Φέλιξ Φαν Γκρόνιγκεν: "Αμφισβητώ συνεχώς το μοντάζ στις ταινίες μου!"

Δημοσίευση: 1 Δεκ. 2013, 19:59

Ο Φέλιξ Φαν Γκρόνιγκεν είναι ο σκηνοθέτης του "Broken Circle Breakdown (Ραγισμένα Όνειρα)", του βελγικού μελοδράματος που αποτελεί μια από τις ταινίες-εκπλήξεις της χρονιάς που έχει αποσπάσει ήδη αρκετά σημαντικά βραβεία. Ο 36χρονος Βέλγος σκηνοθέτης αποδεικνύει στην 4η ταινία του την ανοδική του πορεία που είχε προδιαγραφεί με το "Steve + Sky", το πρώτο του φιλμ (που σκηνοθέτησε σε ηλικία 28 ετών) που είχε βραβευτεί σαν η κορυφαία βελγική ταινία του 2004. Ο ίδιος εξηγεί:

"Τα Ραγισμένα Όνειρα είναι μεταφορά από το θεατρικό έργο του Γιόχαν Χέντελμπεργκ (πρωταγωνιστή της ταινίας). Με το Γιόχαν είμαστε φίλοι και συνεργάτες χρόνια, συμμετείχε ως ηθοποιός σε δύο προηγούμενες ταινίες μου. Όταν είδα το θεατρικό έμεινα έκλπληκτος. Ο συνδυασμός της προσωπικής ιστορίας, με τη μουσική και την κεντρική ιδέα με συγκλόνισαν. Ο Γιόχαν ενθουσιάστηκε όταν του μίλησα για μεταφορά στη μεγάλη οθόνη. Ξεκινήσαμε να γράφουμε το σενάριο με τον Καρλ Γιος, και το ξεκινήσαμε πολλές φορές από την αρχή, καθώς είναι μια ιδιαίτερα πολύπλοκη ιστορία. 

Το θεατρικό άγγιζε την τελειότητα και είχα βαθιά μέσα μου τη φοβία, ότι η ταινία δε θα μπορούσε να ανταποκριθεί σε αυτό το επίπεδο. Δίστασα στην αρχή για τον θα έπρεπε να την κάνω ή όχι. Το θεατρικό είχε και μεγάλους μονολόγους, που δεν ταίριαζαν στον κινηματογράφο. Στο τέλος, αυτό που με έπεισε ήταν το ένστικτο μου. Συγκινήθηκα τόσο πολύ από το θεατρικό, που θα έβρισκα τρόπο να το κάνω. Η δυσκολία του επίσης, το έκανε και άκρως ενδιαφέρον για μένα ως δημιουργό. Η δομή της ταινίας έγινε κατά το μοντάζ. Υπήρχε εξαρχής στο μυαλό μας ότι θα λειτουργούσε με φλας-μπακ, αλλά η τελική ταινία διέφερε κατά πολύ από το σενάριο. Ο Νίκο Λιούνεν, με το οποίο συνεργαζόμαστε χρόνια κι ανέλαβε το μοντάζ, είναι πραγματικά μάγος με αυτού του είδους την εξιστόρηση. Πιστεύω ότι οι ταινίες μου βασίζονται πολύ στο συναίσθημα, και όχι στην ίδια την ιστορία, οπότε η διαρκής αμφισβήτηση κατά το μοντάζ, έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της δουλειάς μου. Ο Γιόχαν Χέλτενμπεργκ, επιτέλεσε ως συν-σεναριογράφος και πρωταγωνιστής για το θεατρικό, και δεν αμφέβαλλα ποτέ αν θα έπρεπε εκείνος να είναι και στην ταινία. Εκείνος και ο Ντιντιέ έχουν πολλά κοινά στοιχεία.

Ο χαρακτήρας της Ελίζ είναι ένα αίνιγμα. Είναι πολύ δυνατή κι ευαίσθητη ταυτόχρονα. Αγαπάει τη ζωή, αλλά την έχει πληγώσει πάρα πολύ. Είναι τελειομανής σε κάθε επίπεδο. Η ταινία δεν αφορά μόνο την αγαπη των γονέων. Αφορά την αγάπη μεταξύ δύο ανθρώπων που είναι τελείως διαφορετικοί, αλλά και την απώλεια: πώς χάνεις κάποιον παρ’όλο που είναι το τελευταίο πράγμα που θα ήθελες. Όσο τα πράγματα στη ζωή τους πηγαίνουν καλά, η διαφορετικότητα τους αποτελεί διασκέδαση. Όταν θα αντιμετωπίσουν την αρρώστια της κόρης τους, θα συγκρουστούν σφοδρά μεταξύ τους. Στο τέλος, χάνουν τον ίδιο τους τον εαυτό, αλλά κι ο ένας τον άλλον.

Η Νελ Κατρίς, επιλέχθηκε ανάμεσα από εκατοντάδες παιδιά. Αρχικά, ήταν πολύ ντροπαλή, αλλά καλή ακροάτρια και πρόθυμη να συνεργαστεί. Κάθε φορά που ερχόταν για πρόβα, ήταν ακόμη καλύτερη. Από την πρώτη μέρα στα γυρίσματα, έδεσε με τους «γονείς» της. Η αθώα ματιά της, έκανε τα πράγματα πάρα πολύ εύκολα- για παράδειγμα, η ίδια θεωρεί αγαπημένη της σκηνή, εκείνη που πρέπει να υποδυθεί ότι είναι νεκρή, γιατί τη θεωρεί την πιο εύκολη! Επίσης, αντιμετώπιζε όλες τις διαδικασίες και τεχνικές λεπτομέρειες σαν παιχνίδι και διασκέδαζε.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

BOX OFFICE

Ταινία
4ημέρο
Feelgood
70587
Tulip
13280
Tanweer
8900
Feelgood
7158