Σύνοψη: 1940. Ο Σαρλ Ντε Γκωλ αντιτάσσεται στον Φιλίπ Πεταίν καθώς επιθυμεί να συνεχιστεί η στρατιωτική επίθεση εναντίον των δυνάμεων του Χίτλερ. Στο Κολομπί της Γαλλίας, η γυναίκα του Υβόν και η οικογένεια του αναγκάζονται να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς μέχρι την Βρετάνη.

Καθώς η ανακωχή πλησιάζει, ο Ντε Γκωλ αποφασίζει να φύγει στο Λονδίνο, όπου ο Τσώρτσιλ, που γίνεται σύμμαχός του, του επιτρέπει να εκφωνήσει λόγο στο BBC, στις 18 Ιουνίου.

Γνώμη: O Σαρλ Ντε Γκωλ είναι μια φιγούρα που αγγίζει τα όρια του μύθου για τους Γάλλους. Το όνομά του είναι συνώνυμο της Γαλλικής Αντίστασης εναντίον των Γερμανών κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ το ραδιοφωνικό του διάγγελμα προς τον λαό της Γαλλίας στις 18 Ιουνίου του 1940 (που περιλάμβανε μεταξύ άλλων και τα παρακάτω λόγια «Εχει ειπωθεί η τελευταία λέξη; Πρέπει να εξαφανιστεί η ελπίδα; Είναι η ήττα οριστική; Όχι!»), έχει μείνει στην ιστορία.

Με βάση τα παραπάνω είναι άξιο απορίας πώς δεν είχε ξαναγίνει ένα biopic του μεγάλου αυτού άνδρα πριν το “De Gaulle”. Βέβαια, η ζωή και τα έργα του μπορούν να δώσουν υλικό όχι για ένα αλλά για 3-4 biopics τουλάχιστον! Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Γκαμπριέλ Λε Μπομίν σοφά επέλεξε να μην παρουσιάσει όλη την πορεία του Ντε Γκωλ, αλλά να επικεντρωθεί στους ταραχώδεις μήνες του 1940, όταν οι Γερμανοί έστηναν έναν όλο και πιο ασφυκτικό κλοιό γύρω από το Παρίσι και η Γαλλική Κυβέρνηση έπρεπε να αποφασίσει εάν θα συνθηκολογήσει ή αν ο γαλλικός στρατός θα συνέχιζε να μάχεται κατά του εχθρού.

Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Ναι, το “Ντε Γκωλ” συγγενεύει με το “Darkest Hour”, την ταινία που έδωσε στον Γκάρι Όλντμαν το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του ως Ουίνστον Τσώρτσιλ.

Κι εδώ έχουμε μια ιστορική, ηγετική φυσιογνωμία, η οποία πρέπει να αναλάβει δράση σε αβέβαιους καιρούς κι ενώ τα περιθώρια στενεύουν. Η φιγούρα του Τσώρτσιλ δεν λείπει επίσης από το “Ντε Γκωλ”, αλλά η ερμηνεία του Τιμ Χάντσον δεν καταφέρνει να ξεφύγει από την καρικατούρα.

Ένα άλλο σημείο στο οποίο οι δύο βιογραφικές ταινίες συγγενεύουν είναι η πρωταγωνιστική ερμηνεία: ο Λαμπέρ Γουίλσον (“The Matrix Reloaded”) είναι εξαιρετικά πειστικός στον ρόλο τον Ντε Γκωλ, ενώ η ομοιότητά τους είναι σε σημεία σχεδόν απίστευτη. Όμως, ο Γουίλσον δεν μπορεί να κάνει και πάρα πολλά για να σώσει αυτό το σχεδόν προκάτ φιλμ από την απόλυτη προβλεψιμότητα και εν τέλει τη βαρεμάρα που ενδέχεται να νιώσει κάποιος θεατής, ειδικά αν το όνομα “Ντε Γκωλ” δεν του προκαλεί αυτομάτως ρίγη πατριωτισμού.

Τα πάντα σε αυτή την ταινία είναι ακριβώς όπως πρέπει να είναι, αλλά η επιδερμική προσέγγιση του σεναριακού υλικού και η σκηνοθετική ατολμία και έλλειψη οποιασδήποτε πρωτοτυπίας από πλευράς του Λε Μπομίν είναι σχεδόν εξοργιστικές. Ακόμα και η απόπειρά του να εξανθρωπίσει τον Ντε Γκωλ παρουσιάζοντάς μας παράλληλα τη σχέση του με τη μικρή του κόρη Αν, η οποία έπασχε από σύνδρομο Down, και τη σύζυγό του Υβόν, πέφτει στο κενό, καθώς αναλώνεται σε σκηνές εύκολου συναισθηματισμού.

Είναι απολύτως λογικό το αντικείμενο μιας βιογραφικής ταινίας να προκαλεί δέος ακόμα και στον ίδιο τον δημιουργό της, αλλά όταν ο δεύτερος εμφανίζεται σχεδόν φοβισμένος απέναντι στην προσωπικότητα που προσπαθεί να σκιαγραφήσει, τότε το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι μόνο κατώτερο των προσδοκιών: είναι οριακά αχρείαστο!

Πρώτη δημοσίευση: 12 Aug 2021, 01:51
Ενημέρωση: 18 Aug 2021, 23:42
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Συντάκτης: 
Τίτλος:
Ντε Γκωλ (De Gaulle)
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
108
Εταιρία διανομής: 
Release: 
12 Αυγούστου 2021

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Zola

Zola

Θα το βρείτε: Cosmote TV

Σύνοψη: Βασισμένο σε μια πραγματική ιστορία, όπως αυτή παρουσιάστηκε μέσα από ένα viral twitter...
1 ημέρα

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Feelgood
7236
Tulip
3532
Tulip
3441