Let it snow

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, η πόλη σιγά σιγά στολίζεται και φυσικά, δεν θα μπορούσε το Netflix να μην συμμετέχει σε αυτή την εορταστική διάθεση. Μία νέα Χριστουγεννιάτικη ταινία βγήκε εδώ και μερικές μέρες και ακούει στο όνομα Let It Snow.

Ο σκηνοθέτης της Luke Snellin μεταφέρει το βιβλίο των John Green, Maureen Johnson και Lauren Myracle στην οθόνη, που ακολουθεί μια σειρά εφήβων στην τελευταία τάξη του λυκείου μία χιονισμένη βραδιά Χριστουγέννων, που έχει ο καθένας τις δικές του καταστάσεις να διαχειριστεί. Και αυτές οι καταστάσεις, συνθέτουν άλλη μία προβλέψιμη έως σαχλή ρομαντική κομεντί των Χριστουγέννων... με όλα όσα αυτό συνεπάγεται.  

Με τεράστια δυσκολία κρατιέται ο θεατής να μην την κλείσει, από τα πρώτα κιόλας λεπτά, που καταλαβαίνει πού θα το πάει η ιστορία. Όσο κι αν λέει στον εαυτό του να περιμένει λιγάκι παραπάνω, μην και γίνει η ανατροπή, αυτή η ανατροπή δεν έρχεται ποτέ. Ο δρόμος ήταν εξαρχής προδιαγεγραμμένος, για όλες τις ιστορίες που εκτυλίσσονται. Περιμένει κανείς βέβαια τουλάχιστον να διασκεδάσει με έξυπνες σκηνές και ατάκες, για να δικαιολογήσει η ταινία τον χαρακτηρισμό της ως κωμωδία. Και σε αυτό αποτυγχάνει πλήρως. Με τόσους χαρακτήρες και τόσους σαχλούς συναισθηματισμούς που έχει να εξιστορήσει, κάπου ξεχνάει και το χιούμορ της κι εν τέλει κάνει τον θεατή να ασθμαίνει καθώς προσπαθεί να την παρακολουθήσει. Σαν να θέλει να πει πολλά, να μην μπορεί να διαχειριστεί τον όγκο σελίδων του βιβλίου, ούτε και την χριστουγεννιάτικη γλυκάδα που θα έπρεπε να έχει μία ταινία τέτοιου περιεχομένου.

Το πρόβλημα του Let It Snow δεν είναι πως είναι προβλέψιμη ταινία, τραβηγμένη από τα μαλλιά στη χειρότερη. Γιατί οι Χριστουγεννιάτικες ρομαντικές κομεντί πρέπει να έχουν και κάτι προβλέψιμο, που περιμένει να δει ο θεατής, γι’ αυτό και τις επιλέγει εξάλλου. Το Let It Snow όμως δεν πρόκειται να καταφέρει να μείνει στη μνήμη κανενός, μέχρι να έρθουν τα Χριστούγεννα…