Η επιστροφή του παράδοξου νου: Τσάρλι Κάουφμαν και Σπάικ Τζόνζι θα συνεργαστούν

Ο Τσάρλι Κάουφμαν φαίνεται έτοιμος να ξαναγράψει ένα νέο κεφάλαιο στην πιο απροσδόκητη κινηματογραφική του σχέση: εκείνη με τον Σπάικ Τζόνζι. Ο σεναριογράφος του Being John Malkovich και του Adaptation αποκάλυψε στο φεστιβάλ της Σάο Πάολο πως έχει ήδη «συζητήσει» με τον Τζόουνζ για μια πιθανή νέα συνεργασία, είδηση που φυσικά προκάλεσε ενθουσιασμό σε όλους μας. Αν οι δυο τους επιστρέψουν, θα είναι η πρώτη φορά που συνεργάζονται μετά το 2002 κσι το Adaptatoin. 

ΣΧΕΤΙΚΑΠροβολή και συζήτηση για τη νέα ταινία του Τσάρλι Κάουφμαν

«Είναι κάτι που σκεφτόμαστε», φέρεται να είπε ο Κάουφμαν, χωρίς να μπει σε λεπτομέρειες. Ο Τζόνζι που δεν έχει γυρίσει ταινία μυθοπλασίας από το Her του 2013, μοιάζει επίσης να βρίσκεται σε φάση αναζήτησης — και, με την τεχνητή νοημοσύνη να έχει γίνει πλέον το νέο υπαρξιακό άγχος της εποχής, η ιδέα ενός κοινού τους πρότζεκτ φαντάζει σχεδόν μοιραία.

Ο Κάουφμαν δεν έχει σκηνοθετήσει από το I’m Thinking of Ending Things (2020), ενώ το επόμενο πρότζεκτ του, Later the War, διακόπηκε στη Σερβία λόγω οικονομικών προβλημάτων.

Μιλώντας για τα μελλοντικά του σχέδια, ο Κάουφμαν αναφέρθηκε και στο πρότζεκτ που δεν θα συμβεί: την ταινία για την τεχνητή νοημοσύνη που επρόκειτο να γράψει για τον σκηνοθέτη Μπέννετ Μίλερ.
«Η αλήθεια είναι πως προσπάθησα να γράψω γι’ αυτό, αλλά με τρόμαξε», εξήγησε. «Δεν μπορούσα να κατανοήσω το υλικό, και εγκατέλειψα το πρότζεκτ. Ήταν η πρώτη φορά που το έκανα για μια δουλειά με την οποία είχα συμβόλαιο». 

Ο ίδιος παραμένει, όπως πάντα, μια σπάνια φιγούρα στον σύγχρονο κινηματογράφο: ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει την τέχνη όχι ως αφήγηση, αλλά ως υπαρξιακή διαδικασία. Σε έναν κόσμο που βυθίζεται στη συνθετική φωνή της AI, ο Κάουφμαν υπενθυμίζει πως το πραγματικά ανθρώπινο ίσως είναι η αμφιβολία — το ότι δεν ξέρεις αν τελικά «σκοτώνεις ένα φάντασμα» ή αν εκείνο σε κοιτάζει πίσω. Και, αν πράγματι ξανασμίξει με τον Τζόουνζ, ίσως το σινεμά αποκτήσει πάλι εκείνη την αλλόκοτη, συγκινητική, αινιγματική του πνοή — το παράδοξο βλέμμα ενός κόσμου που ακόμα ψάχνει πώς να «γυρίσει ένα φάντασμα».