Eπιτέλους, το Alien 3 δικαιώνεται

Περισσότερο από τρεις δεκαετίες μετά την κυκλοφορία του, το “Alien 3” του Ντέιβιντ Φίντσερ εξακολουθεί να στέκει ως μια πληγή ανοιχτή — μια ταινία γεννημένη μέσα από στούντιο-παρεμβάσεις και δημιουργική σύγκρουση, αλλά και ένα φιλμ που, μέσα στην απελπισία του, κατορθώνει να μιλήσει για την μετατροπή του μπλοκμπάστερ σε τελετουργία απώλειας.

ΣΧΕΤΙΚΑO Ντέιβιντ Φίντσερ πείραξε το «Fight Club» - Η νέα 4K έκδοση προκαλεί αντιδράσεις

Το φιλμ που κυκλοφόρησε το 1992, έχει καταγραφεί στη συλλογική μνήμη ως το παράδειγμα του πώς ένα στούντιο μπορεί να διαλύσει ένα φιλόδοξο όραμα. Ο Φίντσερ, στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, παραδόθηκε στη γραφειοκρατία της 20th Century Fox, αποκηρύσσοντας αργότερα εντελώς την ταινία. Όχι όμως και η Σιγκούρνι Γουίβερ που δεν πρόκειται να αποκηρύξει ποτέ το “Alien 3” — όσο κι αν οι φανς το θεωρούν την “κατάρα” του Φίντσερ. Μιλώντας στο New York Comic Con, η σταρ του franchise χαρακτήρισε το φιλμ «εντελώς διαφορετικό» και τον Φίντσερ «έναν ταλαντούχο δημιουργό που ήξερε τι ήθελε, απλώς δεν τον άφησαν να το κάνει».

«Μου αρέσει γιατί είναι τόσο απόλυτα διαφορετικό από τα δύο πρώτα. Πίστευα ότι η Fox ήταν έξυπνη στο να επιλέγει πολύ ταλαντούχους σκηνοθέτες που ήθελαν να κάνουν κάτι τελείως διαφορετικό με την ιστορία του Alien. Είχαν τον Ρίντλεϊ Σκοτ, τον Τζέιμς Κάμερον και έπειτα τον Ντέιβιντ Φίντσερ — τρεις εντελώς διαφορετικούς σκηνοθέτες. Είχα απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ντέιβιντ. Νιώθω ότι το Alien 3 είναι ουσιαστικό. Δεν προσπαθεί να αντιγράψει κανένα από τα προηγούμενα. Είναι ένα έργο θρηνητικό, γεμάτο σιωπές. Δεν θα το σύγκρινα ποτέ με τα άλλα δύο — είναι κάτι εντελώς δικό του». 

Και αν κάποιος χρειάζεται επιβεβαίωση, μπορεί να τη βρει στα λόγια του Κρίστοφερ Νόλαν, ο οποίος αποκάλυψε πόσο βαθιά τον είχε επηρεάσει η ταινία του 1992: «Δεν τόλμησα ποτέ να του το αναφέρω (στον Φίντσερ). Νομίζω ότι είναι πολύ ενήμερος για τα ελαττώματα της ταινίας και για τη φρικτή εμπειρία που είχε στα γυρίσματα και πόσο καταπιεσμένος ένιωσε. Αλλά το ταλέντο του λάμπει μέσα σε αυτή την ταινία. Βγήκα από την αίθουσα και είπα στον φίλο μου: “Μόλις είδα τον νέο Ρίντλεϊ Σκοτ”. Και δεν έκανα λάθος. Είναι εκεί μέσα στην ταινία, είτε το ξέρει είτε όχι».

Αυτό που ο Νόλαν διαισθάνθηκε —και που η Γουίβερ υπερασπίζεται μέχρι σήμερα— είναι ότι το “Alien 3” λειτουργεί σαν μήτρα του Φίντσερ που θα ακολουθούσε: μια άσκηση ύφους πάνω στη ματαιότητα, στην αποσύνθεση, στη σύγκρουση ανθρώπου και μηχανής. Η Assembly Cut του 2003, 30 λεπτά μακρύτερη, φανερώνει περισσότερο από ποτέ τη φωνή του. Προσφέρει μια γεύση από το τι θα μπορούσε να είχε υπάρξει αν του είχαν δώσει τον πλήρη έλεγχο.