Όνειρα

Σύνοψη: Η Γιοχάνε ερωτεύεται για πρώτη φορά — τη δασκάλα της. Για να διατηρήσει ζωντανά τα συναισθήματα και τις εμπειρίες της, καταγράφει όσα νιώθει και ζει. 

 Όταν η μητέρα και η γιαγιά της διαβάζουν αυτά τα γραπτά, αρχικά σοκάρονται από το προσωπικό τους περιεχόμενο, σύντομα όμως διακρίνουν τη λογοτεχνική τους αξία. Καθώς συζητούν το ενδεχόμενο να τα δημοσιεύσουν, η JΓιοχάνε προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στη ρομαντική της φαντασία και την πραγματικότητα, ενώ και οι τρεις γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες με τις διαφορετικές τους αντιλήψεις για τον έρωτα, τη σεξουαλικότητα και την ανακάλυψη του εαυτού.

Άποψη: Μέσα σε ακριβώς έναν χρόνο, ο Νταγκ Γιόχαν Χάουγκερουντ έχει κυκλοφορήσει μια ενδιαφέρουσα τριλογία αυτοτελών ιστοριών υπό τον εύγλωττο τίτλο “Sex, Love, Dreams”. Ξεκινώντας πέρυσι τέτοια εποχή από το Panorama της Berlinale με το “Sex”, διεκδίκησε τον περασμένο Σεπτέμβρη τον Χρυσό Λέοντα με το “Love”, και τώρα επανέρχεται για να αφηγηθεί την σεξουαλική αφύπνιση μιας 17χρονης μαθήτριας, η οποία ερωτεύεται κεραυνοβόλα την καθηγήτρια των γαλλικών της.

Απόλυτα συνεπής στο μοτίβο της εξερεύνησης των ανθρώπινων ερωτικών σχέσεων και της περιπλοκότητάς τους, ο Χάουγκερουντ τοποθετεί εδώ ως βασικό μοχλό της δραματουργίας τα ίδια τα γραπτά της έφηβης Γιοχάνε, στα οποία περιγράφει – ισόποσα αποκαλυπτικά, αλλά και λυρικά – την ιδιαίτερη σχέση που αναπτύχθηκε ανάμεσα σε εκείνη και την καθηγήτριά της.

Τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και ρεαλιστικής καταγραφής θολώνουν, κι έτσι ο Νορβηγός δημιουργός αποφεύγει επιδέξια το ζήτημα του κατά πόσο υπήρξε τελικά κάποιου είδους grooming από μέρους της καθηγήτριας, το οποίο συνυπήρχε με το σαρωτικό κι αδιαμφισβήτητο crush της Γιοχάνε προς το πρόσωπό της. 

Δίνει μεν ορισμένα hints για το τι θα μπορούσε να έχει συμβεί μεταξύ τους στα αλήθεια, διατηρεί ωστόσο μια σχετική αμφισημία στο χαρακτήρα της τελευταίας, ίσως γιατί το συνολικό ταξίδι της σταδιακής αυτοανακάλυψης της πρωταγωνίστριας έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από την «ωμή» λεπτομέρεια των πραγματικών γεγονότων.

Διευρύνει, μάλιστα, κι άλλο τον καμβά, μιλώντας για το “κυνήγι του συνταρακτικού έρωτα” διαγενεακά, καθώς μητέρα και γιαγιά διαβάζουν το κείμενο της Γιοχάνε κι αρχίζουν να αναρωτιούνται πάνω στις δικές τους συναισθηματικές ελλείψεις, αλλά και πάνω στην ίδια την έννοια του λογοτεχνικού ταλέντου και του πώς αυτό μετασχηματίζει το πραγματικό βίωμα.Έτσι, αν και ίσως ανοίγεται σε πολλά μέτωπα ταυτόχρονα, ο Χάουγκερουντ τελικά παραδίδει ένα φιλμ φρέσκο και πλούσιο, φιλόδοξα πολυθεματικό και διακριτικά αυτοσαρκαστικό.