Η κόρη του Ρέμπραντ

Σύνοψη: Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από την αναζήτηση ενός άγνωστου και πιθανώς ανύπαρκτου πίνακα κατά τη διάρκεια μιας μεγαλοαστικής δεξίωσης, στους πολυτελείς εσωτερικούς χώρους και στους υπέροχους κήπους μιας εντυπωσιακής έπαυλης, όπου δίνει το παρόν η αφρόκρεμα της Αθηναϊκής κοινωνίας. Τα χιουμοριστικά στιγμιότυπα, διακοσμούν μια πλοκή σχεδόν αστυνομική αλλά εξ’ ίσου ξεκαρδιστική, αφού όλα γυρίζουν από την σοβαροφάνεια στη φάρσα, σε μια ταινία που σε τελευταία ανάλυση φωτογραφίζει παραμορφωτικά την ανεκδιήγητη πραγματικότητα που ζούμε, σε μια εποχή που τα όρια μεταξύ του πλαστού και του γνήσιου, είναι κάτι περισσότερο από δυσδιάκριτα.

Λίγα Λόγια από τον Νίκο Παναγιωτόπουλο.

«Είναι για μένα μια ταινία ορόσημο. Μια ταινία που οι εικόνες της γεννούν νοήματα. Δεν είναι τα νοήματα που γέννησαν τις εικόνες. Είναι μια ταινία αστεία και μαζί μελαγχολική. Αυτός ειναι ο λόγος που την αφιερώνω  στους Max Brothers αλλα και στον Luis Bunuel και στον Τσέχωφ. Άλλη μια ταινία μου αταξινόμητη... Ένας κόσμος που αυτοκαταστρέφεται. Το τέλος μιας εποχής. Η μελαγχολία του τέλους μιας εποχής. Η αμηχανία μπροστά στο νέο που έρχεται. Ο φόβος του αγνώστου. Η κωμικότητα του πανικού.»

Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος, λέει ότι ήθελε να κάνει μια κωμωδία.  «Μια ταινία της απόλαυσης. Νομίζω ότι τα φεστιβάλ κινηματογράφου, κατέστρεψαν τον κινηματογράφο. Οι ταινίες γίνονται για να αρέσουν στους διευθυντές των φεστιβάλ.  Εγώ θέλω να κάνω ταινίες που ν’ αρέσουν σε μένα. Η ταινία μ’ έναν τρόπο, μοιάζει με τους «Τεμπέληδες της Εύφορης Κοιλάδας». Αν έκανα σήμερα τους «Τεμπέληδες» θα τους έκανα κάπως έτσι. 

Οι ταινίες μου είναι ακραίες. Δεν μου αρέσει η σιγουριά αυτού που έχω ήδη κατακτήσει. Καλύτερη μια μεγαλοπρεπής αποτυχία από μια μίζερη επιτυχία».  Στις ταινίες μου μ’ αρέσει ν’ ανακατεύω ηθοποιούς ποιοτικούς (δεν μ’ αρέσει καθόλου αυτός ο όρος), με ηθοποιούς εμπορικούς (ούτε κι’ αυτός ο όρος μ’ αρέσει). Αν οι ίδιοι δεν δυσανασχετούν απ’ αυτή τη σύμπραξη, τι λόγος πέφτει στους κριτικούς και στους σινεφίλ. Γυρίζω  συνεχώς ταινίες όπως οι ζωγράφοι ζωγραφίζουν κάθε μέρα, οι συγγραφείς γράφουν κάθε μέρα, όπως οι εργάτες πηγαίνουν στη δουλειά τους κάθε μέρα».

 

Δημοσίευση: 10 Δεκ. 2015, 12:46
Τίτλος:
Η κόρη του Ρέμπραντ (Η κόρη του Ρέμπραντ)
Είδος: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
85
Εταιρία διανομής: 
Release: 
10 Δεκεμβρίου 2015
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

To «Oταν ο Βάγκνερ Συνάντησε τις Ντομάτες» είναι η ελληνική πρόταση για το Οσκαρ ξενόγλωσσου φιλμ

Το ντοκιμαντέρ «Όταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις ντομάτες» της Μαριάννας Οικονόμου είναι η ελληνική...
16 ώρες

"Elite" season 2: Τραβηγμένο από τα μαλλιά

Σύνοψη: Μετά τον θάνατο μιας συμμαθήτριας, ένας μαθητής εξαφανίζεται, συμμαχίες αλλάζουν, νέοι φίλοι συμμετέχουν...
18 ώρες

"Bad education": Είναι αυτή η κορυφαία ερμηνεία του Χιού Τζάκμαν;

Αν και δε θα λέγαμε πως το “Bad Education” έκανε μεγάλο ντόρο στο φετινό...
18 ώρες