Σύνοψη: Το 2075 ένα κορίτσι βλέπει ένα μυστηριώδες αγόρι με στολή ουράνιου τόξου να πέφτει από τον ουρανό. Τον περιθάλπει, μαθαίνει πως είναι ένας ταξιδιώτης του χρόνου από το μέλλον και προσπαθεί να τον βοηθήσει να επιστρέψει στην οικογένειά του.
Άποψη: Ο εξωγήινος E.T συναντά την οικολογία του Wall-E και μια ιαπωνίζουσα χειροποίητη αισθητική σε ένα κινηματογραφικό ποίημα οικολογίας και ανθρώπινης επαφής.

Ο μικρός Άρκο μας έρχεται από έναν κόσμο πολύ μακρινό, που παρά την εξέλιξη και την πρόοδο, μοιάζει να έχει επιστρέψει σε μια εγγύτερη σχέση με την φύση, σε μια πιο αγροτική και προβιομηχανική διάρθρωση παράλληλα με τις τεχνολογικές αλλαγές, όπως η τηλεμεταφορά. Αυτό του δίνει την δυνατότητα να επισκέπτεται άλλους κόσμους, όπως τον δικό μας ή περίπου τον δικό μας καθώς διαδραματίζεται στα 2075, πενήντα χρόνια από σήμερα.
Ο σκιτσογράφος και σκηνοθέτης Ουγκό Μπιενβενί, στο σκηνοθετικό ντεμπούτο του, έξυπνα δημιουργεί έναν κοντινό σε εμάς κόσμο που έχει χάσει το παιχνίδι με την τεχνολογία και την λογική, ενώ ο δικός του κόσμος, μια χιλιετία αργότερα, έχοντας βιώσει την καταστροφή του ανθρώπου και την πλήρη εξάρτηση του από τις εξελίξεις, διψά για μια επιστροφή ουσιαστικής σχέσης με την φύση, τα φυτά, τα ζώα, τα ουράνια φαινόμενα, όπως το ουράνιο τόξο, πολύ χαρακτηριστικό στην τελείως ζωγραφική και πανέμορφη αισθητική του Arco.
Ενδιαφέρον έχει ότι πέρα από την κεντρική περιβαλλοντική αφήγηση, χωράει και μια άλλη ιδέα σχετικά με τις συνωμοσίες.

Ο Arco για κάποιους εμφανίζεται ως ουράνιος προφήτης, ένας σωτήρας τον οποίο θα εκμεταλλευτεί σε μια κοινωνία που διψά για μεσσιανικές λύσεις. Φανερώνονται συνεπώς τα κίνητρα μιας κοινωνίας που είναι πρόθυμη να εκμεταλλευτεί τα πάντα προς όφελος της, χωρίς να βλέπει πιο μακριά, όπως ο κόσμος από τον οποίο μαγικά και απροειδοποίητα έφυγε ο Arco και στον οποίο, σαν άλλος ET επιθυμεί να επιστρέψει, πίσω στην ασφάλεια του σπιτιού.
Ένα μαγικό animation, που δικαίως θα άξιζε ένα Όσκαρ, αν και το παιχνίδι παίζεται στα αξιόλογα, αλλά τελείως βιομηχανικά Ζωούπολη 2 και K-Pop Demon.
To Arco είναι μια απόδειξη ότι ακόμα μπορούμε να παράξουμε το σινεμά μαγείας του θαυματουργού Μελιές, ένα σινεμά με ταβάνι το Φεγγάρι και το σύμπαν και όχι απλώς τα εγκόσμια, και που ακόμα και όταν δεν κάνουμε εμείς το ταξίδι στο φεγγάρι, καλοδεχούμενα είναι και τα πλάσματα σαν τον Arco, που έρχονται από τον δικό του χωροχρόνο, την δική τους Σελήνη.



















ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων