We need to talk about Kevin

Η Eύα αφήνει την καριέρα της για να φροντίσει το νεογέννητο Κέβιν. Η σχέση μητέρας και γιου είναι ιδιαίτερα δύσκολη από τα πρώτα χρόνια ζωής του. Στην ηλικία των 15, ο Κέβιν κάνει κάτι ασυγχώρητο. Η Έβα παλεύει με το θρήνο και το αίσθημα ευθύνης που την πνίγει. Αναρωτιέται αν τον αγάπησε ποτέ. Σε ποιο βαθμό ευθύνεται εκείνη για τις πράξεις του;

Rollercoaster Λιανοκλάδι

Δύσκολη ταινία, με (θεωρητικά) πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης, αλλά έπειτα από αρκετή σκέψη κατέληξα στο συμπέρασμα πως είναι θελημένα ειδωμένη απλοϊκά, ίσως διότι η σκηνοθέτιδα φοβήθηκε το "φοβερό και τρομερό" βιβλίο (έτσι λένε, δεν το έχω διαβάσει και δεν οφείλω στο κάτω κάτω) και θέλησε να μας τα κάνει λιανά πενηνταράκια. 

Νομίζω λοιπόν ότι χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για ένα σπάνιο φιλμ, μάλιστα είμαι εκνευρισμένος σε βαθμό που νομίζω ότι το "We need to talk about Kevin" είναι σχεδόν fail. Kαι εξηγούμαι:

Μπορεί η Ράμσεϊ να διαθέτει μπόλικο σκηνοθετικό ταλέντο σκαρώνοντας ορισμένες αξιομνημόνευτες σκηνές, τόσο οπτικά, όσο και δραματουργικά, μπορεί στην κατεύθυνση των ηθοποιών της να αποδεικνύεται μαστόρισα (Η Σουίντον τα δίνει όλα, ο Ράιλι κεντάει) ή τυχερή (ο Μίλερ με τέτοιο φιζίκ θα ήταν εγκληματίας αν δεν απέδιδε σωστά τον ρόλο του διαταραγμένου πιτσιρικά), η κινηματογράφησή της είναι ώρες ώρες μεθυστική (αλλά και υπνωτιστική), αλλά τι το θέλει το ρημάδι το σενάριο και ασχολείται μαζί του;

Πήρε λοιπόν ένα πολύ ιδιαίτερο και πολυσύνθετο ανάγνωσμα και το προσάρμοσε σεναριακά με τόσες ευκολίες και γραφικές απλοποιήσεις, σα να φοβήθηκε να μας προτρέψει σε μακροβούτι μέσα στο μυαλό του έφηβου δολοφόνου με τα ενδοοικογενειακά ψυχολογικά συμπλέγματα και την υποψία οιδιπόδειου με την (άτολμη και άπειρη για να τον μεγαλώσει σωστά) μάνα του και εν γένει την σχέση μίσους-εξάρτησης που αναπτύχθηκε from the day one.

H μάνα κοιτάζει την πάρτη της (με τα νεύρα της τσατάλια από το κωλόπαιδο), το παιδί έχει τον Σατανά μέσα του (έτσι, απλά), ο πατέρας προκλητικά αδιάφορος (και σχεδόν βλάκας). Ε, όχι, δεν είναι έτσι τα πράγματα παιδιά. Υποτιμάτε τη νοημοσύνη μας. Και σπαταλάτε το εξαίρετο καλλιτεχνικό status σας.

Απόστολος Κίτσος (2/5)


 

Συναισθηματικό tour-de-force

 

Βασισμένο στο ομώνυμο μπεστ σέλερ μυθιστόρημα του Λάιονελ Σρίβερ, το We Need to Talk About Kevin ακροβατεί με λεπτότητα ανάμεσα στο ψυχολογικό δράμα και στον τρόμο και μας εισάγει στον κόσμο της Εύας, μιας μητέρας, όπου την βλέπουμε να προσπαθεί να ορθοποδήσει πάλι σε μια κοινωνία όπου ο γιος της διέπραξε ένα αποτρόπαιο έγκλημα.

Η Τίλντα Σουίντον, παίζει το ρόλο μια τραγικής φιγούρας και δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας όπου από μια ζωηρή και ζωντανή γυναίκα, αλλά σε ένα συνεχή μαρτύριο από τον γιό της τον Κέβιν, καταρρέει σε μια χλωμή σκιά του παλιού της εαυτού. Εξαιρετικός είναι και ο Έζρα Μίλλερ στον ρόλο του Κέβιν, μιας διαταραγμένης προσωπικότητας που κάνει τον Ντάμιεν από την Προφητεία να δείχνει αρνάκι.

 

Όλη η ταινία μπορεί να χαρακτηριστεί σαν μια μελέτη του πορτρέτου ενός χαρακτήρα που παρέδωσε την ανεξαρτησία και το ελεύθερο πνεύμα που την διακατείχε για λογαριασμό της οικογένειάς της, μιας οικογένειας που βρίσκεται σε αποσύνθεση, θερίζοντας θύελλες από τους πικρούς σπόρους που η ίδια έχει σπείρει πιστεύοντας πως η συμπεριφορά της οδήγησε τον Κέβιν να γίνει το τέρας στο όποιο κατέληξε να είναι.

Η ταινία είναι μια πανδαισία εικόνων και ήχων με το κόκκινο χρώμα να είναι αυτό που κυριαρχεί. Ήδη βάζει υποψηφιότητα για μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς με το συναισθηματικό tour-de-force της να σε ακολουθεί για ώρα εφόσον βγεις από την αίθουσα και θα σε κάνει να θες να συζητάς ακόμα για τον Κέβιν. 

Χρήστος Μπακατσέλος (4/5)


 

 

Δημοσίευση: 3 Νοε. 2011, 11:58
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Τίτλος:
We need to talk about Kevin (Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν)
Είδος: 
Σκηνοθεσία: 
Έτος: 
Διάρκεια: 
112
Εταιρία διανομής: 
Release: 
3 Νοεμβρίου
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Odeon
42600
Tanweer
41654
Tulip
22569
Feelgood
11878
Village
11800