"The last frontier": Από χιονοστιβάδα έντασης σε ανιαρό πολιτικό θρίλερ

Σύνοψη: Αεροπλάνο γεμάτο 'καλόπαιδα' προσγειώνεται για να χαλάσει την ηρεμία μιας κωμόπολης στην Αλάσκα. Εκεί ο τοπικός σερίφης αναλαμβάνοντας δράση να σκουπίσει τους ημιτρελους, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια συνομωσία παγκόσμιας εμβέλειας.

ΣΧΕΤΙΚΑ"Big mistakes": Πυροτέχνημα εντυπωσιασμού

Γνώμη: Σαν μια κατάρριψη σκάφους μοιάζει η συγκεκριμένη σειρά και θα εξηγήσουμε το γιατί. Απογειώνεται πολύ γρήγορα ,συνεχίζει σε αίθριο ουρανό έως ότου αρχίσουν οι αναταράξεις από κενα αέρος, με αποτέλεσμα προς το τέλος να ξεκινάει η βουτιά στο κενό .

Στο πρώτο επεισόδιο ο μπουφές είναι γεμάτος. Πάρε και τις Con Air καταβολές με ένα μάτσο παλικάρια αλυσοδεμένους, πάρε και Johnny Knoxville με Clifton Colins Junior να σε μεταφέρουν στα early 00s, χαμουλης στο πρώτο μισάωρο καθώς πέφτουν μπουκέτα βροχή σε σκάφος που συντρίβεται, άτομα να φεύγουν στο πουθενά, το The last frontier σου συστήνεται με σπασμένα φρένα.

Ο Jason Clarke που τον έχεις δει σε 80 ταινίες αλλά σχεδόν ποτέ σε πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι και εδώ τίμιος σαν το όργανο του νόμου που λίγο πριν αποσυρθεί μπλέκει για τα καλά κάνοντας ότι μπορεί να σώσει τους ανθρώπους και την πόλη του .

Αν το σενάριο ακολουθούσε την καθαρόαιμη περιπέτεια (τα πρώτα 2 επεισόδια υπόσχονται κάτι τέτοιο) θα συζητούσαμε για μια καλογυρισμενη limited σειρά που δεν θα σαρώσει βραβεία, αλλά θα περάσεις τέλεια. Το αποξενωμένο σκηνικό της Αλάσκας δίνει πόντους, αφού μέσα σε όλα έχουν παγώσει τα πάντα και η επιβίωση φαντάζει δύσκολη ακόμα και για τους βλαμμένους που ψάχνουν τρόπο διαφυγής μέσα στο πολικό ψύχος.

Οι δημιουργοί του βέβαια που ήταν υπεύθυνοι και για το "The Blacklist", παθαίνουν κάτι παρόμοιο και εδώ χώνοντας στο μίξερ συνομωσίες, διπρόσωπους πράκτορες ,οργανώσεις που δεν φαίνονται πουθενά, μια εκδίκηση από έναν ελλατωματικο δικό τους και το θέμα μπουκωνει.

Η σειρά επεισόδιο με επεισόδιο χάνει καύσιμα -δεν είχε καμία δουλειά η διάρκεια των 10 ωριαίων- ούτε βλέπεις και το Lost άλλωστε, η υπόθεση περιπλέκεται σε συνομωσίες για την κακιά Αμερική, ενώ εμείς ήρθαμε για τη κλωτσοπατινάδα και το ανθρωποκυνηγητό.

Μέσα σε όλα έχουμε και την πράκτορα της CIA να κατσικωνεται στον πρωταγωνιστή σαν βοηθό που δεν μπορεί να πει πολλά για την υπόθεση, αλλά πρέπει να είναι εκεί... Πραγματικά η Halley Bennett που υποδύεται τον ρόλο είναι ανυπόφορη, μοιάζει να κρυώνει ή και να βαριέται (μπορεί και τα δύο), σίγουρα ματσαρισμα δεν υπάρχει με τον συμπρωταγωνιστή της ..

Οι κακοί της υπόθεσης έχουν ένα υποτυπώδες backstory συνάμα όμως μοιάζουν κεφάτοι να τρέξουν το εγχείρημα.

Οι σκηνές δράσης είναι καλές, γεγονός για το οποίο ευθύνεται ο Sam Hargrave (που παίζει έναν κατάδικο), εξαιρετικός stutman αλλά και σκηνοθέτης των εντυπωσιακών Extraction 1 & 2, διαθέτουν νεύρο και την απαραίτητη gritty γεύση, ενώ το Αpple TV έχει χώσει λεφτά ως συνήθως.

Η σειρά όμως έχει ξεκάθαρη έλλειψη ταυτότητας, αμφιταλαντεύεται αν θέλει να γίνει Con Αir ή Jason bourne, καταλήγοντας να παρουσιάζει μέτριες εκδοχές και των δύο.

Δεν το συζητάμε: έχουμε δει πολύ χειρότερα, απλά ενώ στην εισαγωγή του έχει μπει με τη πόρτα μεσα, η χιονοστιβάδα έντασης αρχίζει και λιώνει μετατρέποντας τη σε ένα ανιαρό πολιτικό θρίλερ ...