Beast

Σύνοψη:Ο Τζέημς έχει αφήσει τα ρίνγκ εδώ και καιρό και ασχολείται με το ψάρεμα αφού ανέχεται το βλαμμένο αφεντικό του και τις καθημερινές οικογενειακές δυσκολίες. Οταν όμως ο τωρινός πρωταθλητής ΜΜΑ 'στέλνει για τσάι'΄τον αδερφό του,ξαναγυρνάει στα ματωμένα γάντια του.

Γνώμη: Κλασσική ταινιά με underdog χαρακτήρα που θα ξεπεράσει τα μεγάλα εμπόδια για να πλακωθεί με τη νέμεσή του.

Απο την Αυστραλία με ορμή έρχεται το συγκεκριμένο πόνημα όπου ο σκηνοθέτης Tyler Atkins έχει κάνει το μεταπτυχιακό του σε Rocky, Kickboxer, The Warrior φτιάχνοντας περίπου τη δική του εκδοχή.

Ας είμαστε ειλικρινείς, τον πολύ Sly και το καταπληκτικό The Warrior, δεν τα φτάνει ούτε στην παρανυχίδα.Σίγουρα περισσότερο προς το ΒανΝταμικό ξυλίκι με το Tong Po φέρνει (που κακα τα ψέματα το λατρεύουμε) ,είναι μεγάλη cultia αλλα και κατα βάθος μια κακή ταινία. Αδερφός που σακατεύεται εκεί, το ίδιο και στο Beast. Βέβαια ο αδερφός εδώ, εκτός του οτι έχει κοπεί σε μαθήματα υποκριτικής, φέρνει σε μαχητή όσο ο Τρύφων Σαμαράς, ενώ σαν ρόλος μιλάμε για αμετανόητο, αλαζόνικό κατακάθι.

Τη παρτίδα σώζει ο Daniel MacPherson με μια μίξη στωικότητας και καζανιού που βράζει. Σωματικά δεν υπάρχει θέμα (μιλάμε για νταμάρι),αλλά και γενικότερα παίζει τίμια το ρολάκι του λαικού παιδιού.

Έχει και για προπονητή τον Russell Crow να ωρύεται στα πρώτα 5 λεπτά έτοιμος να πάθει έμφραγμα και να θυμίζει πρόσφατα το σκηνικό που κάτι δύσμοιροι fans τον περιμέναν για αυτόγραφο έξω απο ένα ξενοδοχείο και οριακά δε τους μπουκέτιασε. Δυστυχώς οι καλές εποχές του Russell περάσαν ανεπιστρεπτί, παρακολουθόντας τον σε απερίγραπτα b-movies να παίζει το ίδιο πράγμα. Το ταμπεραμέντο του εδώ κουμπώνει μια χαρά αλλά δε του ζητήθηκαν και δύσκολα πράγματα.

Το'χουμε ξαναδεί αυτό το έργο άπειρες φορές, συνήθως καθόμαστε μέχρι τέλους. Κάτι σαν comfort food που ξέρεις οτι δεν είναι και ότι καλύτερο, όμως σε μια δύσκολη μέρα θα το καταβροχθίσεις άκοπα.

Έτσι και στο Beast.

Δεν σε προσβάλει, γίνεται μια τίμια προσπάθεια απ'όλους με μπάτζετ της πλάκας, βασισμένο στην όρεξη των συντελεστών.

Μάχες μη περιμένετε πολλές, όμως η τελευταία αποζημιώνει και με το παραπάνω. Ωμή, ρεαλιστική, ορμητική σίγουρα υπάρχει φροντιδα απο γνώστες πίσω απο τη κάμερα και δεν βλέπουμε μπουνιές στον άερα με 4 χιλιόμετρα απόσταση.

Μη το ψάξετε στις οσκαρικές υποψηφιότητες, αράξτε, χαμηλώστε προσδοκίες, μια χάρα θα περάσετε.