O Άνταμ Σάντλερ στο αμερικάνικο remake του "Ελεύθερος Ωραρίου" - Δε χρειαζόταν

Στην ιστορία του σύγχρονου κινηματογράφου υπάρχουν ορισμένες ταινίες που λειτουργούν σαν μικρές κοινωνιολογικές τομές. Το L’Emploi du Temps (Ελεύθερος ωραρίου) του Λοράν Καντέ υπήρξε μία από αυτές: μια ψυχρή, σχεδόν ανατομική μελέτη πάνω στην ταυτότητα του εργαζόμενου ανθρώπου μέσα στον ύστερο καπιταλισμό. Σήμερα, περισσότερο από είκοσι χρόνια αργότερα, ο σκηνοθέτης Σκοτ Κούπερ επιχειρεί να επαναφέρει αυτή την ανησυχητική ιστορία στη μεγάλη οθόνη με το remake Time Out, σε μια παραγωγή του Netflix που ήδη προκαλεί συζητήσεις. Και αυτό γιατί κανείς δεν το ζήτησε και σε καμία περίπτωση δεν μπορεις να προσθέσει κάτι περισσότερο στο γαλλικό αριστούργημα, πολύ περισσότερο δε από τη στιγμή που ο Άνταμ Σάντλερ συμφώνησε για τον κεντρικό ρόλο αντικαθιστώντας τον Κρίστιαν Μπέιλ. Κάτι που θα πρέπει να μας βάζει σε υποψίες έτσι κι αλλιώς. 

ΣΧΕΤΙΚΑEnzo

Το αρχικό έργο του Καντέ το 2001 αποτέλεσε ένα από τα πιο διεισδυτικά φιλμ για την έννοια της επαγγελματικής ταυτότητας. Η ιστορία ενός άνδρα που χάνει τη δουλειά του και επιλέγει να αποκρύψει την αλήθεια από την οικογένεια και τους φίλους του εξελίσσεται σταδιακά σε ένα υπαρξιακό δράμα. Ο πρωταγωνιστής συνεχίζει να φεύγει από το σπίτι του κάθε πρωί, να οδηγεί σε αυτοκινητοδρόμους, να περνά ώρες σε πάρκινγκ ή σε καφετέριες, συντηρώντας την ψευδαίσθηση μιας κανονικής ζωής. Η κοινωνική επιταγή της εργασίας είναι τόσο ισχυρή ώστε η απώλειά της δεν αντιμετωπίζεται ως γεγονός αλλά ως μυστικό που πρέπει πάση θυσία να αποκρυφθεί. Σε αυτή την έννοια της «υπαρξιακής απάτης» βρίσκεται και ο πυρήνας του έργου που τώρα επιχειρεί να μεταφέρει ο Κούπερ στο αμερικανικό κινηματογραφικό πλαίσιο.

Το νέο Time Out αναμένεται να ξεκινήσει γυρίσματα την 1η Απριλίου στο Βανκούβερ και οκ, σύμφωνοι, ο Κούπερ δεν είναι τυχαίος: Out of the furnace,Crazy heart, Black Mass, Hostiles, Springsteeen deliver me from nowhere. Kαι η επιλογή του Σάντλερ ως πρωταγωνιστή ανοίγει έναν διαφορετικό ερμηνευτικό ορίζοντα. Διότι μπορεί ο Σάντλερ να έχει χτίσει τη δημόσια εικόνα του κυρίως μέσα από κωμωδίες, όμως η αλήθεια είνα πως έχει δείξει ότι μπορεί να κινηθεί με ένταση και σε δραματικούς ρόλους. Οι ερμηνείες του στα Punch-Drunk Love, Uncut Gems, The Meyerowitz Stories αποτελούν σαφή παραδείγματα. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, ο ηθοποιός ενσάρκωσε χαρακτήρες που κινούνται ανάμεσα στη νευρωτική ένταση και την κοινωνική αμηχανία — ακριβώς το ψυχολογικό έδαφος πάνω στο οποίο κινείται και ο ήρωας του Καντέ. 

Δεν χρειαζόταν όμως το φιλμ.  Το γαλλικό τα είχε  πει όλα. 

Tο Time Out μπορεί να μεταφέρει τη φιλοσοφική ένταση του πρωτότυπου έργου του Kαντέ; Η ιστορία ενός ανθρώπου που προσποιείται ότι εργάζεται ενώ η ζωή του καταρρέει δεν είναι απλώς μια αφήγηση για την ανεργία. Είναι μια αλληγορία για την κοινωνία της απόδοσης, όπου η αξία του ατόμου ορίζεται αποκλειστικά από τη θέση του στον κόσμο της εργασίας.