24ο ΦΝΘ: "Χειροπαλαιστής" - Κριτική

Δημοσίευση: 20 Μαρτίου 2022, 16:32
Συντάκτης:

Πριν μας ενθουσιάσει με τα πολυσυζητημένα και πολυβραβευμένα «Μαγνητικά Πεδία» στο 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο αεικίνητος κομίστας και σκηνοθέτης Γιώργος Γούσης είχε δημιουργήσει ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για τον αδερφό του.

<a href="/festival-thessalonikis/24o-fnth-oi-aorates-epiptoseis-toy-polemoy-ston-aplo-kosmo/66154">24ο ΦΝΘ: &quot;Οι αόρατες επιπτώσεις του πολέμου στον απλό κόσμο&quot;</a>ΣΧΕΤΙΚΑ24ο ΦΝΘ: "Οι αόρατες επιπτώσεις του πολέμου στον απλό κόσμο"

«Ο Χειροπαλαιστής», με θέμα τον πρωταθλητή του μπρα ντε φερ Παναγιώτη Γούση, που επιστρέφει στο χωριό του πατέρα του με το όνειρο μιας καλύτερης ζωής, κέρδισε το Βραβείο 2ης Καλύτερης Μικρού Μήκους ταινίας στις «Νύχτες Πρεμιέρας» το 2019 και το Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους στα βραβεία Ίρις της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου το 2020.

Το μικρό μήκος έγινε μεγάλο, η ιστορία συνέχισε και ο «Χειροπαλαιστής» μπορεί να έχασε το άρθρο του, αλλά σε καμία περίπτωση το ενδιαφέρον του. Ο Παναγιώτης, κομμάτι μιας επαρχιακής κοινωνίας που μοιάζει πλέον να μην τον χωρά, επιστρέφει στην Αθήνα, για να ασχοληθεί πιο επαγγελματικά με το άθλημά του, να ξεφύγει από την καταπίεση και την νωθρότητα της επαρχίας, να βρει ίσως αυτό που ψάχνει. Ανοίγει ένα take away καφέ, γυμνάζεται με επαγγελματίες και προπονείται ανάμεσα σε εργοστάσια και αυτοκίνητα, αντιμετωπίζει τα προβλήματα και την κούραση της μεγαλούπολης παράλληλα με τους αγώνες του.

Καθημερινές αλληλεπιδράσεις, σκέψεις, συζητήσεις και συμβάντα της ζωής του γίνονται καμβάς πάνω στον οποίο ξεδιπλώνεται κάτι πολύ πιο βαθύ. Το φυσικό τοπίο εναλλάσσεται με το αστικό και το ταπεραμέντο του Πάνου ακολουθεί. Ο αντιφατικός και πολύπλευρος χαρακτήρας του, η απλότητα και το εγγενές χιούμορ του στο περίβλημα ενός μυώδους αρσενικού, η συνεχής δραστηριοποίησή του ξεδιπλώνονται μέσα στην ανατρεπτική επιλογή του να αλλάξει τα δεδομένα της ζωής του και την ελευθερία του να ξαναδιχαστεί μέσα σε αυτά. Είναι ένας άνθρωπος που δυσκολεύεται να βρει που ανήκει, αναμετράται συνεχώς με τον εαυτό του, ισορροπεί μεταξύ νίκης και ήττας, ταλαντεύεται μεταξύ δύο κόσμων.

Πάνω στην ιδέα αυτής της ταλάντευσης, ο Γούσης μαζί με τον συνεργάτη του και διευθυντή φωτογραφίας Γιώργο Κουτσαλιάρη, χτίζουν μια ιστορία απλή αλλά ουσιώδη, που δεν λέει κάτι αλλά τα λέει όλα την ίδια στιγμή. Το έκανε και στα «Μαγνητικά Πεδία», το κάνει και εδώ.

Ακροβατεί υπέροχα μεταξύ μυθοπλασίας και παρατήρησης και υπογραμμίζει με μια δική του ποιητικότητα την τετριμμένη καθημερινότητα της ζωής. Μια συνάντηση, ένα βλέμμα, μια εικόνα αποκτούν νέα, βαθύτερη οπτική. Παίρνει δυο απλές κουβέντες και τις απλώνει στο χωροχρόνο, τους δίνει διαστάσεις, τις θυμάσαι για καιρό. Σκάβει εκεί που δεν κοιτάει κανείς και βρίσκει χρυσό. Είναι to the point όταν δεν περιμένεις να υπάρχει καν point.

Και μιας που το είδος του ντοκιμαντέρ βιώνει μια αναζωογόνηση τα τελευταία χρόνια, υπάρχει πιο ωραίος τρόπος να «τεκμηριώσεις»;

Όλες τις κριτικές και τις ανταποκρίσεις του MOVE IT από το 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, μπορείτε να τις βρείτε εδώ.

 

Ακολουθήστε το Move It στο Google News και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα του σινεμά!
Πρώτη δημοσίευση: 20 Μαρτίου 2022, 16:32
Ενημέρωση: 20 Μαρτίου 2022, 16:35
Συντάκτης:

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ