Red lights

Η Δόκτορ Μάθεσον (Γουίβερ) μαζί με τον Τομ Μπάκλει (Μέρφι) ξεσκεπάζουν απατεώνες σε ότι αφορά το μεταφυσικό, επαφή με πνεύματα, θαύματα ιατρικής και όλα τα «κόκκινα φώτα» όπως αποκαλεί τα κόλπα η Μάθεσον σε όλες αυτές τις «παραστάσεις». Η επιστροφή μετά από 30 χρόνια στην αφάνεια ενός διάσημου τυφλού
Red lights

Παιχνίδια... μεταφυσικών μυαλών

H ταινία του Κορτέζ (γνωστού από το καλό «Buried») χάνει στα σημεία, όχι γιατί είναι κακή, αλλά γιατί στοχεύει πολύ πιο ψηλά από εκεί που μπορεί να φτάσει. Η’ αν θέλετε, στην κρίσιμη στιγμή, αντί να διαλέξει το μετρημένο ύφος που είχε στα 2/3 της, επιλέγει το «θόρυβο» για να ακουστεί περισσότερο.

Δείτε το και πιθανότατα θα συμφωνήσετε μαζί μας.

Γενικά, για μια ταινία που στοχεύει στις εισπράξεις και τη μεγάλη μάζα, είναι ικανοποιητική. Ολοι οι ηθοποιοί είναι καλοί ακόμα και ο αυτός, ο Ντε Νίρο, δείχνει να... προσπαθεί να συνεισφέρει. Ο ρόλος του, σούπερ αβανταδόρικος, που σε κάνει να αναρωτιέσαι, αν τελικά γενικά βαριέται αυτός ή οι σκηνοθέτες δεν μπορούν να του πάρουν το καλύτερο;

Το στόρι το έχουμε ξαναδεί, σε πολλές μορφές του και η ταινία θέλει να τις θίξει όλες. Μεταφυσική, απατεώνες και εντυπωσιασμός, ο απλός κόσμος που θέλει να πιστέψει, τα αιώνια ερωτήματα του «μετά», η επιστήμη κόντρα στα... πνεύματα. Ο ρυθμός στο πρώτο μισό είναι εξαιρετικός, τα ερωτήματα μπαίνουν το ένα μετά το άλλο, και ο Κορτέζ δεν δείχνει διάθεση να σε κοροϊδέψει, σκαρφίζοντας ξαφνικά ένα twist που αναιρεί τα πάντα.

Απλά ο τρόπος του εκεί στο φινάλε, έδειξε αποκομμένος από όσα είχε μέχρι τότε στο μυαλό του. Οι αποκαλύψεις είναι μεν αναμενόμενες, αλλά υπερβολικές ως λύση στο μυστήριο. Η Σιγκούρνι παίρνει τις εντυπώσεις, παίζοντας το πιο προσιτό συναισθηματικά χαρακτήρα, ενώ ουσιαστικά η δουλειά της είναι να «πολεμά» τα συναισθήματα. Ο Μέρφι είναι σταθερά καλός, η Ολσεν έχει, δυστυχώς, ρόλο άνευ σημασίας...

Γιάννης Λυμπέρης

Δημοσίευση: 7 Οκτ. 2012, 20:29
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
Red lights (Red lights)
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
113
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ