"Young Wallander" season 1: Σε σύγχυση

"Young Wallander" season 1: Σε σύγχυση
Δημοσίευση: 11 Σεπτεμβρίου 2020, 14:35

Σύνοψη: O νεαρός αστυνομικός Kurt Wallander κάνει τα πρώτα βήματα της γνωστής του καριέρας ερευνώντας ένα ειδεχθές έγκλημα μίσους σε μια φτωχογειτονιά του σουηδικού Malmö.

umbrella academyΣΧΕΤΙΚΑ"The Umbrella Academy" season 2: Συνεχίζει καλύτερο

Άποψη: Ο επιθεωρητής Wallander αποτελεί δημιούργημα του κοινωνικά προσανατολισμένου αστυνομικού συγγραφέα Henning Mankell, που αγαπήθηκε μανιωδώς από το Σουηδικό κοινό και καταναλώθηκε με εξίσου μεγάλη ζέση, αφού μεταφέρθηκε πολλαπλά τόσο στον κινηματογράφο όσο και στην τηλεόραση (υπήρξε και Βρετανική τηλεοπτική σειρά, με τον Kenneth Branagh στον ομώνυμο ρόλο).

Η νέα σειρά του Netflix λειτουργεί ως prequel της σειράς υποθέσεων του Wallander, εξερευνώντας την αρχή της καριέρας του, όταν είχε μόλις αποφοιτήσει από την αστυνομική ακαδημία. Και αν εξαιρέσουμε τα τεχνικά στοιχεία, είναι τρομερά προχειροφτιαγμένη.

Για του λόγου το αληθές, ένα ουσιαστικό prequel ενός 60άρη σήμερα ντετέκτιβ θα μας τοποθετούσε χρονικά στα ‘70s, σε μια Σουηδία ολότελα διχασμένη πολιτικά, με σημαντικά κοινωνικά προβλήματα, χρωματισμένη με μουντές καφεπράσινες αποχρώσεις τις οποίες ζωντάνευαν κάθε τόσο οι γκρούβι επιτυχίες των Abba, που βρίσκονταν τότε στο απόγειο της καριέρας τους. Αντιθέτως, στη σειρά βρισκόμαστε σε ένα Μάλμε του σήμερα (θεωρητικά, γιατί η σειρά έχει γυριστεί σχεδόν εξ’ ολοκλήρου στην Λιθουανία), με όλες τις ανέσεις της σύγχρονης τεχνολογίας και όλες τις πληγές των σύγχρονων ευρωπαϊκών κοινωνιών.

Ο Wallander (Adam Pålsson) γίνεται άθελά του μάρτυρας σε ένα έγκλημα μίσους, στην φτωχογειτονιά που κατοικεί μαζί με μετανάστες και κοινωνικούς παρίες, και ξεκινά, στο πλευρό του ανωτέρου του επιθεωρητή Hemberg (Richard Dillane), μια έρευνα που δοκιμάζει τον ίδιο και τα όριά του και χτενίζει το μεταναστευτικό ζήτημα, την εγκληματικότητα και τα πολλαπλά συμφέροντα μιας σύγχρονης μεγαλούπολης. Φυσικά, οι διάφορες μορφές κοινωνικής ανισότητας και το μεγάλο πρόβλημα του μεταναστευτικού δεν αποτελούν κάτι καινούριο, ενυπάρχουν αιώνια στους κοινωνικούς κόλπους και ταλαιπωρούν χρόνια και το Σουηδικό κράτος. Αλλά αλλάζουν μορφές. Και η μορφή που απεικονίζεται στα 6 επεισόδια της σειράς αφορά σε έναν σημαντικό βαθμό το σήμερα.

Πέρα από τον χωροχρονικό ετεροχρονισμό, υπάρχει μια σύγχυση και σχετικά με την γλώσσα. Ενώ βρισκόμαστε στη Σουηδία, τα περισσότερα στοιχεία είναι στα Σουηδικά και οι πρωταγωνιστές μας είναι Σουηδοί, μιλάνε όλοι αγγλικά(!), με διαφορετικούς τρόπους και προφορές, που επίσης αφαιρεί από την ατμόσφαιρα. Η σειρά διαθέτει γενικά υπόθεση και πλοκή, που παραμένει ωστόσο τρομερά απλοϊκή και κάπως παρωχημένη. Σκηνοθετικά σε ό, τι αφορά τα τεχνικά στοιχεία, είναι αρκετά ικανοποιητική και ιδιαίτερα καλοφωτισμένη, με τους νέον χρωματισμούς να προσπαθούν να δώσουν χαρακτήρα στην γενικότερη χλωμάδα, αλλά δεν καταφέρνει με κανέναν τρόπο να σε παρασύρει στον κόσμο της.

Και ένας ακόμα βασικός λόγος γι’ αυτό είναι ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας. Κάθε σειρά αστυνομικών υποθέσεων με έναν πρωταγωνιστή ερευνητή/τρια, από τον Sherlock Holmes, την Miss Marple και τον Philip Marlowe μέχρι τον Montalbano και τον Harry Hole, χτίζεται πάντα μέσα και γύρω από τον χαρακτήρα. Αυτός αποτελεί τον πυρήνα, γύρω από τον οποίο κινείται ενεργά το αφήγημα. Ο Kurt Wallander, ως πυρήνας, συγκεντρώνει αρκετά από τα γνωστά χαρακτηριστικά των πιο σύγχρονων ερευνητών -είναι εμμονικός με την δουλειά του, αλκοολικός, καταθλιπτικός, συναισθηματικά ασταθής και επιθετικός, με σημαντικές δυσκολίες σε κάθε είδους σχέση και επαφή- κανένα από τα οποία δεν βλέπουμε στον νεαρό προκάτοχό του. Πέρα από την σχέση πάθους με τη δουλειά του, οι περισσότερες πλευρές του Wallander στη σειρά μας μπερδεύουν ουσιαστικά και δεν ρίχνουν κανένα φως στο πώς διαμορφώθηκε η σκέψη και ο χαρακτήρας του δημοφιλούς ερευνητή.

Ανεξαρτήτως του αν προτιμά κανείς τα prequels, αυτό που θέτουν ως δεδομένο είναι το αντιληπτικό πλαίσιο. Προηγούνται μιας ήδη υπάρχουσας πλοκής, υποδεικνύοντας την διαμόρφωση της. Αν η δημιουργία του Ben Harris ήταν μια νέα αστυνομική σειρά, πιθανά να αποτελούσε μια μέτρια επιλογή του είδους. Ως prequel ωστόσο, το “Young Wallander” βρίσκεται σε σημαντική σύγχυση και απογοητεύει με τους περισσότερους δυνατούς τρόπους. Και αν κάθε υπόθεση του επιθεωρητή Wallander υπογραμμιζόταν από το ερώτημα του Mankell “What went wrong with Swedish society?” («Τι πήγε στραβά με την Σουηδική κοινωνία;”), εμείς αναρωτιόμαστε τι πήγε τόσο στραβά με την συγκεκριμένη προσπάθεια.

Ανδρομάχη Σδούκου

tags: 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ