"Portobello": Παλιομοδίτικο, αλλά φρέσκο κομψοτέχνημα

Σύνοψη: Ο Έντσο Τόρτοτα ήταν ο “βασιλιάς'' της ιταλικής τηλεόρασης της δεκαετίας του 1980. Η εκπομπή του, με τίτλο “Portobello” είχε σπάσει κάθε ρεκόρ τηλεθέασης, όταν ο ίδιος βρέθηκε στο στόχαστρο των αρχών με την κατηγορία ότι δρούσε ως συνεργάτης της Καμόρα, της διαβόητης ναπολιτάνικης μαφιόζικης οργάνωσης.

ΣΧΕΤΙΚΑ"Big mistakes": Πυροτέχνημα εντυπωσιασμού

Γνώμη: Για την πρώτη ιταλική τηλεοπτική του παραγωγή, το HBO εμπιστεύτηκε τον 86χρονο πλέον Μάρκο Μπελόκιο, σκηνοθέτη και σεναριογράφο με πάνω από 30 ταινίες στο ενεργητικό του (“Ο Προδότης”, “Οι Γροθιές στην Τσέπη”) και ικανότατο ανατόμο της μεταπολεμικής ιταλικής κοινωνίας.

Και το αποτέλεσμα δικαίωσε τον αμερικανικό streaming πάροχο, αφού το “Portobello”, η μίνι σειρά 6 επεισοδίων που προβάλλεται από τις 20 Φεβρουαρίου στο HBO Max είναι μια συναρπαστική αφήγηση αυτής της απίστευτης αλλά πραγματικής ιστορίας που συγκλόνισε την ιταλική κοινή γνώμη τη δεκαετία του ‘80 και οδήγησε σε μια πολύχρονη δικαστική διαμάχη που άφησε εποχή.

Πάντα πολιτικά φορτισμένος, ο Μπελόκιο, πέρα από την εξαιρετική ανασύσταση της εποχής, υπογράφει εδώ κι ένα σενάριο-κομψοτέχνημα και καταφέρνει μέσα σε έξι επεισόδια να φτιάξει ένα ολόκληρο ψηφιδωτό της τότε ιταλικής πραγματικότητας που χωράει μέσα από παράφρονες μαφιόζους μέχρι διεφθαρμένους δικαστές.

Aποφεύγει με δεξιοτεχνία την καρικατούρα, χωρίς να θέλει να αγιοποιήσει τον Έντσο Τόρτορα, τον δημοφιλή τηλεοπτικό παρουσιαστή που είδε την καριέρα και την υπόληψή του να καταστρέφονται από μια σειρά εξωφρενικών ισχυρισμών πρώην μαφιόζων της Καμόρα που μετατράπηκαν σε πληροφοριοδότες των αρχών.

Ο Φαμπρίτσιο Τζιφούνι είναι εξαιρετικός στον ρόλο του Τόρτορα, αλλά αυτός που κλέβει την παράσταση είναι ο Λίνο Μουζέλα στον ρόλο του Τζιοβάνι Πάντικο, του μαφιόζου του οποίου η εμμονή με τον Τόρτορα ήταν η αρχή του τέλους για τον δεύτερο.

Το “Portobello” δεν θα ήταν το ίδιο χωρίς αυτούς τους δύο ηθοποιούς και η “παλιομοδίτικη” (με την απόλυτα καλή έννοια του όρου) προσέγγιση του Μπελόκιο καταλήγει να είναι μια ανάσα φρεσκάδας σε ένα streaming τοπίο όπου φαίνεται αυτή τη στιγμή να κυριαρχεί η μετριότητα.