Happy Gilmore 2

Πλοκή: ο Happy έχει αποσυρθεί από το επαγγελματικό γκολφ και ζει μια πιο ήρεμη, αλλά και δύσκολη ζωή, δουλεύοντας σε σούπερ μάρκετ και μεγαλώνοντας τα παιδιά του.

Όταν η κόρη του αποφασίζει να σπουδάσει μπαλέτο σε ένα πολύ ακριβό κολλέγιο, ο Happy αναγκάζεται να επιστρέψει στα γήπεδα για να υποστηρίξει το όνειρο της. Μία καινούργια λίγκα του γκολφ όμως κάνει πιο δύσκολο το στόχο του.

Σύνοψη: Βλέποντας την ταινία σιγά-σιγά συνειδητοποιείς ότι για ακόμη ένα πρότζεκτ το 2025 -βλ. Street Fighter, Naked Gun- δίνεται μεγάλη βάση στα cameo. Εμφανίζονται ενδεικτικά ο Bad Bunny στο ρόλο του καλόκαρδου σερβιτόρου-βοηθού του Adam Sandler, ο Eminem, μέχρι και ο Steve Buscemi.

Από διάσημους μουσικούς μέχρι γνωστούς ηθοποιούς, οι guest δίνουν λάμψη, αλλά συχνά αποσπούν την προσοχή από τη μέτρια εκτέλεση της ταινίας.

Για αρχή το μόνο σίγουρο είναι ότι το πρώτο Happy Gilmore ήταν πολύ καλύτερο - δηλαδή αν έχεις υψηλές προσδοκίες αφού είδες το πρώτο, μάλλον θα απογοητευτείς.

Παρ’ όλα αυτά, ο Adam Sandler φέρνει στο τραπέζι τη θαλπωρή που προσφέρει σε όλες τις ταινίες του: όπως ακριβώς τον αγαπήσαμε.

Το πρόβλημα είναι το κακό storyline , ή μάλλον η πολύ ανιαρή απόδοση του. Περίπου στα μισά η ταινία αρχίζει και σε χάνει. Δεν έχει και πολλά πετυχημένα αστεία ( με εξαίρεση 2-3), δεν έχει το όμορφο ξεδίπλωμα χαρακτήρων που περιμένεις.

Η αλήθεια είναι ότι εξαρχής δεν περιμένεις οσκαρικού επιπέδου ερμηνείες, θες απλά να γελάσεις λίγο, να βρεις το συναίσθημα ζεστασιάς που ένιωθες και από τις παλιές ταινίες του Sandler και να περάσεις τον χρόνο σου ευχάριστα. Όλα αυτά τα πετυχαίνει σε κάποιον βαθμό, απλώς βρίσκεις τον εαυτό σου να μένει σχετικά ανικανοποίητος με το που πέφτουν οι τίτλοι τέλους.

Τελικά, το Happy Gilmore 2 είναι μια ταινία που ποντάρει έντονα στη νοσταλγία, αλλά δεν καταφέρνει να σταθεί ισάξια δίπλα στο πρωτότυπο. Βοηθάει σε αυτό το ότι είναι παραγωγή Netflix, λειτουργώντας ως τη flagship ταινία της εταιρίας για το καλοκαίρι του ’25.

Μετά το Spaceman, ο Adam Sandler επιστρέφει σε έναν πιο “2000s Adam Sandler” ρόλο, ένα trend το οποίο φαίνεται να κερδίζει πόντους εμπιστοσύνης στις εταιρίες παραγωγής πρόσφατα. Νιώθεις ότι φτιάχτηκε περισσότερο για να ξαναδούμε τον αγαπημένο χαρακτήρα του Sandler και να χαμογελάσουμε με μερικές εμφανίσεις, παρά για να πει μια πραγματικά καλή ιστορία.

Αν και ο Adam Sandler παραμένει ζεστός και γνώριμος, το σενάριο είναι αδύναμο και η εξέλιξη επίπεδη, με αποτέλεσμα να σε χάνει. Ούτως η άλλως ο ίδιος έχει δηλώσει πως ήθελε να εκπληρώσει την ανάγκη των θαυμαστών του πρώτου Happy Gilmore για να δουν το δεύτερο.  Μάλλον δεν έδωσε την προσοχή που όλοι περιμέναμε, αλλά δεν απέτυχε και εντελώς. Είναι μια ταινία για χαλαρή θέαση και γέλιο. Είναι για να αράξεις με την παρέα σου και να σχολιάσεις όλο το φανταχτερό καστ, μέχρις εκεί.