Γυναίκες που περάσατε από εδώ

Γυναίκες που περάσατε από εδώ

Σύνοψη: Δύο άνεργοι άνδρες κάπου στην Αθήνα κρατάνε τσίλιες, κάνοντας ότι πουλάνε κουλούρια, για το παράνομο χτίσιμο ενός δωματίου σε ένα σπίτι. Στο σημείο που έχουν κάτσει είναι πέρασμα πολλών ανθρώπων. Και ενώ εκείνοι φοβούνται μην έρθουν οι πολεοδόμοι, έρχονται τελικά άλλοι άνθρωποι με τα προβλήματά τους ο καθένας, που τα διηγούνται στους δύο άνδρες.

Άποψη: Η νέα ταινία του Σταύρου Τσιώλη κλείνει την τριλογία, έπειτα από το «Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε» του 1992 και το «Ας Περιμένουν οι Γυναίκες» του 1998, με το «Γυναίκες που Περάσατε από Εδώ», μία ταινία που το μόνο πράγμα που δεν έχει είναι καλογραμμένους γυναικείους χαρακτήρες. Άλλωστε και οι δύο προηγούμενες ταινίες την γυναίκα μόνο στον τίτλο την είχαν, καθώς κατά τα άλλα ήταν επικεντρωμένες σε ανδρικούς χαρακτήρες. Έτσι και εδώ ο Κωνσταντίνος Τζούμας και ο Ερρίκος Λίτσης υποδύονται τους βασικούς χαρακτήρες, που ως πωλητές κουλουριών στέκονται και σαν ψυχολόγοι κάθονται και ακούν τις ιστορίες του καθενός. Δεν είναι κακό που η αφήγηση της ταινίες δομείται από βινιέτες, αν το ίδιο θέμα το είχε χειριστεί ο Jim Jarmush ή ο σύγχρονος ιρανικός κινηματογράφος θα είχε δώσει κάτι πολύ καλό λόγω αυτής της συνύπαρξης ρεαλισμού και σουρεαλισμού, θυμίζοντας τον μαγικό ρεαλισμό του Μαρκές. Στην προκειμένη περίπτωση όμως όλο στήνεται τόσο άτεχνα και γρήγορα, χωρίς καμία οργανικότητα, που σίγουρα δεν τιμά την προηγούμενη διαδρομή του σκηνοθέτη. Οι ιστορίες δεν έχουν καμία απολύτως σημασία, δεν οδηγούν πουθενά, ούτε στην ουσία υπάρχει  κάποιο σχόλιο, παρά τις λαϊκίστικες κορώνες που συχνά-πυκνά ακούγονται. Οι ηθοποιοί λόγω της θεατρικής τους εμπειρίας και πορείας, αλλά προφανώς λόγω και της σκηνοθετικής κατεύθυνσης καταλήγουν σε έντονα θεατρινίστικες ερμηνείες που αναιρούν τον υπότιτλο της ταινίας «μία μικρή αθηναϊκή ιστορία», καθώς δεν διαθέτουν ίχνος φυσικότητας, με τις περισσότερες να έχουν εμφανή μία υποκριτική επιτήδευση.

Επιπλέον, περίεργη είναι και η αισθητική της ταινίας, που μοιάζει σαν να είναι ταινία περασμένης δεκαετίας, ή να αφηγείται γεγονότα από τα 60s, ενώ στην πραγματικότητα είναι γυρισμένη στο σήμερα, αφού οι ήρωες έχουν κινητά, φορούν σύγχρονα ρούχα. Θα μπορούσε να είχε ένα ενδιαφέρον μία συνειδητή επιλογή αχρονικότητας, αλλά εδώ είναι φανερό πως δεν υπάρχει τέτοια πρόθεση. Η εξιστόρηση των μικρών ιστοριών έχει μία παιδική αφέλεια, με όλους τους ήρωες (αν μπορούν να ονομαστούν έτσι αυτές οι σύντομες αντανακλάσεις ανθρώπων) να μοιάζουν ακατανόητοι και ιδίως οι γυναίκες στις οποίες αναφέρεται ο τίτλος, με μία εκνευριστικά φαλλοκρατική, παλαιάς κοπής αντίληψη, που κάνει την ταινία να μην έχει κανένα διάλογο με το σήμερα.

Δημοσίευση: 13 Δεκ. 2018, 12:13
Τίτλος:
Γυναίκες που περάσατε από εδώ (Γυναίκες που περάσατε από εδώ)
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Χώρα: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
79
Εταιρία διανομής: 
Release: 
13 Δεκεμβρίου 2018
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ