Shelter

Σύνοψη: Σε ένα απομακρυσμένο, άγριο νησί της Σκωτίας, ένας μοναχικός άντρας ζει αποκομμένοςαπό τον κόσμο, προσπαθώντας να κρατήσει θαμμένο ένα παρελθόν που τον στοιχειώνει.

Όταν, κατά τη διάρκεια μιας σφοδρής καταιγίδας, σώζει ένα νεαρό κορίτσι από τη θάλασσα, η εύθραυστη ισορροπία της απομόνωσής του καταρρέει. Η πράξη του αυτή πυροδοτεί μια αλυσίδα επικίνδυνων γεγονότων, αναγκάζοντάς τον να επιστρέψει σε έναν κόσμο που είχε επιλέξει να εγκαταλείψει. Καθώς οι απειλές πληθαίνουν και το παρελθόν του τον ‘πλησιάζει’ ξανά, εκείνος καλείται να προστατεύσει το κορίτσι με κάθε κόστος. Μαζί ξεκινούν ένα τεταμένο ταξίδι επιβίωσης, όπου η εμπιστοσύνη χτίζεται δύσκολα και η λύτρωση μοιάζει αβέβαιη.

Άποψη: Ο Τζέισον Στέιθαμ επιστρέφει στον θρόνο του. Eίναι ο βασιλιάς της μπιμουβάδικης δράσης και το το Shelter είναι ακριβώς αυτό που υπόσχεται: ξύλο, όπλα, μερικές κουλ ατάκες και ένας Στέιθαμ που θυμάται ότι κάποτε ήταν επαγγελματίας δύτης, προσφέροντας στους οπαδούς του το τέλειο πρόσχημα για να καταναλώσουν τόνους ποπ κορν. 

Ο Στέθαμ και ο σκηνοθέτης Ρικ Ρόμαν Βο (δούλευε μέχρι τώρα με Τζέραρντ Μπάτλερ στα Greenland, Angel has fallen, Kandahar) καταλαβαίνουν το κοινό τους. Το Shelter δεν προσπαθεί να επανεφεύρει το action genre, ούτε να κρύψει τις επιρροές του από το The Bourne Identity Αντίθετα, αγκαλιάζει τη φόρμουλα και τη σερβίρει με επαγγελματισμό και αυτοπεποίθηση:  δεν προσποιείται ότι είναι υψηλή τέχνη — και γι’ αυτό λειτουργεί.

Ο Στέιθαμ υποδύεται τον Μάικλ Μέισον, έναν πρώην κυβερνητικό εκτελεστή που έχει αποσυρθεί σε έναν φάρο στη Σκωτία, ζώντας μια ζωή απόλυτης απομόνωσης. Είναι ένας ρόλος κομμένος και ραμμένος πάνω του: λιγομίλητος, σωματικός, με ένα παρελθόν που βαραίνει κάθε του κίνηση. Δεν υπάρχουν μεγάλες ερμηνευτικές εκπλήξεις, αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα. Το Shelter θέλει τον Στέιθαμ ακριβώς έτσι. Η σκηνοθεσία του Γουό κρατά τον ρυθμό σφιχτό, χωρίς περιττές φλυαρίες. Η εναρκτήρια σκηνή με τη θαλασσοταραχή και την κατάδυση του Στέιθαμ είναι εντυπωσιακή και δείχνει μια διαφορετική πλευρά του ήρωα, πιο σωματική και λιγότερο «μπουνιά-σφαίρα». Από εκεί και πέρα, το φιλμ επιστρέφει στα γνώριμα μονοπάτια: μάχες σώμα με σώμα, ευρηματικοί σκοτωμοί, πιστολίδια που δεν διαρκούν περισσότερο απ’ όσο πρέπει.

Η δυναμική μεταξύ του Στέιθαμ και της Μπόντι Ρέι Μπρέθναχ είναι το συναισθηματικό κέντρο της ταινίας. Η Μπρέθναχ (η μεγάλη κόρη της οικογένειας του Σαίξπηρ από το Ηamnet της Κλόε Ζάο) καταφέρνει να ξεφύγει από το στερεότυπο του «τρομαγμένου παιδιού», δίνοντας στην Τζέσι μια πραγματική προσωπικότητα. Η σχέση τους δεν είναι απλώς λειτουργική για την πλοκή· είναι αυτό που δίνει στο Shelter κάτι παραπάνω από απλή αδρεναλίνη.

Στο τέλος της ημέρας, το Shelter δεν είναι τολμηρό σαν σύλληψη, ούτε και καινοτόμο, πιθανό πάντως να έχει και Νο 2. Είναι μια καθαρόαιμη, επαγγελματικά φτιαγμένη  περιπέτεια που δίνει στους φίλους του Στέιθαμ ακριβώς αυτό που ζητούν: σκληρό action, λίγη καρδιά και αρκετούς λόγους να χειροκροτήσεις όταν οι κακοί πέφτουν. Είναι αρκετό.