Δες την Μήδεια του Δημήτρη Αθανίτη online
Μετά από 24 διεθνή βραβεία και 54 εβδομάδες προβολής σε κινηματογραφική αίθουσα, η Μήδεια του Δημήτρη Αθανίτη, είναι ελεύθερα διαθέσιμη online για να την ανακαλύψεις.
ΣΧΕΤΙΚΑΛαβύρινθος
Μήδεια, μια γυναίκα υψώνεται μόνη απέναντι στην εξουσία. Ο πιο αρχετυπικός γυναικείος χαρακτήρας που έχει υπάρξει, σε μια ταινία, από τον Δημήτρη Αθανίτη που επανεφευρίσκει το έργο του Ευριπίδη, με κινηματογραφικούς όρους.
Ο ίδιος μλά για την ταινία του:
Η ταινία στηρίζεται στο αριστούργημα του Ευρυπίδη, το οποίο διατηρώ σχεδόν αυτούσιο αλλά με κάποιες σημαντικές παρεμβάσεις και τομές στην δομή του έργου. Αν και είναι γνωστός ο μύθος, στο σενάριο υπάρχουν συνεχείς ανατροπές και το απροσδόκητο κυριαρχεί στην εξέλιξη της ιστορίας. Ο χρόνος δεν είναι σαφώς ορισμένος αλλά σίγουρα είναι πολύ μακρυά από το σήμερα, στο απώτερο παρελθόν. Ακραίος θα είναι και ο χώρος στον οποίο θα κινηθούν τα πρόσωπα.
Το να επιχειρήσω σήμερα μια κινηματογραφική μεταφορά της Μήδειας, είναι μια μεγάλη προκληση. Τα τελευταία πενήντα χρόνια κανείς δεν τόλμησε κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, στον φυσικό χώρο της τραγωδίας και δύο εκδοχές του έργου που γυρίστηκαν στην Ευρώπη από γνωστούς σκηνοθέτες, δεν πέτυχαν. Ωστόσο είναι ένα παλιό μου σχέδιο και μια πρόκληση που θέλω να αντιμετωπίσω. Δεν στοχεύω σε μεταφορά του θεατρικού αλλά σε μια αποκαλυπτική θα έλεγα, επανεφεύρεση του έργου με πρωτογενή, αρχετυπικά στοιχεία.
Στην ταινία όπως και στο έργο του Ευρυπίδη, συναντάμε την Μήδεια εξόριστη με τα παιδιά της και τον Ιάσωνα στην Κόρινθο. Ο Ιάσονας θα την εγκαταλείψει και ο βασιλιάς της πόλης την διατάσσει να φύγει. Η Μήδεια είναι πια η μητέρα, η ξένη, η έκπτωτη. Βέβαια, ο έρωτας είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από όλα όσα έχει κάνει κι από αυτά που θα κάνει. Και η ίδια είναι ένα πρόσωπο βαθιά ερωτικό, ειδικά αν σκεφθείς και τις ασυνήθιστες ικανότητες που διαθέτει, που τις βάζει κι αυτές στην υπηρεσία του πάθους. Η Μήδεια και ο Ιάσων είναι ένα ζευγάρι κολασμένων εραστών.

Αυτό όμως που με έλκει πάνω από όλα σ’ αυτή την πολύπλοκη προσωπικότητα, είναι ο αγώνας της ενάντια στην εξουσία. Ενάντια στην εξουσία που παραμένει κατά βάσην ανδρική. Με συγκινεί ο διπλός και τόσο άνισος αγώνας που επιχειρεί και που μοιάζει χαμένος εξ αρχής, τόσο μάταιος. Κι όμως αυτή τον δίνει λυσσαλέα, μέχρι τέλους, ξεπερνώντας κάθε φυσικό και κοινωνικό όριο. Και νικά. Με θυσίες ανυπολόγιστες, αλλά νικά. Δεν υπήρξε ποτέ και δεν υπάρχει πιο τραγικό πρόσωπο από την Μήδεια.
Ταυτόχρονα είναι μια γυναίκα δυνατή, με πολλά πρόσωπα. Έτσι κι αλλιώς πιστεύω στις δυνατές γυναίκες. Και στο σινεμά και στη ζωή. Αυτές με γοητεύουν, αυτές ερωτεύομαι, αυτές με συγκινούν. Σε όλες τις ταινίες μου οι γυναίκες κυνηγούν την ζωή όπως την θέλουν αυτές και δεν διστάζουν αν χρειαστεί, να φτάσουν στα άκρα.
Η Μήδεια είναι η γυναίκα, η μητέρα, η ξένη, η έκπτωτη. Ένα πρόσωπο απολύτως σύγχρονο, ένα αρχέτυπο τελείως επίκαιρο. Και βέβαια η επιλογή μου έχει προηγούμενο. Στην αμέσως προηγούμενη ταινία μου πριν το Invisible, τις «Τρεις Μέρες Ευτυχίας» οι ηρωϊδες είναι τρεις νέες γυναίκες που μάχονται κόντρα στο περιβάλλον για να βαδίσουν τον δικό τους δρόμο.
Υπάρχει στην ταινία μια τέταρτη γυναίκα, μητέρα της μιας ηρωίδας, που επιχειρεί να αντιμετωπίσει την Ύβρι που δέχεται, με τρόπο τόσο ακραίο που θυμίζει την Μήδεια: αυτοκτονεί μπροστά στα μάτια του ένοχου άντρα της. Γιατί και η Μήδεια ένα κομμάτι του εαυτού της σκοτώνει, όταν αφαιρεί την ζωή των παιδιών της.
Η γυναίκα είναι σήμερα παρούσα παντού αλλά δεν ξέρω πόσο συχνά βάζει μια διαφορετική σφραγίδα αν και καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι. Εξ άλλου είναι μεν παρούσα αλλά όχι καθοριστικά. Φοβάμαι πως αυτό έχει σε μεγάλο βαθμό συνδυαστεί με υιοθέτηση του ανδρικού λόγου, κάτι που ακυρώνει συχνά τις ίδιες τις γυναίκες και ταυτόγχρονα είναι ένας ευνουχισμός για ολόκληρη την κοινωνία σε τελική ανάλυση.













ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων