Ο Λούκα Γκουαντανίνο ετοιμάζει τριλογία για το «Call Me By Your Name»

Το «Call Me By Your Name» συζητήθηκε και αγαπήθηκε όσο λίγες ταινίες μέσα στο 2017 και αναμένουμε να το παρακολουθήσουμε και στις ελληνικές αίθουσες από την επόμενη Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου.

Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Αντρέ Ασιμάν, η ταινία αφηγείται τον έρωτα που γεννιέται μεταξύ δύο νεαρών αντρών το καλοκαίρι του 1983. Όμως, στο βιβλίο του Ασιμάν, οι δυο ήρωες γνωρίζονται το καλοκαίρι του 1987, μια περίοδο κορύφωσης της επιδημίας του AIDS. Ο Γκουαντανίνο άλλαξε τη χρονολογία και τοποθέτησε την ιστορία την περίοδο που ανακαλύφθηκε ο ιός.

Όμως, όπως δήλωσε στο The Hollywood Reporter, το AIDS είναι ένα ζήτημα με το οποίο θα ασχοληθεί στο σίκουελ του «Call Me By Your Name»:

«Νομίζω ότι το θέμα το AIDS θα είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ιστορίας. Σκέφτομαι ότι ο Έλιο (Τιμοτέ Σαλαμέ) θα εξελιχθεί σε σινεφίλ και μου αρέσει να τον φαντάζομαι σε μια κινηματογραφική αίθουσα να παρακολουθεί το "Once More’ του Πολ Βεκιάλι, το οποίο είναι μια ταινία του 1988 για έναν άντρα που εγκαταλείπει τη γυναίκα του και ερωτεύεται έναν άλλο άντρα. Το ‘Once More’  ήταν η πρώτη γαλλική ταινία που ασχολήθηκε με το AIDS και θα ήθελα αυτή να είναι η πρώτη σκηνή του σίκουελ του ‘Call Me By Your Name’. Οι τελευταίες 40 σελίδες του βιβλίου του Ασιμάν καλύπτουν την εικοσαετία που ακολούθησε τα γεγονότα εκείνου του καλοκαιριού, έτσι νιώθω ότι υπάρχει μια ένδειξη ότι ο Ασιμάν θα ήθελε να συνεχιστεί αυτή η ιστορία.»

Ο Γκουαντανίνο φαίνεται ότι έχει βλέψεις για μια σειρά ταινιών στο στυλ της αγαπημένης τριλογίας «Before» του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ. Δήλωσε μάλιστα τα εξής:

«Κατά τη γνώμη μου, το ‘Call Me By Your Name’ μπορεί να αποτελέσει το πρώτο κεφάλαιο ενός κινηματογραφικού χρονικού της ζωής των χαρακτήρων που γνωρίσαμε στην ταινία αυτή, η οποία ήταν μια ιστορία ενηλικίωσης. Συνεπώς, το δεύτερο κεφάλαιο δεν μπορεί παρά να αφορά την εμπειρία ενός νέου άντρα, καθώς προσπαθεί να βρει τη θέση του στον κόσμο των ενηλίκων, να ανακαλύψει της επιθυμίες του και ερευνήσει τα συναισθηματικά κατάλοιπα της καθοριστικής εμπειρίας που έζησε εκείνο το καλοκαίρι.»

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Λινκλέιτερ λοιπόν!