MEΣΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ

Ένα μεγάλο μπράβο στον Φραντζή (έστω και ετεροχρονισμένα) για το υπέροχο Όνειρο του σκύλου, ένα ακόμα μεγαλύτερο "φτάνει, δεν αντέχω, βασανίζομαι 1,5 ώρα" για το Μέσα στο δάσος. Respect στο Do It Yourself (άλλωστε εδώ στο Move It ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει να βγάζεις ένα περιοδικό από το τίποτα και να είσαι ταυτόχρονα διευθυντής, art director, εμπορικός και διανομέας!), μιας και η ταινία γυρίστηκε με μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή αξίας 190 ευρώ, έναν ηχητικό εγγραφέα και ένα laptop, αλλά να έχεις και κάτι να πεις.
Μια ξεκάθαρου art προσανατολισμού, αλλά σχεδόν ανυπόφορη στην θέασή της ταινία που επιχειρεί να εξερευνήσει τα ένστικτα της ερωτικής επιθυμίας και πόσο αυτά θεριεύουν μέσα στην άπλετη φύση, αλλά αστοχεί, δεν υποστηρίζεται ερμηνευτικά, σεναριακά μιλάμε για μαύρη τρύπα, ορισμένες στιγμές είναι άθελά τους αστείες, κάποιες άλλες δεν υποστηρίζονται από πουθενά. Έμαθα ότι αποτελεί ένα μέρος γενικότερου πρότζεκτ που περιλαμβάνει θεατρικό, video installation και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο, αλλά αυτό με αφήνει αδιάφορο, το ίδιο φαντάζομαι και τον θεατή που θα πληρώσει 8-9 ευρώ για να δει το συγκεκριμένο πόνημα και μόνο.
Με λίγα λόγια ένα φιλμ που έχει σίγουρα το δικό του κοινό, απλά εγώ δεν ανήκω σε αυτό.