Patriots day

Σύνοψη: Στον απόηχο μιας ανείπωτης πράξης τρομοκρατίας, ο αρχιφύλακας Tommy Saunders (Μαρκ Γουόλμπεργκ) ενώνει τις δυνάμεις του με τους θαρραλέους διασωθέντες, τα μέλη ομάδων άμεσης επέμβασης και τους ανακριτές σε έναν αγώνα δρόμου με αντίπαλο τον χρόνο ώστε να εντοπιστούν οι βομβιστές πριν επιτεθούν ξανά.

Aποψη: Tρίτη συνεργασία του σκηνοθέτη Πίτερ Μπεργκ με τον Γουόλμπεργκ, τρίτη ταινία με ηρωϊσμούς ("Deepwater horizon", "Lone Survivor"). Αυτή τη φορά ασχολούνται με την -νωπή ακόμα στη μνήμη- τρομοκρατική επίθεση στον Μαραθώνιο της Βοστώνης το 2013, μια από τις χειρότερες επιθέσεις στην Αμερική μετά την 11η Σεπτεμβρίου.

Ο Μπεργκ μπορεί να στήσει μια περιπέτεια που δεν θα χασμουρηθείς για 2 ώρες, αλλά αποτυγχάνει ξανά να αφήσει το στίγμα του. Να κάνει κάτι σπουδαίο. Αφήνουμε στην άκρη τους πατριωτισμούς και τις "αμερικανιές" που ναι μεν εκνευρίζουν και βρίσκουν αντίθετους πολλούς, αλλά κρίνεις μια ταινία και ξεχωριστά από τα πιστεύω της. Και το "Zero Dark Thirty" της Μπίγκελοου είχε Αμερικανούς να παίρνουν στο κατόπι τρομοκράτες, αλλά ήταν απλά μια φοβερή ταινία.

Η "Μέρα των Ηρώων" δεν είναι τέτοια. Σου... πετάει κάθε τόσο και λιγάκι το "Boston Strong", θέλει να δείξει την ενότητα μιας ολόκληρης πόλης μπροστά σε ένα τραγικό γεγονός, αλλά δεν πείθει. Οχι, πως δεν πιστεύουμε στην δύναμη μιας κοινωνίας και το δράμα ανθρώπων που δεν φταίνε σε τίποτα, αλλά δεν μας πείθει κινηματογραφικά. Οι χαρακτήρες, όσο καλό καστ κι αν έχεις, αν δεν έχουν σενάριο, τι να πρωτακάνουν;

Στα συν, ο ρεαλισμός των σκηνών, οι έντονες, αλλά συγκρατημένες, σκηνές δράσης και ένα σφιχτό μοντάζ που θέλει να οδηγήσει στο φινάλε με αγωνία. Το στοίχημα θα ήταν να μετατοπίσει αλλού ίσως το ενδιαφέρον, και όχι στο συγκεκριμένο γεγονός του κυνηγητού, που ήδη η πλειοψηφία γνωρίζει την έκβασή του.