Η νύχτα της 12ης

Η νύχτα της 12ης - κριτική ταινίας

Αργά ή γρήγορα, κάθε αστυνομικός συναντά μια υπόθεση που παραμένει ανεξιχνίαστη και τον στοιχειώνει. Για τον νεαρό και φιλόδοξο Γιοχάν Βιβέ, που έχει μόλις διοριστεί επικεφαλής στην εγκληματολογική ομάδα της Γκρενόμπλ, αυτή θα είναι η δολοφονία της Κλαρά. Ο Βιβέ και η ομάδα του ερευνούν την πολύπλοκη ζωή και τις σχέσεις της Κλαρά, αλλά αυτό που ξεκινά ως ενδελεχής έρευνα της ζωής του θύματος, σύντομα μετατρέπεται σε βασανιστική εμμονή. Η μια ανάκριση διαδέχεται την άλλη, οι ύποπτοι δεν τελειώνουν, και ο Βιβέ έχει όλο και περισσότερες αμφιβολίες. Ένα μόνο είναι σίγουρο, ότι το έγκλημα έγινε τη νύχτα της 12ης.

O Moλ στήνει ένα αστυνομικό θρίλερ διαφορετικό από τα συνηθισμένα, στο οποίο από την αρχή ξεκαθαρίζει ότι (με εισαγωγική κάρτα που ενημερώνει πως από τις 800 ανθρωποκτονίες που διαπράττονται ετησίως στη Γαλλία, σε περίπου 20% από αυτές δεν βρίσκεται ο δολοφόνος και η συγκεκριμένη είναι μία από αυτές) ο σκοπός του δεν είναι να καταλήξει σε κάποια λύτρωση με το να διελευκανθεί το μυστήριο. 

Αυτό που θέλει εδώ να τονίσει είναι την εμμονή των αστυνομικών για να βρουν τον δράστη αυτής της αποτρόπαιας δολοφονίας περιγράφοντας την φυσιολογική του καθημερινή ρουτίνα, αλλά και σε δεύτερο πλάνο να περιγράψει τις προκαταλήψεις μιας ανδροκρατούμενης κοινωνίας που στην έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη χαρακτηρίζει το θύμα ως μια "εύκολη" γυναίκα που δίσταζε να αλλάζει συχνά ερωτικούς σύντροφους. Λες και απαγορεύεται. Που άρα όμως "μήπως το προκάλεσε και μόνη της, πληγώνοντας κάποιον πρώην;".

Το μεγάλο πρόβλημα της ταινίας είναι ένας γενικευμένος συναισθηματικός και κατασκευαστικός μινιμαλισμός που απογυμνώνει και αποδυναμώνει το φιλμ από τα ουσιώδη συμπεράσματα στα οποία θέλει να καταλήξει. Τόσο η (μεθοδική και επίμονη) αστυνομική έρευνα, όσο και τα προσωπικά αδιέξοδα των αστυνομικών αποτυπώνονται flat και χωρίς εξάρσεις, με τον χαμηλού ερμηνευτικού επιπέδου πρωταγωνιστή του, να μην βοηθά την κατάσταση: να μη νιώθεις ότι αυτό το έγκλημα τον στοίχειωσε. Το αδιέξοδο στο οποίο καταλήγουν και το χρονικό άλμα μέχρι να ανοίξει ανά η υπόθεση, συμβαίνουν απότομα και άτσαλα μονταρισμένα, ενώ η κριτική για τον υφέρπων μισογυνισμό είναι απαλή και ανισοβαρής, αν και η αλήθεια είναι ότι η ταινία καταφέρνει να σε εντάξει σε έναν σαγηνευτικό ρυθμό αφήγησης στο μεγαλύτερο διάστημά της, χωρίς όμως το λυτρωτικό φινάλε που ίσως θα περίμενες. Αντ'αυτού, σε αφήνει με ένα αμήχανο και αφαιρετικό τέλος, μια εξέλιξη που αν το καλοσκεφτείς δεν θα έπρεπε να σε εκπλήξει. 

Σημείωμα σκηνοθέτη Ντομινίκ Μολ

Πρώτη δημοσίευση: 1 Δεκ. 2022, 04:00
Ενημέρωση: 8 Δεκ. 2022, 02:35
Συντάκτης: 
Τίτλος:
Η νύχτα της 12ης (La nuit du 12)
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
115
Εταιρία διανομής: 
Release: 
1 Δεκεμβρίου 2022

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ