Ένας ποιητής

Σύνοψη: Ένας ποιητής , καθώς γερνάει, βρίσκει νόημα στη ζωή του καθοδηγώντας τη Γιουρλέιντι, μια ταλαντούχα έφηβη, αν και το να την φέρει σε επαφή με τον κόσμο της ποίησης ίσως να μην είναι σοφό. Οι δικές του ποιητικές προσπάθειες δεν οδήγησαν πουθενά, αφήνοντάς τον έναν τυπικό, άγνωστο συγγραφέα.

Άποψη: Με βραβείο στο Ένα Κάποιο Βλέμμα των περσινών Καννών, η κολομβιανή ταινία του Σιμόν Μέσα Σότο μας συστήνει τον Ουμπεϊμάρ Ρίος Γκόμεζ στο υποκριτικό του ντεμπούτο που είναι και η ψυχή της ταινίας με το ανεπιτήδευτο παίξιμό του και την απλότητα στα εργαλεία που αξιοποιεί.

Ένας ποιητής που στο παρελθόν έχει εκδώσει δύο βιβλία και πλέον, όντας μεσήλικας, βλέπει την ποιητική του πορεία να παίρνει την κατιούσα, να έχει εκπέσει στην αφάνεια και να διδάσκει πλέον σε σχολή.

Αισθάνεται αποτυχημένος επαγγελματικά και προσωπικά, με ένα διαζύγιο στις πλάτες του, και με έναν ευχάριστο τρόπο, αρκετά χιουμοριστικά παίζοντας με την τραγικωμωδία και έτσι με την ίδια την ετερόκλητη φύση του ανθρώπου.

Ανάμεσα στην σαρκαστική αποδόμηση του πορτρέτου του γουντιαλενικού καλλιτέχνη και στον ευαίσθητο ρομαντισμό του ερασιτέχνη καλλιτέχνη του σινεμά του Χαραλαμπίδη, ο ποιητής ψάχνει να βρει το δικό του νόημα μέσα από την γνωριμία με μια νέα, φέρελπι ποιήτρια.

Η ταινία κινείται ανάμεσα στην μαγεία και τον ρεαλισμό, την κυνικότητα και την αισιοδοξία, με τον ηθοποιό να διαχειρίζεται την πολυπλοκότητα ενός χαρακτήρα μετέωρου σε έναν κόσμο που αλλάζει και δεν τον συμπεριλαμβάνει. «Το χειρότερο πράγμα με την νέα γενιά είναι ότι δεν ανήκω σε αυτήν» έλεγε ο Νταλί και ο ποιητής το αισθάνεται αυτό.

Του ασκούν κριτική, βλέπουν το έργο με μια νέα ματιά που ίσως δεν περίμενε και πλέον βρίσκει λόγο ύπαρξης μέσα στην ζωή και στο έργο ενός άλλου ανθρώπου, σαν να είναι το νέο του έργο, το νέο του κατόρθωμα.

Μια ειλικρινής καταγραφή ενός καλλιτέχνη σε έναν κόσμο που δεν ευνοεί την τέχνη και την δημιουργικότητα, αντιθέτως την περιορίζει και της βάζει εμπόδια. Παράλληλα, μια ειλικρινής αποτύπωση του πώς είναι να έχεις περάσει την πρώτη νεότητα με τις ελπίδες για μια λαμπρή καριέρα, εν προκειμένω στην λογοτεχνία, και τελικά ο μεσήλικας εαυτός σου να σε διαψεύδει και να απογυμνώνεται ενώπιον σου.

Αντίστοιχα απογυμνώνεται ο κόσμος της τέχνης, τα ιδρύματα, οι φορείς που διψούν περισσότερο για χρήματα παρά για πολιτισμό, όπως εμφατικά δηλώνεται από την εκμετάλλευση ανθρώπων για την προώθηση φαινομενικών ανθρωπιστικών σκοπών.

Μια ταινία-guerilla, που έχει κάτι άναρχο, κάτι από b-movie για να μιλήσει για ζητήματα που μοιάζουν A-list.

Διαβάστε εδώ την αποκλειστική συνέντευξη που μας παραχώρησε ο πρωταγωνιστής της ταινίας.