Οι Έλληνες κριτικοί ψήφισαν τις καλύτερες ξένες και ελληνικές ταινίες της 50ετίας
Η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (Π.Ε.Κ.Κ.) έκλεισε τα 50 της χρόνια και γιόρτασε με αφορμή μια ψηφοφορία μεταξύ των...
3 ώρες
Άντε πάλι μια από τα ίδια, από την συνηθισμένη εγχώρια σαλάτα με το γκουρμέ-intellectuel ντρέσινγκ: ουκ ολίγες σεναριακές υπερβολές, το ένα στερεότυπο συγκίνησης πίσω από το άλλο, δισταγμός (ή αδυναμία) ισομερούς καταμερισμού του κομματιού της μυθοπλασίας μέσα στην αληθινή ιστορία, διαλογική δηθενιά και πομπώδης στόμφος.
Ο Χαραλαμπόπουλος στήνει ορισμένα καλά πλάνα, αλλά υπάρχει υπερβολή ακόμα και εκεί: υπερτονίζει την ένταση στα συναισθήματα, την ίδια στιγμή που η εμπειρία του Γιώργου Χωραφά τον βοηθά να αποφύγει τις παγίδες που του στήνονται «εκ των έσω» και συγκρατημένα να διεκπεραιώσει, ενώ η Αλεξία Καλτσίκη… βασανίζεται δίχως καθοδήγηση.
Μr Tibbs
ΣΧΟΛΙΑ
Εμφάνιση σχολίων