Μάικλ Γουιντερμπότομ: "Η Ελλάδα πάντα έμοιαζε ο προορισμός..."

Μάικλ Γουιντερμπότομ: "Η Ελλάδα πάντα έμοιαζε ο προορισμός..."
Δημοσίευση: 5 Ιουλίου 2020, 16:26
Συντάκτης:

Μάικλ Γουιντερμπότομ, Ρομπ Μπράιντον και Στιβ Κούγκαν επέστρεψαν με το 4ο «The trip», αυτή την φορά φιλοξενούνται στην Ελλάδα βαδίζοντας στα βήματα του Οδυσσέα. Εξερευνούν τον ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, δοκιμάζουν μερικά από τα καλύτερα πιάτα της ελληνικής κουζίνας, συναντιούνται με την ελληνική μουσική και αισθάνονται ελεύθεροι να σχολιάσουν ό,τι όμορφο ή ό,τι ιδιαίτερο βλέπουν.

ΣΧΕΤΙΚΑ"The trip to Greece": Ομορφιές στο τρέιλερ

Ο Μάικλ Γουιντερμπότομ είδε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους «Butterfly Kiss» στο διαγωνιστικό του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 1995. Ακολούθησαν άλλες 6, ενώ κέρδισε την Χρυσή Άρκτο Καλύτερης Ταινίας το 2003 για το In This World και την Αργυρή Άρκτο για την Σκηνοθεσία του The Road To Guantanamo, το 2006.

Οι ταινίες του Welcome To Sarajevo (1997), Wonderland (1999) και 24 Hour Party People (2002) ήταν υποψήφιες για Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, ενώ τα 9 Songs (2004), The Killer Inside Me (2010) και The Look Of Love (2013) διαγωνίστηκαν στο Sundance.

Oι ταινίες του The Trip to Italy και The Trip, με πρωταγωνιστές τον Στιβ Coogan και τον Ρομπ Μπράιντον, έκαναν πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Τορόντο το 2010 και το 2014 αντίστοιχα. Το The Trip to Spain ήταν η συνέχεια της μέχρι τότε τριλογίας.  Το τέταρτο Ταξίδι του διάσημου κωμικού ντουέτου Coogan - Μπράιντον έμελλε να γυριστεί στην Ελλάδα με το The trip to Greece (2020) ( το οποίο εικάζεται πως θα είναι και το τελευταίο). Ο 59χρονος Λονδρέζος δημιουργός μιλά για την ταινία του:

Γιατί αποφασίσατε να επιστρέψετε για ένα τέταρτο Ταξίδι;

Ανέκαθεν ήταν ένας πειρασμός,  επειδή είναι κάτι που απολαμβάνω. Η συνεργασία μας με τον Στιβ και τον Ρομπ, προφανώς είναι πολύ διασκεδαστική. Επίσης κάθε  φορά μου δίνεται η ευκαιρία να διαλέξω σε ποιον τόπο θέλω να πάω, σε ποια εστιατόρια θέλω να φάω, και όταν το έχω κάνει, πάντα με δελεάζει η σκέψη "Λοιπόν, ίσως ένα ακόμη, τελευταίο ..."

Γιατί στην Ελλάδα; Όταν ξεκινήσατε, είχατε κάποια λίστα με τα μέρη που θέλατε να επισκεφτείτε;

Όχι. Όταν άρχισα να σκέφτομαι να κάνω κι αυτό το Ταξίδι, η ιδέα ήταν πως αυτό θα ήταν το τελευταίο, κι η Ελλάδα κάθε φορά έμοιαζε να είναι ο πιθανότερος προορισμός. Για μια στιγμή σκέφτηκα να πήγαινα ίσως στη Σκανδιναβία – σ’ ένα μέρος σκοτεινό και κρύο – αλλά στην Ελλάδα συνειδητοποίησα ότι θα είχαμε τη φυσική διαδρομή του Οδυσσέα, που  προσπαθεί να πάει από την Τροία στην Ιθάκη, να επιστρέψει στο σπίτι του. Εκτός του ότι είναι ένα ωραίο μέρος για να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε θέματα για τις συζητήσεις του Στιβ και του Ρομπ, μας άρεσε η ιδέα ότι κάποιος επιστρέφει στο σπίτι, ενώ έχει  μείνει μακριά για πολύ καιρό. Στην Οδύσσεια, ο γιος του Οδυσσέα τον αναζητά, οπότε η ιστορία διασταυρώνεται μεταξύ του Οδυσσέα που προσπαθεί να επιστρέψει και του γιου του που τον ψάχνει. Προφανώς, είχαμε τον γιο του Στιβ και σε προηγούμενο Ταξίδι, οπότε μου φάνηκε ότι αυτή η αίσθηση της επιστροφής στην οικογένεια, της επιστροφής στο σπίτι, θα ήταν ένα χρήσιμο σημείο αναφοράς και για αυτό το τελευταίο Ταξίδι.

Έχετε γνώσεις ελληνικής ιστορίας και των κλασικών;

Σε κάποιον βαθμό. Πάντα υπάρχει μια αφετηρία γι’ αυτά που γνωρίζουμε. Εννοώ, είχα βασικές γνώσεις για την Οδύσσεια και την Ιλιάδα και μια πολύ αόριστη ιδέα περί ελληνικής μυθολογίας. Όμως ήξερα ότι θα υπήρχαν πολλά θέματα για τα οποία θα μπορούσαμε να μιλήσουμε στην Ελλάδα, δεδομένου ότι είναι η πατρίδα της αφήγησης, είναι η πατρίδα του δράματος, της κωμωδίας και της τραγωδίας, είναι η πατρίδα της δημοκρατίας και ούτω καθεξής. Προφανώς θα υπήρχαν πολλά πράγματα που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε με αυτόν τον τρόπο. Είναι κι αυτό μέρος της διασκέδασης, ότι μόλις αρχίσεις να σκέφτεσαι «ΟΚ, αυτός ο τόπος θα μπορούσε να είναι ο προορισμός του Ταξιδιού», τότε ξεκινάς να μελετάς αυτόν τον τόπο,  είναι κάτι που αρχίζει να σε γοητεύει.

Αντιμετωπίζετε κάθε ηθοποιό διαφορετικά; Αναθέτετε στον Στιβ περισσότερη «εργασία για το σπίτι» απ’ ότι στον Ρομπ;

Όχι. Για να είμαι ειλικρινής, υπήρχε πάντα η υποκείμενη ιδέα ότι ο Στιβ είναι φιλόδοξος και μία από τις φιλοδοξίες του είναι να είναι πιο διασκεδαστικός από όλους τους άλλους, να γνωρίζει περισσότερα για τον πολιτισμό και την ιστορία και ούτω καθεξής, και να έχει περισσότερες θεωρίες για τα πάντα. Έχει τις ιδέες του για τον κόσμο και θέλει να πείσει τους ανθρώπους ότι οι ιδέες του είναι σωστές. Έτσι,  υπάρχει πάντα η άποψη ότι ο Στιβ ενδιαφέρεται περισσότερο - και έχει περισσότερες γνώσεις πχ για την ιστορία, είτε πρόκειται για τους Μαυριτανούς στην Ισπανία τον 10ο αιώνα είτε για δημοκρατία στην Αθήνα τον 5ο αιώνα π.Χ.  Υποτίθεται ότι έχει περισσότερες γνώσεις από τον Ρομπ, αλλά, στην πραγματικότητα, θα έλεγα ότι και οι δύο διαθέτουν περίπου ίδια ποσότητα γνώσεων. [Γέλια]

Μέρος της διαδικασίας, όταν γράφουμε τη γενική ιδέα του Ταξιδιού, είναι να  παρουσιάζονται πράγματα για τα οποία ο Στιβ και ο Ρομπ μπορεί να συζητήσουν σε κάθε γεύμα. Τους δίνουμε αρκετές πληροφορίες σχετικά με τον τόπο στον οποίο θα βρίσκονται και τις πολιτιστικές αναφορές του, έτσι ώστε να μπορούν να χειριστούν αυτές τις πολιτιστικές αναφορές με τον κατάλληλο τρόπο.

Κάνετε συναντήσεις με τον Στιβ και τον Ρομπ πριν ξεκινήσετε;

Ναι, συνηθίζουμε να συναντιόμαστε. Αυτά τα πράγματα χρειάζονται πολύ χρόνο για να προετοιμαστούν.  Χρειάζεται να προσδιορίσεις πώς πραγματικά θα είναι το Ταξίδι - από την έρευνα μπορείς να έχεις μια εικόνα μόνο για το πώς πιθανόν θα μπορούσε να είναι. Επομένως, πρέπει να κάνεις αυτά τα διάφορα πιθανά ταξίδια μόνος σου, προτού καταλήξεις ποια θα είναι η τελική διαδρομή και ποια είναι τα εστιατόρια. Να υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα στα μέρη που θα επισκεφτούν, στα μέρη που θα φάνε, στα μέρη που θα μείνουν και στα θέματα για τα οποία θα συζητήσουν ο Στιβ και ο Ρομπ. Συνήθως, υπάρχει ένας χρόνος, κανονικά περισσότερο από ένας χρόνος  προετοιμασίας . Εκείνη τη χρονιά, ένα από τα πράγματα που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να γευματίζουμε με τον Στιβ και τον Ρομπ, πράγμα που είναι ουσιαστικά μια εκδοχή αυτού που βλέπετε στην ταινία. Αλλά δεν μιλάμε και τόσο για το τι θα γίνει στην ταινία, εκείνοι περισσότερο απλώς κουβεντιάζουν, και κατά τη διάρκεια αυτών των τυχαίων συνομιλιών, ίσως προκύπτουν στοιχεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε.

Ένα μεγάλο μέρος σε κάθε ταινία Ταξίδι είναι οι μιμήσεις που κάνουν. Τι είναι διαφορετικό αυτήν τη φορά;

Από την αρχή, μου άρεσε η ιδέα των μιμήσεων. Αυτό που βρίσκω πολύ ελκυστικό δεν είναι τόσο οι μιμήσεις, αλλά ο ανταγωνισμός που έχουν σ’ αυτές, που τους επιτρέπει να κάνουν κόντρες σαν παιδιά στην παιδική χαρά, με έναν λίγο χαζό τρόπο αλλά σίγουρα με έναν τρόπο που είναι διασκεδαστικός. Ήμουν πάντα εγώ που ήθελα να αναδεικνύουμε τις μιμήσεις όσο το δυνατόν περισσότερο, αλλά θα έλεγα ότι σε αυτό το Ταξίδι είναι μάλλον  λιγότερο κεντρικές από ό, τι στο παρελθόν. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν σημαντικές νέες μιμήσεις. Δεν ήταν ποτέ κάτι που θέλουμε να κάνουν – δηλαδή να προσπαθούν απεγνωσμένα  να βρουν νέους χαρακτήρες για να μιμηθούν. Έχουν κάνει ίδιες μιμήσεις εδώ και χρόνια, οπότε αφορά περισσότερο τον ανταγωνισμό τους σε αυτό. 

Αυτό σίγουρα θα είναι το τελευταίο;

Ναι.

Τι πιστεύετε ότι έχει να πει αυτή η συγκεκριμένη σειρά;

Λοιπόν, αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι μεγαλώνω.  Ο Στιβ και ο Ρομπ μεγαλώνουν επίσης. Για μένα, πρόκειται για τη φιλία. Προφανώς, μέρος της στρατηγικής του θέματος είναι ότι δεν είναι πραγματικά φίλοι, απλά ρίχνονται μαζί στο πρώτο ταξίδι και μετά το επαναλαμβάνουν. Δεν είναι σαν να είναι κολλητοί, αλλά υπάρχει μια αίσθηση φιλίας. Για μένα, αφορά περισσότερο την άποψή τους για τον κόσμο - ο καθένας ενσωματώνει και διατυπώνει μια διαφορετική άποψη του κόσμου. Αυτό που είναι καλό στη συνεργασία με τον Στιβ και τον Ρομπ είναι ότι είναι συνομήλικοι, έχουν πολύ παρόμοιο πολιτιστικό υπόβαθρο και είναι πολύ εύκολο για αυτούς να συνομιλήσουν για διάφορα πράγματα, για αρκετά παράξενα ή αστεία πράγματα για τα οποία δεν γνωρίζω, για θέματα λαϊκής κουλτούρας για την οποία γνωρίζουν πολλά κι οι δυο τους. Αλλά έχουν πολύ διαφορετικές απόψεις για τον κόσμο, και πώς θέλουν να είναι μέσα σε αυτόν και τί θέλουν να κάνουν με τη ζωή τους . Τους δίνει πολύ υλικό για να παίξουν. Έτσι, κατά την άποψη μου, μεταξύ τους, διατυπώνεται αυτό που συμβαίνει στους περισσότερους ανθρώπους εσωτερικά: υπάρχει πάντα μια αντίφαση ανάμεσα στο να θέλεις να είσαι τολμηρός, φιλόδοξος, ανήσυχος και να κυνηγάς καινούργιες εμπειρίες και στο να θέλεις να καθίσεις στο σπίτι, στην ησυχία σου.

Δημοσίευση: 5 Ιουλίου 2020, 16:26
Συντάκτης:
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ