Σύνοψη: Ο William Foster (Keanu Reeves) εργάζεται ως νευροεπιστήμονας στην εταιρεία Bionyne και μαζί με την ομάδα του διεξάγουν πειράματα για τα εγκεφαλικά data τα οποία προσπαθούν να εξάγουν από τον εγκέφαλο κάποιου νεκρού ανθρώπου και να τα μεταφέρουν σε έναν συνθετικό εγκέφαλο ενός ρομπότ. Μία μοιραία νύχτα ο William αντιμετωπίζει την τραγική μοίρα της οικογένειάς του και τότε καλείται να αποφασίσει αν θα τους σώσει ή όχι. Μήπως η οικογένειά του είναι τα νέα του πειραματόζωα;

Άποψη: Το “Replicas” φαίνεται να είναι το ίδιο ένα τρελό πείραμα, παρόμοιο με αυτό που επιχειρεί ο Will. Με σεναριογράφο τον Chad St. John (London Has Fallen, Peppermint) και σε σκηνοθεσία του πρωτοεμφανιζόμενου Jeffrey Nachmanoff, η ταινία προορίζεται ξεκάθαρα για το κοινό που εκτιμά τα b-movies. Για αρχή, οι περισσότεροι διάλογοι είναι το λιγότερο ξεκαρδιστικοί. Στις αρχικές σκηνές βλέπουμε τον Will να ανεβάζει την συνείδηση του νεκρού στρατιώτη στο συνθετικό μυαλό του ρομπότ, και το ρομπότ (το οποίο θυμίζει το CGI του “I, Robot” από το 2004) να το απορρίπτει. Περιττό να σημειώσουμε πως για να πληροφορηθεί ο θεατής για τα τεκταινόμενα, ο Will κάνει έναν μικρό μονόλογο στους συνεργάτες του για το τί θα συμβεί. Είναι άβολο και αστείο, αφού έχουν εκτελέσει το ίδιο πείραμα περίπου 400 φορές.  Ύστερα ο ίδιος αφηγείται την ημέρα του στην γυναίκα του Mona (Alice Eve), η οποία με απόλυτη ψυχραιμία του απαντά «πρέπει να σταματήσεις να φέρνεις τους νεκρούς πίσω μέχρι να βρείς που έγκειται το πρόβλημα και αποτυχαίνουν τα πειράματά σου», σαν να του κάνει παρατήρηση επειδή ξέχασε να αγοράσει γάλα από το σούπερ μάρκετ. Γενικότερα, το σενάριο είναι προβλήματικό. Αν ο οποιοσδήποτε φυσιολόγικος άνθρωπος βρισκόταν σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα θα καλούσε την αστυνομία. Όχι όμως σε αυτή την ταινία. Φυσικά κάτι θα πάει λάθος, και το σουρεάλ σενάριο δεν σταματά εκεί, αφού περί τα μέσα της ταινίας παρακολουθούμε (ανεξήγητα και άνευ της ουσίας) plot-twists, που καταλήγουν σε μία καταδίωξη και ένα «γεια σου» φινάλε.

Αν βέβαια, αναρωτιόταν κανείς για το υποκριτικό ταλέντο του Keanu Reeves, η ταινία μας διαβεβαιώνει πως το κατέχει αφού καταφέρνει να εκτελέσει κάθε σκηνή χωρίς το ελάχιστο μειδίαμα. Αν ο Keanu δεν είχε τονισμένες γωνίες προσώπου και αυτή τη βαθιά φωνή, το “Replicas” θα ήταν κωμωδία. Η Alice Eve (Before We Go, Star-Trek: Unto Darkness, Iron Fist) που υποδύεται την γυναίκα του, τα καταφέρνει κάπως καλύτερα αφού καλείται σε ορισμένες σκηνές να επιδείξει το υπαρξιακό και σωματικό της άγχος. Η φυσικότητα των κινήσεών της αλλά και το slow-motion των σκηνών αυτών θα μας έπειθαν, αν το σενάριο ήταν περισσότερο πιστευτό. Φυσικά και δεν είναι πρωτότυπο αφού σε τόσες sci-fi ταινίες έχουμε παρακολουθήσει τα ίδια φιλοσοφικά ερωτήματα, αλλά η λύση που δίνεται στο πρόβλημα του Will πάει πίσω στην φιλοσοφία του Καρτέσιου, κάτι που μας έκανε ελπιδοφόρους. Το σενάριο όμως, (όπως και η σκηνοθεσία και το μοντάζ), είναι τόσο άτσαλο που δεν δίνεται η δυνατότητα στον θεατή να στοχαστεί επί του θέματος και έτσι προσπερνά το λαμπάκι «εύρηκα» με ευκολία.

Το “Replicas” θα μείνει στην ιστορία ως η ταινία με τα αστεία λάθος γραφικά, το απίστευτα ξεκαρδιστικό σενάριο (είμαστε σίγουροι πως ο σεναριογράφος εκδικείται για κάτι τον σκηνοθέτη…) και το cool του Keanu Reeves. Εμείς σας προειδοποιήσαμε.

Δημοσίευση: 15 Ιαν. 2019, 13:46
Τίτλος:
Replicas (Replicas)
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
107

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

H νέα ταινία της Ναντίν Λαμπακί, "Καπερναούμ", αποτελεί την...
13 ώρες
Στην Μεγάλη Βρετανία κάνουν πολλές αλλαγές στο σινεμά προωθώντας...
17 ώρες
Ο Ρον Χάουαρντ ετοιμάζει ένα ντοκιμαντέρ για μια από...
1 ημέρα