Νύχτες 13: "Les Rencontres d'Apres Minuit" - REVIEW

Les Rencontres d'Apres Minuit

Καλοφτιαγμένο, αυθαίρετο, absurd

5/10

Ένα ιδιόμορφο ζευγάρι νεαρών πλουσιόπαιδων που ζει αποκλεισμένο από την πραγματικότητα μαζί με την τραβεστί υπηρέτριά τους, διοργανώνουν -ακόμα;- ένα όργιο, με συμμετέχοντες τους κωδικούς χαρατήρες της Τσούλας, του Γαμιά, του Εφήβου και της Σταρ. Όπως αναμένεται, διάφορα ευτράπελα συμβαίνουν, ενδόμυχες πτυχές τους αποκαλύπτονται και, όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις... "someone ends up getting hurt".

Το "Ραντεβού Μετά Τα Μεσάνυχτα" είναι μία πάρα πολύ καλοφτιαγμένη και όμορφη ταινία. Ο Γιαν Γκονζαλές, φανερά επηρεασμένος -σεναριακά, αλλά και αισθητικά- από τον Λουίς Μπουνιουέλ, φτιάχνει έναν εντυπωσιακά όμορφο κόσμο, όπου ο παραλογισμός, το σεξ και η μεθυστική μουσική των Μ83 εντείνουν την ήδη λάγνα και νοσηρή ατμόσφαιρα.

Η υπόθεση δεν έχει ούτε μεγάλο ενδιαφέρον, ούτε ιδιάιτερα στοιχεία πρωτοτυπίας, μα λειτουργεί περισσότερο αρχετυπικά, παίζοντας με στερεότυπα και καθιερωμένες κινηματογραφικές φιγούρες. Oρισμένες φορές, επίσης, καταλήγει να είναι αυθαίρετα "absurd", αλλά δυστυχώς δεν καταφέρνει να πάει πολύ βαθειά, και το φιλόδοξο έργο του γάλλου σκηνοθέτη μοιάζει λίγο αφελές, καθώς αδυνατεί να φτάσει τον πήχυ, που τόσο ψηλά έθεσε για τον εαυτό του.

Στα αδιαφιλονίκητα προτερήματα της ταινίας όμως είναι το πληθωρικό και συνάμα σοφά επιλεγμένο καστ που δίνει μια ουσιαστική υπόσταση στους -κατά τ'άλλα- κούφιους χαρακτήρες. Τέλος, όπως ήδη προανέφερα, το αβανταδόρικο soundtrack της ταινίας, το οποίο έχουν γράψει οι ντελικάτοι μάγοι της σύγχρονης γαλλικής ηλεκτρονικής σκηνής, Μ83, λειτουργεί αψεγάδιαστα σε συνδυασμό και με το έξυπνο σεναριακό έυρημα ενός jukebox που "σε διαισθάνεται" και "παίζει αυτό που είσαι".

Προβάλλεται την Παρασκευή 20/9, στον Δαναό 2, στις 8.30 μ.μ.

Τάσος Κλειδωνόπουλος