"Τοο much": Ο ορισμός της χρυσής μετριότητας

Σύνοψη: Μετά από έναν επίπονο χωρισμό, η Τζες (Μέγκαν Στάλτερ) μετακομίζει από τη Νέα Υόρκη στο Λονδίνο. Το πρώτο βράδυ της εκεί γνωρίζει τον Φίλιξ (Γουίλ Σαρπ), έναν indie μουσικό. Κι έτσι ξεκινάει μια σχέση που έχει εμπόδιό της τόσο τις πολιτισμικές διαφορές ανάμεσά τους όσο και το παρελθόν που τους κυνηγά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

ΣΧΕΤΙΚΑ"Gone": Επενδύει στην αμφιβολία, όχι στην αγωνία

Γνώμη: Την έχουν αποκαλέσει σχεδόν ό,τι μπορείτε να φανταστείτε… εκτός από ατάλαντη. Η ίδια μας συστήθηκε ως «η φωνή της γενιάς της ή έστω μια φωνή μιας γενιάς» μέσα από τη Χάνα, την ηρωίδα του “Girls” (2012-2017), της σειράς που δημιούργησε, έγραψε και σκηνοθέτησε για λογαριασμό του HBO όταν ήταν μόλις 26 ετών.

Ο λόγος, φυσικά, για τη Λίνα Ντάναμ, η οποία επιστρέφει στη μικρή οθόνη με το “Too Much”, τη μίνι σειρά του Netflix που οι λάτρεις της θα ήθελαν να αποτελέσει έναν θρίαμβο και οι πολέμιοί της μια παταγώδη αποτυχία. Τι από τα δύο είναι τελικά;

Δυστυχώς, το “Too Much” είναι ο ορισμός της χρυσής μετριότητας, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι η δημιουργός του είναι υπεύθυνη για μια από τις πιο επιδραστικές σειρές των ‘10s (είτε σας αρέσει είτε όχι). Όπως είπαμε και παραπάνω, πολλά μπορεί να της καταλογίσει κανείς αλλά όχι το ότι δεν ξέρει να γράφει γυναικείους χαρακτήρες που άλλοι αποκαλούν πολύπλοκους κι άλλοι αντιπαθητικούς, ενώ η αλήθεια είναι ότι είναι απλά αρκετά ρεαλιστικοί για να χωρέσουν στα, δυστυχώς, ακόμα στενά κουτάκια της εκπροσώπησης των θηλυκοτήτων στη μικρή οθόνη.

Συνεπώς, πώς να εξηγήσει κανείς ή να δικαιολογήσει το πόσο ΚΑΚΟΓΡΑΜΜΕΝΗ είναι η Τζες, το alter ego (a la Woody Allen) της Ντάναμ, καθώς σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε η σειρά βασίζεται –έστω και ελαφρά– στην μετακόμιση της ίδιας της Ντάναμ στο Λονδίνο από τη Νέα Υόρκη και τη γνωριμία της με τον τωρινό σύζυγό της και συνδημιουργό του “Too Much” Λούις Φέλμπερ; Ίσως η Μέγκαν Στάλτερ, που έχει κλέψει την παράσταση σε δεύτερους ρόλους όπως π.χ. στο “Hacks”, να μην είναι ακόμη έτοιμη να αναλάβει χρέη πρωταγωνίστριας ή ίσως η Ντάναμ ξέχασε ότι το quirkiness (που εδώ αγγίζει τα όρια του delulu) δεν είναι αρκετό για να δομήσεις έναν τρισδιάστατο χαρακτήρα!

Δυστυχώς, το ίδιο συμβαίνει και με το αντικείμενο του πόθου της, τον Φίλιξ, που υποδύεται ο Γουίλ Σαρπ που γνωρίσαμε (και φάγαμε κι ένα μικρό crush μαζί του) στη δεύτερη σεζόν του “White Lotus”. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του ηθοποιού, το συνονθύλευμα στερεοτύπων του “indie-μυστηριώδη-αυτοκαταστροφικού-μουσικού” και τα υπέροχα μαλλιά του δεν αρκούν για να μπορέσει να πειστεί κανείς ότι αυτός ο τύπος υπάρχει πραγματικά κάπου εκεί έξω.

Ίσως η Ντάναμ να ήθελε να δώσει τη δική της εκδοχή στο ταλαιπωρημένο είδος του rom-com, ειδικά στις ιστορίες που συναντιούνται δύο κόσμοι (στην προκειμένη περίπτωση η Αμερικανίδα Τζες με τον Βρετανό Γουίλ), αλλά το αποτέλεσμα είναι τόσο απλοϊκό στο σύνολό του που ακόμα και τα πράγματα που κάνει καλά (όπως το να δείξει πώς τα μπαγκάζια προηγούμενων σχέσεων σαμποτάρουν την επόμενη) θάβονται κάτω από κλισέ, διαλόγους που είναι edgy just for the sake of it, και ένα love story που μοιάζει βεβιασμένο. Με λίγα λόγια, όπως θα έλεγαν και οι Spice Girls, “Too much of something is bad enough”.