Ένας χρόνος έχει περάσει μετά τον μεταφυσικό εφιάλτη στην πιτσαρία του Φρέντι.Οι ιστορίες που κυκλοφορούν για όλα όσα συνέβησαν εκεί έχουν καθιερωθεί πια ως αστικοί μύθοι, δίνοντας έμπνευση για το πρώτο φεστιβάλ της πόλης αφιερωμένο στα σκοτεινά συμβάντα.
Ο πρώην φύλακας Μάικ και η αστυνομικός Βανέσσα έχουν αποκρύψει από τη 11χρονη αδελφή του Μάικ, Άμπι,την τύχη των ρομποτικών της φίλων. Όταν όμως η Άμπι το σκάσει για να ξαναβρεί τον Φρέντι, την Μπόνι, την Τσίκα και τον Φόξι, θα πυροδοτήσει μία τρομακτική αλληλουχία από γεγονότα. Σκοτεινά μυστικά θα αποκαλυφθούν για την προέλευση της πιτσαρίας του Φρέντι και ένας από καιρό ξεχασμένος τρόμος θα εξαπολυθεί.

Η «Five Nights at Freddy’s 2» επανέρχεται στη μεγάλη οθόνη με όλη την αυτοπεποίθηση που μπορεί να δώσει ένα τεράστιο εισπρακτικό χιτ — και με καμία από τις ικανότητες που απαιτούνται για να σταθεί αξιοπρεπώς. Πρόκειται για μια από τις πιο αδέξιες συνέχειες της χρονιάς, μια ταινία που μοιάζει να γράφτηκε με γεννήτρια λέξεων και να μοντάρίστηκε με κλειστά μάτια: μια σειρά από κολλημένες σκηνές, πρόχειρα φτιαγμένες, χωρίς ροή, χωρίς κορύφωση, συχνά χωρίς κοινή λογική.
Οι animatronics του «Five Nights at Freddy’s 2» κινούνται με μια βαριά, αργόσυρτη σχεδόν αδεξιότητα που προκαλεί απορία για το πώς μπορούν να διαπράξουν ένα κανονικό φονικό.

Δυστυχώς, η ταινία κινείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Είναι γεμάτη από ανίκανες μιμήσεις πράξεων που ακόμα και οι κακές ταινίες διαισθητικά καταλαβαίνουν.
Ούτε ο φωτισμός ούτε το μοντάζ βοηθούν: η δράση δεν κορυφώνεται ποτέ, η ένταση εξατμίζεται πριν ξεκινήσει, και η υποτιθέμενη χρήση του Wi-Fi για να κλείσουν τα animatronics αποτελεί ίσως μία από τις πιο απίστευτες σεναριακές λύσεις σε horror της τελευταίας δεκαετίας.



















ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων