Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια αγροτική οικογένεια στη Δανία (1925): ο πατριάρχης Morten Borgen και οι τρεις γιοι του—Mikkel, Inger, Anders και ο θρησκευτικά ακραίος Johannes.
Tεταμένοι οικογενειακοί δεσμοί, δογματικές συγκρούσεις και ένα αιφνίδιο θαύμα (η επανεκκίνηση της νεκρής Inger), οδηγούν σε θεαματική κάθαρση και συγχώρεση.
Το «Ο Λόγος» είναι παράδειγμα «transcendental cinema» και «spiritual realism». Συνδέει τη σκληρή, ρεαλιστική λαϊκή δραματουργία με την ακαριαία αφήγηση εσωτερικών ψυχικών και μεταφυσικών εμπειριών. Οι ακαδημαϊκοί το μελετούν ως μια «δοκιμασία κινηματογραφικής συνέπειας» που σπάει τις συμβάσεις του ρεαλισμού.
Η κάμερα αντικαθιστά τις λέξεις – ότι ο τρόπος που κινείται σε υποχρεώνει να ζεις μέσα σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο συναισθηματικό πεδίο. Το νιώθεις και εσύ: ότι ο Dreyer σε οδηγεί, χωρίς βία, να δεις τον κόσμο όπως τον βλέπει η πίστη – αλλά και η απώλειά της.[...]



















ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων