"I love L.A.": Έχει full potential

Σύνοψη: Η Μάγια (Ρέιτσελ Σένοτ) συγκατοικεί στο Λος Άντζελες με τον σύντροφό της Ντύλαν (Τζος Χάτσερσον) και εργάζεται σε ένα marketing agency. Όταν η Ταλούλα (Οντέσα Α’Ζάιον), η χαμένη κολλητή της που έχει εξελιχθεί σε ανερχόμενη influencer, κάνει την επανεμφάνισή της, η Μάια αποφασίζει να τη μανατζάρει ώστε να απογειώσει την καριέρα της και να αποκτήσει όλα όσα επιθυμεί.

ΣΧΕΤΙΚΑ"Gone": Επενδύει στην αμφιβολία, όχι στην αγωνία

Γνώμη:  Είναι το “I Love LA” το νέο “Girls” που ήταν το νέο “Sex and the City”; Όπως φαίνεται, τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια τάση να προσπαθούμε να βρούμε ποια νέα τηλεοπτική σειρά εκφράζει το πολιτιστικό zeitgeist και συμπυκνώνει τις ανησυχίες και τα προβλήματα μιας γενιάς.

Συνεπώς, όταν ανακοινώθηκε το “I Love LA”, η σειρά της Ρέιτσελ Σένοτ, την οποία γνωρίσαμε από τα κινηματογραφικά “Shiva Baby” (2020) και “Bottoms” (2023), οι συγκρίσεις με το “Girls” ξεκίνησαν πριν ακόμη η σειρά κάνει πρεμιέρα.

Τώρα, που μένει ένα επεισόδιο για να ολοκληρωθεί ο πρώτος κύκλος, αυτό που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι ότι η Σένοτ –σε αντίθεση με τη Λίνα Ντάναμ που είχε δηλώσει ευθαρσώς μέσω του χαρακτήρα που υποδυόταν στο “Girls” ότι “θέλει να γίνει η φωνή της γενιάς της”– θέλει κυρίως να σατιρίσει το influencer-soaked τοπίο της σημερινής πραγματικότητας χωρίς να φιλοδοξεί να πει κάτι πολύ βαθύ για τα αίτια και τις επιπτώσεις του.

Και το καταφέρνει περίφημα με μια πρώτη σεζόν που βλέπεται ευχάριστα, έχει ορισμένες εμπνευσμένες και laugh-out-loud σκηνές, εξαιρετικές cameo εμφανίσεις (με πρώτη και καλύτερη αυτή του Ελάιζα Γουντ), και ένα πρωταγωνιστικό καστ που ερμηνεύει με μπρίο αυτή την οριακά τοξική παρέα που προσπαθεί να επιβιώσει και να πιάσει την καλή σε έναν άκρως ανταγωνιστικό και τοξικό κόσμο.

Το βασικό, όμως, προσόν της σειράς που γίνεται πιο εμφανές από τη μέση του κύκλου και μετά είναι ότι η Σένοτ έχει φροντίσει ώστε οι χαρακτήρες να μην είναι απλά στερεότυπα (η καριερίστα marketer, η κενή influencer, ο gay στυλίστας, το αφελές nepo baby), καθώς όσο προχωρούν τα επεισόδια ανακαλύπτεις και κάτι ακόμα για τον καθένα, με αποτέλεσμα να μην θέλεις πια να τους μπατσίσεις όλους αλλά να καταλαβαίνεις τα κίνητρα πίσω από τις συχνά εξωφρενικές συμπεριφορές τους.

Μπορεί, λοιπόν, το “I Love LA” να μην είναι το νέο “Girls” ούτε η καλύτερη κωμική σειρά της χρονιάς (ο τίτλος αυτός πάει δικαιωματικά για άλλη μια φορά στο “Hacks”), αλλά έχει ένα κοινό με τους χαρακτήρες του: έχει full potential ώστε να εξελιχθεί στην καλύτερη (ή τη χειρότερη) εκδοχή του εαυτού του.