November criminals

Σύνοψη: Δύο τελειόφοιτοι μαθητές, ο Addison και η Phoebe, που μέχρι τώρα ήταν φίλοι, θέλουν πριν τελειώσουν το σχολείο να έχουν κάνει σεξ και αποφασίζουν να δοκιμάσουν αυτήν την πρωτόγνωρη εμπειρία μεταξύ τους. Αυτό θα τους φέρει πιο κοντά και θα αρχίσουν να ερωτεύονται. Ωστόσο, το γεγονός που θα αλλάξει την ζωή τους είναι η δολοφονία του αφροαμερικανού φίλου του Addison, Kevin. Η αδιαφορία της αστυνομίας και των υπολοίπων μαθητών θα τον κάνει να αναλάβει προσωπικά με τη βοήθεια της Phoebe, την εξιχνίαση του εγκλήματος.

Άποψη: Το βιβλίο November Criminals του Sam Munson (2010), μεταφέρεται στον κινηματογράφο από τον σκηνοθέτη Sacha Gervasi (σκηνοθέτης του Hitchcock με τον  Anthony Hopkins) και τον σεναριογράφο Steven Knigth (Eastern Promises, Seventh Son, Allied). Πρόκειται για ένα νεανικό δράμα που συνδυάζει τις εφηβικές ιστορίες ενηλικίωσης (όχι όμως με τον πολύ πιο ουσιαστικό τρόπο του Boyhood) με εκείνη μίας ιστορίας εγκλήματος και μυστηρίου. Για την ακρίβεια είναι σαν δύο αυτόνομες ταινίες που συνυπάρχουν. Στην αρχή παρακολουθούμε με μία πιο ανάλαφρη, χιουμοριστική διάθεση, σαν μία εφηβική κωμωδία, τους δύο φίλους, Addison και Phoebe, τους οποίους υποδύονται δύο νεαροί ηθοποιοί, ο Ansel Elgort (Baby Driver) και η Chloe Grace-Moretz (Kick-Ass, στο επερχόμενο Suspiria). Όταν όμως μαθαίνουν την δολοφονία του Kevin, τον οποίον κάποιος πυροβόλησε ενώ εκείνος δούλευε σε καφέ.

Τότε είναι που η ταινία αλλάζει ύφος, σοβαρεύει, καθώς ο Addison μην μπορώντας να αντέξει δεύτερη απώλεια μέσα στην ίδια χρονιά (λίγους μήνες πριν πέθανε η μητέρα του), βάζει στόχο να ανακαλύψει τον δολοφόνο του φίλου, διότι η αστυνομία το αποδίδει σε διαμάχες μεταξύ συμμοριών. Έτσι, ο νεαρός μετατρέπεται σε ένα alter ego της Mildred (Frances McDormand) από τις Τρεις Πινακίδες, όπου και εκείνος τα βάζει με όλους –αστυνομία, διευθυντή σχολείου, συμμαθητές- για την αδιαφορία τους και γι αυτό και εκείνος κολλάει παντού στο σχολείο αφίσες ώστε όποιος γνωρίζει κάτι να τον ενημερώσει. Ωστόσο, ο ήρωάς του δεν διαθέτει την ίδια δυναμική με την μάνα από το Μιζούρι ούτε την ίδια έκρηξη. Οφείλεται βέβαια και στην ηλικία και στον διαφορετικό τρόπο που ο καθένας αποδέχεται τον πόνο και την θλίψη. Το βασικότερο όμως πρόβλημα είναι ότι ο Steven Knigth, αν και πολύ έμπειρος σεναριογράφος, δεν είναι Martin McDonagh. Δεν του βγαίνει δηλαδή απόλυτα αυτός ο συνδυασμός του αστείου ή ανέμελου με το βαρύ δράμα του θανάτου. Γι’ αυτό ενώ στην αρχή υιοθετείται το στιλ ενός νεανικού δράματος, με μία φρέσκια διάθεση και χαλαρότητα, αυτό σταδιακά χάνεται διότι αρχίζει η ταινία να παίρνει σοβαρά τον εαυτό της.

Υπάρχουν βέβαια κάποιες πιο ευχάριστες πινελιές, δεν ενσωματώνονται όμως αρμονικά αλλά κάπως άτσαλα, όπως όταν οι δύο έφηβοι συνευρίσκονται πρώτη φορά. Επίσης, το σχόλιο το οποίο ξεκινά να γίνει, σχετικά με την ρατσιστική σύνδεση που κάνει η αστυνομία ανάμεσα στο μαύρο θύμα και στη συμμετοχή σε συμμορία, τελικά μένει ανεκμετάλλευτο. Αναξιοποίητοι σε μεγάλο βαθμό μένουν και οι καλοί ηθοποιοί David Strathairn (Good night and good luck) και Catherine Keener στο ρόλο του πατέρα του αγοριού και μάνας του κοριτσιού αντίστοιχα. Ενώ οι οιωνοί στην αρχή της ταινίας είναι παραπάνω από θετικοί, αυτά παθαίνεις όταν δεν ενώνεις ομαλά είδη και δεν τα αξιοποιείς στο έπακρο.

Παύλος Γκουγιάννος

Δημοσίευση: 5 Φεβ. 2018, 16:24
Τίτλος:
November criminals (Έγκλημα τον Νοέμβρη)
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
85
Εταιρία διανομής: 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

The King

The King

O Bασιλιάς βαριέται...  Είδαμε την ταινία του Netflix με Τιμοτέ Σαλαμέ και Ρόμπερτ Πάτινσον.
1ώρα