Νησί Τζέρσεϊ, 1945. Μόνη σε μια απομονωμένη βικτοριανή έπαυλη, μια μητέρα μεγαλώνει με αυστηρούς κανόνες τα δύο παιδιά της που πάσχουν από σπάνια φωτοευαισθησία, περιμένοντας τον αγνοούμενο σύζυγό της να επιστρέψει από το μέτωπο. Όταν αρχίζουν να συμβαίνουν ανεξήγητα γεγονότα μέσα στο σπίτι, η πεποίθησή της ότι δεν είναι μόνοι μετατρέπει την απομόνωση σε έναν ζωντανό εφιάλτη.
Ο Αλεχάντρο Αμενάμπαρ έχοντας ήδη ξεχωρίσει με τις πρώτες του ταινίες κι εμπνεόμενος από την κλασική γοτθική νουβέλα Το Στρίψιμο της Βίδας του Χένρι Τζέιμς, υπογράφει ένα ψυχολογικό θρίλερ, όπου ο τρόμος δεν προκύπτει από “jump scares” ή ειδικά εφέ αλλά από μια κλειστοφοβική, όλο και πιο απειλητική ατμόσφαιρα.

Η Νικόλ Κίντμαν στο επίκεντρο παραδίδει μια καθηλωτική ερμηνεία βυθίζοντας τον θεατή στον τρόμο, την παράνοια, την ενοχή και την αβεβαιότητα που κατακλύζουν την ηρωίδα (και κερδίζοντας διπλή υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα αλλά και BAFTA πρώτου γυναικείου ρόλου), ενώ η δεξιοτεχνική χρήση του σκοταδιού μετατρέπει την έπαυλη όπου κατοικεί σε έναν ζωντανό οργανισμό που φέρει το ίδιο το βάρος της απώλειας και της ψυχικής κατάρρευσης, χτίζοντας την ένταση μέσα από την αίσθηση του αόρατου.
Με προϋπολογισμό μόλις 17 εκατομμυρίων δολαρίων, η ταινία που εξελίχθηκε σε εισπρακτικό φαινόμενο αναλογικά ξεπερνώντας τα 210 εκατομμύρια δολάρια κι αποτελώντας χαρακτηριστικό “sleeper hit” επανέρχεται φέτος το καλοκαίρι στη μεγάλη οθόνη, διατηρώντας άθικτη τη στοιχειωτική της δύναμη και την ψυχολογική της ένταση με μία αξέχαστη κινηματογραφική ανατροπή.



















ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων