“Hell Grind”: H πρώτη AI ταινία εμφανίστηκε στην Αγορά των Καννών

Ήταν θέμα χρόνου να συμβεί. Ένα από τα hype φιλμ που συζητήθηκαν φέτος -για όλους τους λάθος λόγους- στις Κάννες, ήταν το “Hell Grind”, ένα 95λεπτο φιλμ τρόμου φτιαγμένο — σύμφωνα με τους δημιουργούς του — εξ ολοκλήρου με τεχνητή νοημοσύνη.

ΣΧΕΤΙΚΑΚάννες 2026: Τα βραβεία

Η ταινία παρουσιάστηκε σε παράλληλη εκδήλωση στην αγορά της διοργάνωσης, δηλαδή στο κομμάτι όπου γίνονται αγοραπωλησίες, συναντήσεις και pitch με ιδέες και πρότζεκτ. 

Το “Hell Grind” αφηγείται την ιστορία «τεσσάρων μικροκλεφτών στον δρόμο προς την κόλαση, κυριολεκτικά». Η αισθητική του θυμίζει βιντεοπαιχνίδι και σύμφωνα με τη Wall Street Journal, κάθε χαρακτήρας, σκηνικό και αντικείμενο δημιουργήθηκε μέσω AI, ενώ η εταιρεία υποστηρίζει ότι μια ομάδα 15 επαγγελματιών σκηνοθετών, διευθυντών φωτογραφίας και μοντέρ ολοκλήρωσε το φιλμ μέσα σε 14 ημέρες με προϋπολογισμό μικρότερο από 500.000 δολάρια. Χωρίς AI, λένε, θα κόστιζε περίπου 50 εκατομμύρια. Αυτό που δεν αναφέρουν είναι ότι μοιάζει επίσης με κάτι που θα έπαιζε στις τρεις το πρωί σε έκθεση τεχνολογίας δίπλα από VR γυαλιά και energy drinks.

Το trailer, που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες, είναι πραγματικά απαίσιο. Τα πρόσωπα αλλάζουν μορφή μέσα στο ίδιο πλάνο, οι κινήσεις μοιάζουν σαν να αψηφούν τη φυσική και οι σκηνές δράσης έχουν εκείνη τη χαρακτηριστική «ρευστή» αίσθηση που κάνει κάθε AI βίντεο να μοιάζει σαν όνειρο που πήγε στραβά. Τα πρώτα 20 λεπτά της ταινίας έχουν ήδη ανέβει στο YouTube και το αποτέλεσμα θυμίζει περισσότερο παρατεταμένο tech demo παρά κινηματογραφική εμπειρία.

Παρόλα αυτά, η βιομηχανία παρακολουθεί τέτοια projects με προσοχή. Το “Hell Grind” δείχνει προς τα πού θέλει να κινηθεί ένα κομμάτι του Χόλιγουντ. Φθηνότερη παραγωγή, μικρότερα συνεργεία, γρηγορότερη δημιουργία περιεχομένου. 

Μέχρι στιγμής, οι περισσότερες AI παραγωγές είναι γεμάτες χάος, εκρήξεις, τέρατα, δυστοπία και μετα-αποκαλυπτική φασαρία. Σαν η τεχνητή νοημοσύνη να μπορεί να αναπαράγει μόνο το υπερβολικό. Δεν βλέπεις AI δημιουργούς να λένε «έφτιαξα ένα μικρό δράμα χαρακτήρων για μια διαλυμένη οικογένεια». Ίσως επειδή το AI, τουλάχιστον ακόμα, δυσκολεύεται να καταλάβει τι κάνει πραγματικά ενδιαφέρον ένα ανθρώπινο πρόσωπο πάνω στην οθόνη. Μπορεί να μιμηθεί ύφος, αλλά όχι παρουσία. Μπορεί να παράγει εικόνες, αλλά όχι βλέμμα.

Πάντως, από ότι είδαμε στο τρέιλερ, η ταινία μοιάζει να επιβεβαιώνει τους φόβους των επικριτών της AI τέχνης. Αντί να πείσει ότι ανοίγει νέους δημιουργικούς δρόμους, λειτουργεί σαν διαφήμιση για τον λόγο που χρειαζόμαστε ακόμα αληθινούς σκηνοθέτες, ηθοποιούς και διευθυντές φωτογραφίας.