Bring her back

Σύνοψη: Δύο αδέρφια καταλήγουν με νέα (οχι στα πολύ καλά της) μητέρα, σε ένα σπίτι που σχεδόν τίποτα δε πάει καλά, με ένα νεο πιτσιρικά συγκάτοικο με μόνιμα μοχθηρό βλέμμα που τριγυρνάει σε πισίνες και ένα δωμάτιο που παίζει κασέτες με σοκαριστικό περιεχόμενο. Όλα αυτά καταλήγουν σε μια απο τις καλύτερες ταινίες τρόμου της χρονιάς

Γνώμη: Ο τρόμος έχει πάρει παραμάζωμα όλα τα κινηματογραφικά είδη τα τελευταία χρόνια, καθώς μετά απο μια δραματική δεκαπενταετια (2000-2015), αναδεικνύεται νικητής συνεχώς με απίστευτες ταινιάρες και σκηνοθέτες όπως ο Flanagan, ο Aster, o Peele να σπέρνουν πανικό σε κοινό και εισιτήρια. 

Απο το πουθενά με ένα κανάλι στο YouTube, οι Ελληνοαυστραλοί αδερφοί Philippou έχουν κάνει δυναμικό μπάσιμο επίσης.

Λίγο μετά τη πανδημία ο κόσμος διψούσε για κάτι πρωτότυπο, για σινεμά γενικώς και η πρώτη τους προσπάθεια πήρε μεγαλύτερο boost, απο ότι της αναλογούσε. Το Τalk to me (2022) ήταν ξεκάθαρα μια πρόταση με φρέσκες ιδέες που το περιτύλιξαν με τα αγαπημένα τους θέματα (θλίψη-απώλεια), πήγε πολύ καλά σε όλα τα επίπεδα αλλά το hype οδήγησε πολλούς να περιμένουν το νέο Εξορκιστή (σαν αντίκτυπο σε συγκεκριμένη εποχή). Δεν ήταν τόσο τρομακτικό όσο υπόσχοταν (θα μπορούσε πανεύκολα σύμφωνα με το θέμα) όμως η ταινία πληγώθηκε απο τη πλειάδα αποκρουστικών ερμηνειών απο τους έφηβους πρωταγωνιστές ενώ ακόμα και η κεντρική χαρακτήρας Sophie Wilde ήταν οριακά κάτω απο ένα cringe επίπεδο.

Εδώ όμως διορθώθηκαν τα πάντα.

Όλοι οι ηθοποιοί είναι καταπληκτικοί στην αποστολή που τους έθεσαν, με την Sally Hawkins σε ρόλο αβανταδόρικο να έχει καταπιεί όλο το έργο την και την Sora Wong (που και στη πραγματική ζωή έχει θέμα με την όραση)να είναι αντίβαρο στο πλήρες σκότος της υπόθεσης με μια ισορροπημένα ευαίσθητη ερμηνεία, ενώ ο μικρούλης Jonah Wren Philips σε κάνει να αναρωτιέσαι αν το παλικάρι χρειάζεται όντως βοήθεια γιατί είναι ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟΣ.

Εδώ η καραμέλα των τελευταίων χρόνων elevated horror (για να δείξουμε οτι είμαστε cool) μάλλον κουμπώνει άψογα στο χαρακτηρισμό. Κάποιες ταινίες βαφτίστηκαν έτσι με σκοπό να το παίξουν σοφιστικέ αλλά εμείς στο Terrifier (με τον Art the clown να πετσοκόβει δίχως νόημα κάνοντας τον μίμο με ειρωνεία και έξτρα σαδισμό) περάσαμε τέλεια.

Το Bring her back πραγματικά όμως δεν ποντάρει σε jumpscare και τόνους αίματος γιατί αγγίζει ευαίσθητες χορδές. Απώλεια-οικογένεια -αδιαπραγμάτευτη αγάπη σε ένα mix με αρρωστημένο περιβάλλον.

Η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου: είναι τρομακτικό εν τέλει;

ΑΠΟΛΥΤΑ.

Υπάρχουν σοκαριστικές σκηνές που μας θύμισαν τις γαλλικές ακρότητες με αποκορύφωμα τους Martyrs, κομμάτια που δυσκολα αντέχεις να παρακολουθήσεις γιατί η κάμερα δε κάνει χάρες: βρίσκεται μπροστά σου και σε προκαλεί συνάμα με τον σπουδαίο ήχο. Ω ναι.....υπάρχουν ακρότητες.

Στο διφορούμενο φινάλε όμως, αφού σε έχουν πνίξει με βροχή, μυστικά και ανατροπές, σε βάζει σε μια διαδικασία που δεν σου αρέσει, σε μια κάθαρση (;) που δεν είναι φιλική προς το κοινό. Δικαίωμα τους ξεκάθαρα μιας και αφού σε 'χτυπάνε' αλύπητα με το δύσκολο θέαμα, θα σου το πάνε μέχρι το τέλος αφήνοντας εσένα να θεωρείς τι είναι σωστό και τί όχι.

Το Βring her back είναι ένα 'ασήκωτο'  έργο που σηκώνει αμέτρητες συζητήσεις, το κερασάκι στη τούρτα όσων αγαπάμε τα φίλμ. Ξεχάστε καύσωνες καλοκαίρια έρωτες, εδώ μιλάμε για μια πνιγηρή ατμόσφαιρα, μια θεόμαυρη εργάρα που παρασέρνει τους πάντες στο διάβα της.

Αποφύγετε όπως ο διάολος το λιβάνι spoiler, ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΙΝΕΜΆ με φουλ ήχο και ετοιμαστείτε να γυρίσετε σπίτι σε άθλια κατάσταση.

Υπάρχουν και κάτι κασετες που παίζουν στο vhs........θα σας στείλουν άκλαφτους.