναικών ενώ πρόκειται για ένα ρομάντζο ανάμεσα σε δύο άντρες.

Βασισμένο στην ομώνυμη σειρά MM (male/male) αθλητικών ρομάντζων της Ρέιτσελ Ριντ, που αξιοποιεί το trope των εχθρών που γίνονται εραστές (ένα trope που εκτινάσσει πωλήσεις σχετικών βιβλίων παγκοσμίως), το “Heated Rivalry” έχει ό,τι χρειάζεσαι για να κάτσεις αναπαυτικά στον καναπέ σου, να περάσεις καλά, και –γιατί όχι;– να καυλώσεις κιόλας: γρήγορο ρυθμό και πλοκή που πηδάει στον χρόνο χωρίς να μπερδεύει, δύο πρωταγωνιστές αστραφτερούς σαν την πίστα ενός γηπέδου χόκεϊ με σώματα αρχαίων ελληνικών αγαλμάτων, steamy σεξουαλικές σκηνές, αρκετό χώρο για την ανάπτυξη των χαρακτήρων και κάτι ακόμα, πολύ βασικό, αλλά όχι δεδομένο… πραγματικό νοιάξιμο για τους ήρωές τους, κάτι που όταν συμβαίνει βγαίνει και στον κόσμο.

Γιατί αυτό που νομίζεις στην αρχή ότι είναι απλά ένα ερωτικό παιχνίδι ανάμεσα σε έναν Καναδό κι έναν Ρώσο που βάζουν πάνω απ’ όλους και όλα την επιτυχία, τη φήμη και τις αθλητικές τους επιδόσεις, εξελίσσεται χωρίς φανφάρα, αλλά με οργανικό και ουσιώδες τρόπο σε μια ιστορία αγάπης όπου τον πρωταγωνιστικό ρόλο πλέον δεν έχουν οι σκηνές σεξ αλλά η ανάγκη των δύο ατόμων να βρουν τρόπο να επικοινωνήσουν τα συναισθήματά τους, να απογυμνωθούν ψυχικά και να είναι, εν τέλει, ο εαυτός τους.

Γιατί καλό το σεξ, δεν λέει κανείς, το αντίθετο, αλλά το συναίσθημα είναι καλύτερο και βαθύτερο.

Με τη δεύτερη σεζόν να έχει ήδη ανακοινωθεί, τους δυο πρωταγωνιστές να προκαλούν φρενίτιδα όπου κι αν εμφανιστούν, τους Ρώσους να προσπαθούν να δουν τη σειρά μέσω παράνομων website για να διαπιστώσουν ότι ο Τεξανός Κόνορ Στόρι (ένα αστέρι γεννιέται εδώ) μιλάει τα ρώσικα σαν native, πράγμα εντυπωσιακό καθότι δεν ήξερε καθόλου τη γλώσσα πριν κάνει εντατικά μαθήματα για τις ανάγκες της σειράς, και τη συζήτηση για την ομοφοβία και την τοξική αρρενωπότητα στα αθλήματα να φουντώνει, κανείς πλέον δεν μπορεί να χαρακτηρίσει το “Heated Rivalry” ως απλά ένα gay romance.

Eίναι ένας θρίαμβος, μία από τις σειρές της χρονιάς, ένα παγκόσμιο φαινόμενο και μια παρηγοριά στους παρανοϊκούς τελευταίους δύο μήνες που ζει η ανθρωπότητα.