Ο Μπονγκ Τζουν Χο αποθεώνει το "Hereditary" του Άρι Άστερ

Ο Μπονγκ Τζουν Χο αποθεώνει το "Hereditary" του Άρι Άστερ
Δημοσίευση: 31 Ιουλίου 2020, 13:23
Συντάκτης:

Το Σεπτέμβριο του 2019 το καινούργιο πρότζεκτ της εταιρείας παραγωγών Α24 έκανε την εμφάνισή του στον χώρο του βιβλίου και από τότε έχουν ήδη εκδοθεί τα σενάρια των “Ex Machina” του Άλεξ Γκάρλαντ, “The Witch” του Ρόμπερτ Έγκερς και του “Moonlight” του Μπάρι Τζένγκις από την A24 Books. Σειρά έχει ακόμα ένα διαμάντι της εταιρείας, το πολυσυζητημένο “Hereditary” του Άρι Αστέρ το οποίο κυκλοφορεί πλέον μέσω της επίσημης σελίδας της ως βιβλίο 240 σελίδων στην τιμή των 60 δολαρίων.

ΣΧΕΤΙΚΑΜπονγκ Τζουν Χο: "Θέλω πολύ να σκηνοθετήσω ένα μιούζικαλ"

Η έκδοση περιλαμβάνει όχι μόνο το σενάριο του Αστέρ αλλά και πρόλογο από τον Μπονγκ Τζουν-Χο, ένα εκτενές σχόλιο για την ταινία από την συγγραφέα Λέσλι Τζέιμισον και μία λεπτομερή καταγραφή του σκηνοθέτη για το breakdown της οικογένειας κατά την περίφημη σκηνή σεάνς. Φυσικά, το γεγονός ότι ο  Μπονγκ Τζουν-Χο έγραψε τον πρόλογο δεν μας εκπλήσσει αφού ο Νοτιοκορεάτης σκηνοθέτης έχει αναγνωρίσει τον Αστέρ ως έναν από τους 20 απαραίτητους σκηνοθέτες για το σινεμά του μέλλοντος και έχει δηλώσει ότι το “Midsommar” ήταν η αγαπημένη του ταινία για το 2019.

Μετά την θρυλική Οσκαρική βραδιά όπου τα «Παράσιτα» έγραψαν ιστορία με τέσσερα Χρυσά Αγαλματίδια, ο πρόλογος για το σενάριο του “Hereditary” είναι ό,τι πιο πρόσφατο έχουμε από τον Μπονγκ Τζουν-Χο, καθώς ο ίδιος απέχει από την μεγάλη οθόνη για λίγο καιρό. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε ένα κομμάτι από αυτόν τον πρόλογο:

«Κοιτάζει μπροστά από το κάθισμα του οδηγού, εντελώς ακίνητος. Δεν αντέχει να κοιτάξει πίσω. Στο πίσω κάθισμα, το σώμα της αδερφής του είναι καλυμμένο με αίμα. Μόνο το σώμα. Χωρίς το κεφάλι. Εάν κοιτάξει ελαφρώς προς τα επάνω θα μπορέσει να το δει από τον καθρέφτη. Οπότε δεν κουνάει καθόλου τα μάτια του. Τελικά, βγαίνει από το αυτοκίνητο χωρίς να κοιτάξει καθόλου. Μόλις σκοτεινιάσει, θα ακούσει το ουρλιαχτό της μητέρας του.

Ακόμα πιο τρομακτικό από το αποκεφαλισμένο σώμα του κοριτσιού στο πίσω κάθισμα είναι ότι, εμείς, ως κοινό, πιθανόν -υποσυνείδητα- να είχαμε ευχηθεί για τον θάνατο της Τσάρλι. Φυσικά, αυτό δεν είναι ‘επίσημη’ θέση της ταινίας –να υποστηρίζει τον θάνατο ενός παιδιού. Όμως όταν η Τσάρλι κάνει περίεργους ήχους με την γλώσσα της ή όταν αποκεφαλίζει ένα νεκρό περιστέρι, η ταινία αναμφίβολα μας γεμίζει με μοχθηρές σκέψεις.

Ενώ η ταινία είναι ένα αψεγάδιαστο παράδειγμα για το είδος μέσα στην οποία μυστικιστικά στοιχεία είναι δεμένα μεταξύ τους σφιχτά, αναρωτιέμαι εάν το ίδιο το είδος είναι μία κάλυψη για τον πραγματικό τρόμο. Γιατί ο πραγματικός τρόμος πηγάζει από την ίδια την οικογένεια. Μία από τις πιο ανατριχιαστικές σκηνές της ταινίας είναι και το αμυδρά φωτισμένο δείπνο όπου δεν υπάρχουν αποκρυφιστικά στοιχεία και η οποία βασίζεται στην εκρηκτική ερμηνεία της Τόνι Κολέτ. Η ταινία είναι φαινομενικά για την κόλαση που περνάει μία οικογένεια όταν γενιά ανά γενιά ‘καταπίνεται’ από έναν δαίμονα, αλλά βασικά λέει ότι η οικογένεια (ή οι δεσμοί που δένονται με αίμα) είναι κόλαση.

Στο “Hereditary” ο Άρι Αστέρ πηγαίνει πέρα από τις παγίδες του είδους και μας προσφέρει καθαρό τρόμο. Έναν τρόμο που είναι αρχέγονος και αναπόδραστος. Για να πολεμήσουμε έναν τέτοιο φόβο, κάνουμε μάγια στον ίδιο μας τον εαυτό. Ελπίζουμε πως αυτές οι φριχτές στιγμές που βιώνουμε, τελικά θα μείνουν ως μία ‘ουδέτερη θέα’ σαν ένα ακίνδυνο ταμπλό φτιαγμένο από μικρές μινιατούρες.

Δημοσίευση: 31 Ιουλίου 2020, 13:23
Συντάκτης:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ