Ο Ντέιμον Λίντελοφ μποϊκοτάρει την Disney μετά την αιφνίδια ακύρωση του «Jimmy Kimmel Live»

Η αιφνίδια «ακύρωση» του Jimmy Kimmel Live! από το δίκτυο ABC –και κατ’ επέκταση από την Disney– έρχεται να υπογραμμίσει για ακόμη μία φορά το πώς η αμερικανική τηλεόραση (και, κατ’ αναλογία, η κινηματογραφική βιομηχανία) παραμένει εκτεθειμένη σε πιέσεις που δεν έχουν να κάνουν ούτε με την αισθητική ούτε με την καλλιτεχνική αξία ενός προγράμματος. Η αφετηρία ήταν ένα σχόλιο του Κίμελ εις βάρος του Τσάρλι Κερκ· η «οργή» της MAGA κοινότητας, οι ισορροπίες με τη Nexstar και η σκιά μιας συγχώνευσης ύψους 6 δισ. δολαρίων, λειτούργησαν ως καταλύτες σε μια απόφαση που έχει πολύ περισσότερη σχέση με τη γεωπολιτική της ενημέρωσης και με τη σχέση κράτους–εταιρειών, παρά με τον ίδιο τον Kimmel.

ΣΧΕΤΙΚΑO Ντέιβιντ Φίντσερ στο σύμπαν των Star Wars - Η Disney είπε όχι στο τελικό cut

Το ότι το θύμα σε αυτήν την περίπτωση είναι ένας παρουσιαστής late-night, με μια εκπομπή που σύμφωνα με τους οικονομικούς δείκτες ήδη εμφάνιζε ζημιές, δείχνει την έννοια του «παράπλευρου θύματος». Εδώ ακριβώς γεννάται το πιο ενδιαφέρον ερώτημα: ποια είναι τα όρια του πολιτισμικού προϊόντος σε ένα οικοσύστημα όπου οι αποφάσεις υπαγορεύονται από τη ρυθμιστική αρχή (FCC), τις συγχωνεύσεις δισεκατομμυρίων, και το πώς μια εταιρεία όπως η Disney μπορεί να «παραχωρεί» χώρο επιρροής σε έναν κολοσσό όπως η Nexstar. Οικονομικά, υπήρχε και μια ακόμη διάσταση: η εκπομπή του Κίμελ δεν απέφερε κέρδη, κάτι που έκανε πιο εύκολο να θυσιαστεί στο πλαίσιο της στρατηγικής. Όπως σχολίασε χαρακτηριστικά πηγή κοντά στη Nexstar, ο Κίμελ «παγιδεύτηκε στα διασταυρούμενα πυρά και τελικά έγινε ο αποδιοπομπαίος τράγος. Παράπλευρη απώλεια».

Από την άλλη, οι αντιδράσεις της κοινότητας δεν είναι αμελητέες. Πιο ηχηρή από αυτές προς το παρόν, ήταν του Ντέιμον Λίντελοφ, δημιουργού των Lost, The Leftovers και Watchmen, ο οποίος δήλωσε στο Instagram: «Σοκαρίστηκα, λυπήθηκα και εξοργίστηκα με τη χθεσινή αναστολή και περιμένω να αρθεί σύντομα. Αν δεν συμβεί αυτό, δεν μπορώ με καθαρή συνείδηση να δουλέψω για την εταιρεία που την επέβαλε […] πριν αρχίσετε να με επιτίθεστε στα σχόλια, ρωτήστε τον εαυτό σας αν ξέρετε τη διαφορά ανάμεσα στη ρητορική μίσους και σε ένα αστείο».

Το αν θα υπάρξει κύμα μποϊκοτάζ απέναντι στη Disney παραμένει αβέβαιο. Ωστόσο, οι συγκεντρώσεις των μελών των SAG, DGA και WGA έξω από τα γραφεία της στο Burbank δείχνουν ότι η αίσθηση οργής διαχέεται. Σε μια εποχή όπου η λογοκρισία δεν χρειάζεται πλέον να προέρχεται από το κράτος αλλά μπορεί να «ντυθεί» με το ένδυμα της εταιρικής στρατηγικής, το παράδειγμα Kimmel είναι ίσως προοίμιο για το πώς θα διαμορφωθεί ο χώρος των media τα επόμενα χρόνια. Και εκεί, ο κίνδυνος δεν είναι τόσο το τι είπε ή δεν είπε ένας παρουσιαστής, αλλά το πόσο εύθραυστη είναι η σχέση πολιτικής, media και ελευθερίας του λόγου στην τρέχουσα αμερικανική συγκυρία.