66ο ΦΚΘ: Το "Satisfaction" είναι επιφανειακό, μονοδιάστατο, σχηματικό
Σύνοψη: Με φόντο ένα κυκλαδίτικο νησί ξεδιπλώνεται η ιστορία της Lola και του Philip, δύο μουσικών από την Αγγλία που ήρθαν στην Ελλάδα με την ελπίδα να σώσουν τη σχέση τους. Η εμφάνιση, όμως, μια μυστηριώδους γυναίκας πυροδοτεί την ανάδυση συναισθημάτων, τραυμάτων, και ανεπεξέργαστων σκέψεων.
ΣΧΕΤΙΚΑTo Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τιμά εμβληματικούς ηθοποιούς του ελληνικού σινεμά
Άποψη: Ενδεχομένως να έχει τεθεί παγκοσμίως σε ισχύ ένας νόμος που ορίζει πως αν μια ταινία απεικονίζει την Ελλάδα (έστω και στο φόντο), θα πρέπει υποχρεωτικά να περιλαμβάνει μια σκηνή όπου ένας πονεμένος χαρακτήρας, για να γιατρευτεί, χορεύει ζεϊμπέκικο. Ενδεχομένως να πρέπει να οργανώσουμε ένα ψήφισμα ώστε ο νόμος αυτός να αποσυρθεί και στη θέση του να εφαρμοστεί το ακριβώς αντίθετο: απαγορεύεται σε οποιαδήποτε ταινία, οποιασδήποτε εθνικότητας, οπουδήποτε και αν διαδραματίζεται, οι χαρακτήρες να χορεύουν ζεϊμπέκικο επειδή θρηνούν. Ποινή: θα το σκεφτούμε.
Παρουσία της σκηνοθέτιδας, Alex Burunova, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 2 Νοεμβρίου, η προβολή της ταινίας Satisfaction, στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στο τμήμα του Διεθνούς Διαγωνιστικού. Προλογίζοντας την ταινία, η σκηνοθέτιδα μοιράστηκε μαζί μας πως η ταινία είναι βαθιά προσωπική (κάτι που θα θέλαμε απόλυτα να σεβαστούμε), μα και πως χρειάστηκε 10 χρόνια να ολοκληρωθεί. Για το δεύτερο, πραγματικά απορούμε.
Δεν ξέρουμε ποιες είναι οι δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι δημιουργοί, μα ξέρουμε πως σίγουρα δεν εκμεταλλεύτηκαν τα 10 αυτά χρόνια για να δουλέψουν τους διαλόγους της ταινίας. Ή το σενάριο. Ή την πλοκή. Ή έστω τις ερμηνείες. Από την άλλη, η ενδυματολογία και η φωτογραφία ήταν εξαιρετικές. Δυστυχώς, όμως, δεν φτάνουν αυτά για να έχουμε στα χέρια μας μια αξιόλογη ταινία.
Στον ρόλο της Lola συναντάμε την μαγνητική ως παρουσία Emma Laird, η οποία όμως κάθε άλλο παρά μας εντυπωσίασε με την ερμηνευτική της δεινότητα, ενώ στον ρόλο του Philip βρίσκουμε τον αρκετά πιο συγκρατημένο Fionn Whitehead. Οι ερμηνείες σίγουρα δεν είναι το δυνατό χαρτί της ταινίας, αφού ούτε η Zar Amir Ebrahimi που ενσαρκώνει τη γυναίκα που λειτουργεί ως καταλύτης στη σχέση της Lola και του Philip σώζει την κατάσταση.
Οφείλουμε, βέβαια, να αναφέρουμε πως πρόκειται για το μεγάλου μήκους ντεμπούτο της Alex Burunova, η οποία καταπιάνεται με ένα διόλου εύκολο θέμα. Ρευστή σεξουαλικότητα, κακοποίηση, τοξικές σχέσεις, βρίσκονται στο κέντρο του κάδρου της σκηνοθέτιδας – θέματα καίρια, σημαντικά, για τα οποία οφείλουμε αν μη τι άλλο να συζητάμε. Θέματα, όμως, που δεν μπορούν να ιδωθούν επιφανειακά, μονοδιάστατα, σχηματικά, σαν συρραφή κλισέ καταστάσεων, διαλόγων, και όμορφων μα κενών ουσίας πλάνων.
Ο μεγάλος πρωταγωνιστής της ταινίας αποδεικνύεται, τελικά, το τοπίο της, το οποίο η Burunova αδυνατεί να εκμεταλλευτεί. Όπως αδυνατεί να εμβαθύνει ουσιαστικά στην κατάσταση και την ιστορία της (υπογράφει, άλλωστε, και το σενάριο), αλλά και στους χαρακτήρες και τα συναισθήματά τους. Το Satisfaction (στα ελληνικά, Ευχαρίστηση) αποδεικνύει περίτρανα πως το να φτιάξεις μια ταινία που να μπορεί να σταθεί στα πόδια της είναι ένα πολύ, πολύ δύσκολο πράγμα.
To 66o Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης διεξάγεται 30 Οκτωβρίου με 9 Νοεμβρίου 2025
ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων